« دولت خدمت‌گزار و افزايش حقوق‌ها | صفحه اول | حقيقت و رنج با اين پيش‌فرض »

6 اردیبهشت 84

 کروبی و دولت مينی‌مال آقای

 کروبی و دولت مينی‌مال


آقای کروبی می‌گويد می‌خواهد به هر ايرانی بالای ۱۸ سال ماهانه پنجاه هزار تومان يا به عبارتی ۶۰۰ هزار تومان در سال بدهد. جمعيت بالای ۱۸ سال ايرانی تقريبا ۵۵ ميليون نفر است که در نتيجه طرح آقای کروبی حدود سی و سه هزار ميليارد تومان بودجه لازم خواهد داشت. بودجه دولت در ايران حدود صد هزار ميليارد تومان در سال است پس اين امکان هست که با حذف بخشی از خدمات دولتی طرح وی را عملی نمود. با وجود هياهويی که شد، من فکر می‌کنم حداقل در سطح نظری طرحش قابل تامل است.


نمی‌دانم کروبی موقع ارائه اين ايده به اين جنبه‌ها توجه داشته يا نه ولی اگر خوش‌بين باشيم می‌توانيم بگوييم اتفاقا شناخت خوبی از بخش دولتی ايران داشته و طرح مترقی ارائه داده است. اگر قرار است درآمد نفت در ايران صرف پايين نگه داشتن قيمت بنزين و نان شود و يا صرف پروژه‌های توسعه‌ای که معلوم نيست با چه کيفيتی اجرا می‌شود چه بهتر که اين درآمد را مستقيما به شهروندان بپردازيم تا خودشان در مورد آن تصميم بگيرند. اگر قرار است ما به دولت ماليات بدهيم و دست آخر هم مجبور شويم بچه‌مان را در مدرسه غيرانتفاعی ثبت نام کنيم يا از ترس بدترشدن بيماری‌مان به بيمارستان دولتی مراجعه نکنيم يا خودمان پول شبگرد را بدهيم تا از خانه‌مان مراقبت کند اصلا نبودن چنين خدمات دولتی بهتر از بودنش است.


کروبی حرف عجيبی نزده است. طرح وی بسيار مشابه دولت‌های رفاهی است که از سيستم گسترده تامين اجتماعی حمايت می‌کنند و در عين حال اندازه خدمات دولتی را در حد مينی‌مال نگه می‌دارند. به لحاظ نظری‌ هم او می‌تواند پشيتبانی اقتصاددانان ليبرال و راست‌گرا را که معتقدند چون دولت بزرگ‌ترين اتلاف‌کننده منابع است، ماليات (در ايران درآمد نفت در اختيار دولت) هر قدر هم کم باشد بازهم زياد است را به دست آورد. طرح کروبی يک فايده بزرگ ديگر هم دارد. اين طرح در عمل به آن‌هايی که سعی می‌کنند با وعده عدالت سر مردم را گرم کنند نشان خواهد داد که منابع يک کشور فقير مثل ايران حتی اگر به عادلانه‌ترين شيوه ممکن هم توزيع شود آن‌قدر کم است که انتظار رفاه چندانی را نمی‌توان از آن داشت.


پ.ت : انگار من در مورد عدد جمعيت اشتباه کرده‌ام. به روايت خود آقای کروبی رقم افراد بالای ۱۸ سال، ۴۳ ميليون نفر است که در اين صورت منابع لازم برای طرح می‌شود ۲۵ هزار ميليارد تومان که البته باز چيزی نزديک به يک ششم توليد ناخالص ملی است.



   نظرات

darya :

هه اينها که هی واسه خودشون حرف می زنن و اکثرا خودشونو از بازار دزدی عقب نميندازن. بيچاره ما مردم.

 

Sina :

درآمد ایران از فروش نفت دقیقا چقدره حامد؟ میدونی؟

 

yaser :

مگه خودت نمی‌گی پول به مردم بدی کالا تو بازار نباشه تورم وحشتناک میشه. باز لااقل آدما پولشون را در بنزین سوبسیدی بسوزونن بهتر است که دست خودشان باشه و کسی باهش کاری نتونه بکنه؟ اصلا یک جور دیگه سوالم را بپرسم. این حرف که سوبسیدها را حذف کنیم پولش را نقد بدهیم به مردم سوای مشکلات سیاسی و اجتماعی حذف سوبسید، مشکلات وحشتناک تورمی نداره؟

 

حامد قدوسی :

سینا جان من که نمی گم این طرح را می شه پیاده کرد به راحتی. می گم به لحاظ نظری حرف عجیبی نزده ولی اگر درآمد نفت را بخوای ببین ما تقریبا روزی به طور متوسط دو میلیون بشکه صادر می کنیم . سال های گذشته هم درآمد نفت چیزی بین 20 تا 25 میلیارد دلار بوده. در مورد این که آیا با این درآمد می شه پیاده کرد یا نه حرف نمی زنم چون همان طور که گفتم نمی گم مشکل اجرایی نداره.

 

حامد قدوسی :

یاسر. بازم این را تکرار می کنم که من از زاویه نظری این طرح را گفتم در عمل مشکلات زیادی خواهد داشت. ولی در همان جنبه نظری دقیق نمی دونم چی می شه به لحاظ تورم . کاش دوستان اقتصاددان کامنت بزارن و نظر بدن. احتمالا اولش کمی تورم زا است ولی چون بخش عمده ای از خدمات باید با قیمت های جدید که بسیار بیشتر از قبل است ارائه شود در واقع رشد نقدینگی واقعی چندان بالا نخواهد بود. این طرح برای این که تورم زا نباشد یک پیشنیاز مهم دارد. انحصارهای دولتی تا حد امکان از بین برداشته شود تا عرضه بیشتر شود. مثلا بخش خصوصی قادر باشد به راحتی دانشگاه تاسیس کند. این چیزها بخشی از تقاضای جدید را پاسخ می دهد.

 

ب.ن.ن :

Iran's GDP was 110,771 billion Tomans at current price in 1382 (I don't have 1383's data) from which%12.5 was public consumption and%10.9 was public capital fomration. So even with%6 GDP growth, 33,000 billion tomans is more than total government expenditure in 1384, ( roughly29,000 billion tomans).

 

مسافر :

ببخشيد آدرسم غلط بود !

 

مسافر :

آقا حامد بالاخره در مورد پيوستن به WTO ‌مينويسی يا نه ؟

 

hamed ghoddusi :

بورگان جان بودجه دولت در سال ۱۳۸۴ برابر ۱۵۰ ميليارد تومان و بودجه عمومی دولت برابر ۵۴ ميليارد تومان است. که از آن ۳۳ ميليارد بيشتر است. اين هم منبعش
http://www.donya-e-eqtesad.com/83-10-21/071021.htm
ضمنا برای بار چندم تکرار می‌کنم من که نگفتم اين طرح در عمل قابل اجرا است. گفتم به لحاظ نظری حرف بی‌راهي نيست.

 

ف.ر. ! :

می دانم که شما دارید به این «پیشنهاد» به صورت یک مساله نظری نگاه می کنید ولی به نظر من سیاستمداری (کروبی ) که این را به عنوان طرح مطرح می کند بدون اینکه 50 تا اقتصاددان کاردرست قبلا این مساله را مطالعه کرده باشند، نه تنها «شناخت خوبی» از چیزی ندارد بلکه حتی نمی داند که شناخت خوبی از چیزی ندارد .

گذشته از feasibilty طرح ، این طرح یعنی حذف تمام (یا اکثر) خدمات دولتی .آموزش و پرورش، دانشگاه های دولتی، تمام ادارات دولتی، پلیس، ....
در کشوری که شایعه گرفتن شهریه از دانشجویان دانشگاه های دولتی می تواند باعث بحران امنیت ملی بشود ، اکثر جمعیت میلیونی دانش آموزها به مدرسه دولتی می روند و فقط هزینه مدرسه غیر انتفاعی 600 هزار تومان در سال است ، من فکر نمی کنم آقای کروبی حتی به جنبه های static مساله توجه کرده باشد چه برسد به اینکه در طول زمان اثرات تورمی و رفا هی این طرح چه خواهد بود.

 

Ali Shourideh :

whatever the idea of Karrubi is, it is nothing different than subsidizing oil and gas and bread ,etc. because of the fact that it is inefficient.So from a welfare perspective, it is just a money transfer to people and it will not have welfare effect, if we put inflation aside. So it is indeed BIRAH!!!

 

ف.ر. :

قسمت دوم نظر من ! :

بگذریم که لازمه اینکه خدمات به صورت خصوصی ارایه بشود ، حذف تمام انحصارات دولتی است و آقای کروبی باید از تجربه فهمیده باشد که چقدر مقاومت در مقابل حذف انحصار وجود دارد از طرف کسانی که انحصار و رانت را در اختیار دارند. ایجاد مدرسه و دانشگاه خصوصی و دیگر خدمات هم چیز زمان گیری است و احتیاج به سرمایه گذاریهای عظیم دارد و بورس، بانک ها و بازار مالی بسیار efficient لازم است که حتی اگر انحصارات نباشند، پول مردم را در خدمات سرمایه گذاری کنند.

در اینکه سیستم فعلی inefficient است شکی نیست ولی مشکلات ابتدایی تری باعث این وضع شده اند مثل monopoly ها ، بسته بودن سرمایه گذاری خارجی و.... بانکداری وابسته به فرمان دولت (یا مجلس)، ....

 

hamed :

چه خبره!!!تعداد افراد زیر ۱۸ سال ۴۳ ميليون نفر هست!

 

hamed :

میشه ۲۵ هزار میلیارد تومن.که با اون ۱۵۰ هزار میلیاردی که شما گفتی(البته شما ۳ تا صفر کم گذاشتی :) ) میشه یک ششم بودجه یا نصف بودجه عمومی.

 

ب.ن.ن :

I guess you had 33,000 billion tomans in your mind, as in your post, and not 33 billion.
Go to http://www.cbi.ir/publications/PDF/QNA1383F.pdf page 5, from central bank of Iran. It states public consumption was 13,817 billion tomans at current price in 1382. You say it is gonna be 54,000 billion tomans in 1384, which means %400 increase!!! I guess your source is not reliable, and probably it confuses GDP with gov. budget.

 

Sahand :

People does not need monthly cash payment, they need a responsive, efficient and accountable government.

http://www.iran-emrooz.net/index.php?/news/more/848/

 

hamed ghoddusi :

بورگان در مورد اعداد حق با تو است. ولی من هر چه نگاه کردم پرداخت‌های انتقالی را در اين جدولی که تو گفتی نديدم. آيا سوبسيد‌ها هم جزو هزينه‌های مصرفی دولتی است؟ (من نمی‌دانم تو بگو) به هر حال اون عددی که من از اندازه بودجه ۸۴ دادم ارقام رسمی بودجه بود که خاتمی در مجلس اعلام کرد. يک‌بار ديگر چک کردم ۵۴ هزار ميليارد تومان بودجه عمومی کشور است. (غير از شرکت‌های دولتی)

 

hamed ghoddusi :

بورگان دوباره. من چک کردم فقط يارانه حامل‌های سوخت امسال چيزی نزديک به ۱۳ هزار ميليارد تومان (نزديک به ۱۷ ميليارد دلار) خواهد بود. يعنی دولت تقريبا به اندازه مصرفش، يارانه سوخت می‌دهد. همچنين ۴ هزار ميليارد تومان يارانه كالاهاي مصرفي است. تا جايي كه من فهميدم اين رقم پرداخت مستقيم يارانه در قالب بودجه ساليانه است و هزينه فرصت سوخت توليد شده در داخل را در بر نمي‌گيرد كه اگر آن‌ را هم وارد كنيم احتمالا عدد بزرگ‌تري مي‌شود.

 

سیاوش :

جدا از بحث های ریز اقتصادی به گمانم در میان نامزدها کروبی تنها کسی است که حرفی زده که می شود آن را با دلیل رد کرد و از این منظر حرفش «حساب» است. بقیه که همه ی حرفشان گزاره هایی «همان گویانه» است. مثلا می گویند: «پیشرفت برای مملکت خوب است». یا این که «فساد اقتصادی بد است.»

 

hamed ghoddusi :

سياوش کاملا باهات موافقم. حداقل حرف علمی زده (به روايت پوپری) که ابطال پذير است.

 

هادی :

اين طرح ها کيسه هايی است که برای صندوق ذخيره ارزی کشيده شده.محمد رضا شاه هم با همين افزايش ناگهانی پول نفت مواجه بود و در سال های آخر شاهد افزايش پرداختی به مردم بوديم. ولی الان با نفت بشکه ای پنجاه و خرده ای دلار چه می شود کرد. زياد پول داشتن و بی برنامگی برای خرج آن يکی از دلايل سقوط پهلوی بود.

 

ب.ن.ن :

1) As far as I know all the subsidies should be considered as public consumption, though I don’t know how are they dealt with in Iran’s budget.
2) I don’t know whether the Reserve Account (HESAAB ZAXIREH) is included in the government’s budget or not? Any idea? The difference in our numbers might come from it.
3) The GDP per capita of Iran is roughly $1500 (the purchasing power parity GDP per capita is claimed to be around $7,000, but for our purpose it’s irrelevant), which means around 1.35 million Tomans, only twice of 600K Tomans.
4) Iran exports 2 million barrels oils daily (from the total 3.2 million barrel production), and if it can sell it at $40/barrel (notice the $50 figure is for West Texas oil not Iran’s) its total oil revenue will be $29 billion dollars, or 26K billion Tomans.
5) In his letter to Shargh, Karobi claims two years implementation of his proposal. Even if we accept your numbers this means, the government should shut down at least half of it within two years. I don’t know how are we going to replace all of the public services within two years, or even how are we going to privatize them.
6) Iran’s bureaucracy has not been built in two years so it can be vanished in two years. Just think what will happen if the government stops subsidizing the state-run universities and the students are asked to pay for their education. Think about the size of political unrest!
7) When the size of state owned minerals and resources relative to the total GDP is small, like in the US or UK (especially with regard to North Sea oil reserves) they can auction it to the private sector and use the revenue to ease the tax burden. But in the countries like Iran, or Saudi Arabia, the problem is different, and I haven’t seen any proper political economy framework even for analyzing the distribution of the revenue not to mention finding the efficient mechanism.

 

پوآرو :

سلام. فرض كنيم از ماه اولي كه كروبي انخاب شد، پول بين مردم توزيع شود. در اينصورت شما بايد خودتان تمام هزينه هايي كه دولت داشت قبلا برايتان مي داد را شخصا بپردازيد. همانطور كه گفته ايد در صورتي اين طرح به دولت مي نيمال تبديل مي شود كه بخش خصوصي قبلا وارد كار شده باشد و الا با تورم در بخش خدمات ) و نه كالا( مواجه خواهيم شد.

 

zahra :

در مورد بودجه کشور به نظرم اشتباه می کنين. تنها درآمد ايران از طريق فروش نفت چندين برابريه که نوشتيد.
اما حرف کروبی به نظرم منطقی تره! از این جهت که اقلا میشه با دلیل و برهان ردش کرد و نیومده مثل بقیه صرفا شعار بده( هر چند که این حرفش هم شعار گونه ست و عملا انجام نخواهد شد مثل سایر وعده های رییس جمهوری های قبلی) به هر حال يادمه در يک جلسه يک اقتصاد دان خوب کشور ميگفت که اگر فقط بخوان در آمد نفت رو بين مردم پخش کنن به هر ايرانی در ماه حدود ۶۰۰ هزار تومان (يعنی ۱۰ برابر رقم اعلام شده توسط کروبی) خواهد رسيد! ميبينی که عملی هست ولی خوب کيه که عمل کنه؟!

 

محسن :

نه بمعنی دفاع از دولت بزرگ اما اين ها رو کی انجام ميده؟
بصورت کاملا ساده شده ای همه بدنبال سرمايه گذاری در فعاليتهايی هستند که يا زياد يا سريع اصل و سود سرمايه شان برگردد. اما آيا همه طرحها اين خاصيت را دارند؟ سدسازی، راه آهن، جاده، آموزش و پرورش، دانشگاه، ....
گاه فکر ميکنم در مورد دولت کوچک کمی شتابزده عمل ميکنيم. در حال حاضر هم بی شک فعاليتهای خدماتی بر فعاليتها توليدی ترجيح دارند نميدانم راه حل برون رفت از این مسئله کدامست؟

 

Sahand :

dou: This plan is nothing but sending the message that the people are helpless, dependent children of the father government. Instead of paying the cash, the government must provide job, education, student loan, financial aid, grant, training, health insurance, pre natal care, training the parents on child upbringing and other activity to mobilize the people and not make them stay at home awaiting for monthly welfare check. This cash assistance should be reserved only for elderly, needy, physically and mentally disadvantaged and pregnant women etc so that they can have a decent life.

 

Sahand :

yek: First: the big promises before any election is so wide spread that even a middle school children knows a bout it. It is even more widespread in so called third world countries. Did you forget the proverb “ azemode ra azamodan khatast.”? All these years Khatemi is promising without delivering and still people believes in this kind of empathy speeches. Second: Karobi does not even have 1/100 of neither charisma nor the guts and personality of Khatami. Do not look at his gray hair, he is psychologically a child and have shown it in Ayat Allah Khomeni’s funeral. He was beating himself up like a child that have just lost his father and his childish behavior was so immature that even his own people were laughing at him. To make it short he has no ball what so ever to do anything. Third: let’s assume that he would deliver his promises, have you ever thought about the long-term side effect of this proposal?

 

Sahand :

seh: In this highly dynamic and competitive world how our welfare recipients are going to compete.?

The society is not a rat laboratory so that we can test all untested plans, which may have a catastrophic outcome. The welfare system of USA was a total failure, people used to fly from state to state to collect the welfare checks. In a single building in Chicago people were receiving $ 80.000.00 per month welfare checks and spending on drugs, in their refrigerator there was not even milk for the children.

After being in welfare system for a long time, people lose confidence in themselves and become a non-productive, static spenders and not a dynamic productive individual. If Karobi is really cares about Iranian, he should follow thousand of tested plans around the world, and not converting Iran to a welfare state.

 

hamed ghoddsi :

زهرا خانم اون آقای اقتصاددان کيه؟ کل توليد سرانه سالانه ايران ۲۰۰۰ دلاره. چه جوری اين اقا می خواد ماهانه به هر ايراني فقط از نفت ۶۰۰ دلار در ماه بده. حرف خيلی بامزه‌ای زده کلا.

 

zahra :

من صرفا نقل قول کردم. اقتصاد دانی که گفتم استاد یکی از دروس حسابداری دانشکده مديريت دانشگاه تهران است. جمله اش رو به نقل از هم اتاقيم نوشتم. حالا ممکنه توی اين نقل و انتقالات هم اتاقيم و يا من اعداد و یا جملات رو اشتباه شنيده باشيم. من اسم اون استاد رو میپرسم و اينجا مينويسم

 

hamed ghoddusi :

زهرا خانم اين کار را نکنيد. شايد کسی موقع نقل قول اشتباه کرده. حرف نسبت داده شده به اين استاد محترم اين قدر ضايع است که آوردن اسمش اين‌جا درست نيست.

 

سر توماس :

1) نوبل "سطحی نگری" هنوز ابداع نشده؟ 2) یه جمله ای تو مطلبی که راجع به کرباسچی نوشته بودی یادمه : " ....ولی من هم اگر جای او بودم ايده‌های اعضای دانشکده‌ای را که برای نقد کار او جلسه گذاشته بودند و نمی‌توانستند يک جلسه را اداره کنند جدی نمی‌گرفتم." حکایت بعضی حرفهاست که آدم میخونه و میشنوه... اون هم از قشر فرهیخته دانشجو. افاده ها هم طَبَق طَبَق که چرا اصلا ما بریم رای بدیم... 3) حامد جان، یاد اون موقعی که نسبت کامنت به بازدید کننده ات کمتر بود بخیر! کمتر بود، اما در حدی بود که کامنتها هم مثل مطلب ها ارزش خوندن داشت.

 

محمد :

حامد جان، چطور کشوری که از لحاظ مخازن زيرزمينی نفت در رده دوم جهانی است می تواند فقير باشد. وعده آقای کروبی هم يک وعده سرخرمن است که رأی بدست بياورد. از اينگونه وعده ها در تمام دنيا می دهند ولی حداقل سعی می کنند با ارقام وآمار مردم را قانع کنند که عملی است. پس اگر چنين وعده ای در ممالک غربی عنوان شده بود، آنرا بعنوان «رشوه دادن» به رأی دهنده تلقی می کردند. اينکه گفتی اهدای اين مقدار در ماه به همه مردم مانند سيستم رفاهی در غرب است هم موضوع جالبی است و خود يک نوع مساوات را نشان می دهد که اگرچه ناعادلانه است ولی همه را راضی می کند. بحث اصلی حکومت های راستگرا بر اين پايه است که چون من کار می کنم و ماليات می پردازم، پس اين ماليات بايستی برای آسايش و رفاه خود من مصرف شود و نه برای يک عده بيکار و بی عار که تنها به صدقه های دولتی دل بسته اند. البته اگر همين حضرات اوضاع مالی شان تغيير کند و از برجی که برای خود ساخته اند سقوط کنند، شايد نظرشان تغيير کند که اگرچه عده ای از سيستم رفاهی سوء استفاده می کنند ولی عده زيادی هم هستند که بخاطر ناعدالتی های اقتصادی موجود در سسيستم سرمايه داری باين نون بخور و نمير نياز دارند.

 

zahra :

خوب دوست من اشتباه کرده بود. رقمی که استادشون گفته بود ۶۰۰ هزار ريال (معادل همان ۶۰ هزار تومان) بود. در ضمن اسم استادشون هم دکتر مهرگان هست. حالا من يک سوال دارم: ايران در سال چند ميليون بشکه نفت ميفروشد و با يک رقم متوسط برای هر بشکه درآمد سالانه ايران از نفت چقدره کسی ميدونه؟

 

hamed ghoddusi :

زهرا خانم تا جايی که من می‌دانم ايران نزديک به سه و نيم ميليون بشکه توليد داره. يک و نيم ميليون مصرف داخله و بين ۲ تا ۲.۲ ميليون در روز صادر می‌شه. قيمت متوسط برای نفت ايران هم معمولا ۲۰٪ کم‌تر از نفت‌های مرغوبه. ديگه خودتون بسته به نرخ روز حساب کنيد ولی اگر فرض کنيم درآمد حاصل از هر بشکه امسال حدود ۴۰ دلار باشد کل درآمد ارزی ناشی از نفت می‌شه حدود سی ميليارد دلار که يعنی به هر نفر در سال تقريبا می‌رسه ۴۰۰ دلار.

 

علي :

سلام حامد. من نمي‌فهمم شما چرا حرف توي دهان مردمي مي‌گذاري كه حرفي ندارند؟ تو مي‌داني كه من با «دولت مينيمال» ميانه‌اي ندارم، اما جز اين مضحكه پنجاه هزار تومان چه چيزي در صحبت‌هاي اين بابا بود كه بشود به حساب دولت مينيمال گذاشتش؟ با آن تعبيرش از دموكراسي مي‌خواهد دولت مينيمال درست كند؟ شماها لااقل براي نظريات خودتان آبروداري كنيد! فكر مي‌كني اگر به نوزيك بگويند كروبي از نظريه دولت مينيمال دفاع مي‌كند و نشاني‌اش هم همين كه مي‌خواهد ماهي پنجاه هزار تومان بدهد، تنش چند دور در گور مي‌چرخد؟ شما را به خدا با اين قضيه رياست جمهوري شوخي نكنيد. فرداي تاريكي از اين حرف ها پشيمان خواهيم شد.

 

zahra :

پس اگه اين طرح بخواد (بر فرض) عملی بشه، با بودجه کلی که شما نوشتيد (واگه درست باشه) باید يه چيزی حدود ۶/۱ بودجه برای اين کار در نظر گرفته بشه که حداقل روی کاغذ عملی به نظر ميرسه

 

minimos :

ما شاء الله کامنت!من کم آوردم! ولی به کروبی نمیخوره اینطوری ایده های خفن اقتصادی مطرح کنه! میخوره؟

 

مهدی قندی :

.۱فکر میکنم مشکل از اینجا ناشی میشه که شما با ساختار بودجه ایران آشنایی ندارید. مهم ترین ویژگی این ساختار در غیر واقعی بودن میزان درآمد و هزینه های دولت است. یعنی ممکن است حتی برخی ترانزاکشن ها بین نهادهای دولتی در ساختار فعلی باعث افزایش بودجه بشه. شاید تعجب کنید ولی در بودجه دولت اگر یه شرکت دولتی از یه شرکت دیگه کالایی رو بخره در این ساختار به اندازه حجم این مبادله به میزان درآمد و هزینه دولت اضافه میشه درحالیکه در اینجا هیچ ارزش افزوده ای شکل نگرفته. زمانی اعداد واقعی هستند که بودجه بر مبنای ارزش افزوده باشه و مبادلات داخلی نهاد ها از آن حذف شده باشه.

 

مهدی قندی :

۲.. مخارج دولت باید با درآمدها انطباق داشته باشه. درآمد دولت ایران یا از محل نفت است یا مالیات و یا سود شرکتهای دولتی. میدونید که در ایران اتکای بودجه به درآمد نفت است و درآمد نفت هم با یک ماشین حساب که بتونه 4 عمل اصلی رو انجام بده قابل محاسبه است و حد اکثر چیزی حدود 40 میلیارد دلار است

 

مهدی قندی :

۳. از همه مسخره تر در پیشنهاد کروبی اینجاست. ایشون گفتن منبع این طرح در صرفه جویی مصرف بنزین است. الیته گفتن ما برای نوسازی خودوها هم وام میدیم که برای ساده شدن موضوع از تاثیر هزینه ای اینگونه وامها صرف نظر میکنیم.حالا با یه ماشن حساب ساده حساب کنید: مصرف روزانه بنزین 75 میلیون لیتره، قیمت واقعی بنزین فوب خلیج فارس 360 تومان و تعداد روزهای سال هم فکر میکنم 365 روزه اینها را که در هم ضرب کنید به یه عدد حدود 12 میلیارد دلار میرسید.

 

مهدی قندی :

4. به نظر من با این پیشنهاد باید یه نوبل ریاضی هم به کروبی داد چون ایشون تونستن از محل صرفه جویی در یه چیزی که حداکثر میلیار دلار 12 است 41 میلیارد دلار (معادل 33 هزار میلیارد تومان) درآمد ایجاد کنن. به نظر من باید در شرایط نامزدهای رئیس جمهوری دو شرط دیگه اضافه بشه: داشتن IQ به اندازه فارست گامپ و داشتن یه ماشین حساب که چهار عمل اصلی را انجام بده

 

محمد :

اين حرف کروبی من رو ياد بعضی وعده‌ها که در ۱۳۵۷ در بهشت زهرا داده شد مي‌اندازه.

 

aboo :

man nafahmidam GDP iraan che dakhli be masale daare? masale boodgeye dolate ke az ordere hamoon vadeye aaghaaye karrobiye .pas harfesh cherte dolato baayad tatil kone ,na?

 

 

all right reserved for hanif.ir & behzadbashu.com - Copyright © 2007