« سوم تير از منظر تحليل | صفحه اول | اين دو تا فلسفه وقتی »

28 تیر 84

در حوزه انتخاب عمومی و

در حوزه انتخاب عمومی و در ابتدای مبحث دموکراسی جمله حکيمانه‌ای هست که می‌گويد «سياست‌مداران انتخابات را نمی‌برند که بعدش برنامه‌هايشان را طراحی کنند بلکه برنامه‌هايشان را به گونه‌ای طراحی می‌کنند که انتخابات را ببرند». بين حالت اول و دوم تفاوتی بس عظيم است.



   نظرات

ناهید :

سلاااام... دنبال یه فنجان چای داغ میگشتم...اما مطلبی بهتر از خوردن چای داغ یاد گرفتم...جالبه...

 

مهدی علی مددی :

تحليل شاخص کل بورس سهام تهران را از سايت بازار مالی دات کام دريافت نماييد.

 

abooo :

کلمه ی «برنامه» ايهام دارد و از آن سو ء استفاده شده :(

 

امیر باهر :

البته اين تو جامعه ای و در مورد سياستمداران جامعه ای مصداق داره که بخوان و بتونن به برنامه ها توجه کنن نه حرفها و احساسات و امواج تبليغات هدفمند بازيگران اصلی

 

امیر باهر :

در حقيقت اين يک بايد نه يک حقيقت يا قانون

 

hamed ghoddusi :

اميرعزيز اتفاقا اين بيان يک حقيقت عينی است و نه يک قانون. ربطی هم به کشور ما ندارد. در همه جای دنيا برنامه‌های سياست‌مداران بيشتر معطوف بردن انتخابات است تا چيزهای ديگر.

 

simba :

There is another "hakimaneh" sentence that I've heard: "People do not plan to fail, they fail to plan". I just remembered it.

 

ایمان :

سلام
قاعدتا هم بایست اینکار را می کردی ( پاک کردن مظالب پیشین را می گویم ) .آن چیزی که به نظر من در وجود تو یافت نمی شود . اعتقاد راسخ و پافشاری بر ایده ها و عقاید چونان یک مبارز متفکر ! به نظر می رسد تو به جریان فکری حزب بادیون بیشتر تعلق داشته باشی تا آزادیخواهان .....حامد جان دلم می خواهد یکبار دیگر آن تشبیه دولت جدید به فاشیسم هیتلری را که ازقرار معلوم! در حافظه تاریخی تو و همسرت خوب جای گرفته !و دیگران از آن بی اطلاع هستند! را در آخرین پست قرار دهی و بازهم از آن استدلالهای شیرین بسرائی ...............اينکار را می کنی ؟نه.... تو مرد اينکارها نيستی .اگر بودی ژاکشون نمي کردی و این دلیل کلثوم ننه وار را نمی آوردی :که آزرده خاطر می کند مر محبوب را ........

 

فنود :

بی خود نيست که با تو حال می کنم . به خاطر همين حرفا و ايده هاته

 

نيما :

عزيزم! جمله با نمكي است و البته غلط ، از تو بعيد است. راستي آيا واقعا مردم به برنامه ها راي مي دهند يا شعارها؟ ارتباط شعارها و برنامه ها چگونه است؟ اين را از منظر هرمنوتيكي هم سوال مي كنم؟ آيا ارتباط ميان شعار و برنامه با هم و با سياستمدار مانند ارتباط ميان اثر و صاحب اثر است؟ نقش پروپاگاندا چيست؟

 

hamed ghoddusi :

نيما جان يک کم ملايم‌تر. جمله که مال من نيست از يکی از معروف‌ترین کتاب‌های اقتصاد سياسی است. به نظر من اصلا هم غلط نيست اتفاقا معنی‌اش همينی است که تو گفته‌ای. حرف ساده‌ است. سياست‌مداران حرفی را می‌زنند که مردم خوششان بيايد نه لزوما بهترين حرفی که به نفع کشور است. اين کل ايده اين متن است.

 

مسعود برجيان :

همچنان مشتري پر و پا قرص نوشته‌هاي پُرمغزت هستم.

 

 

all right reserved for hanif.ir & behzadbashu.com - Copyright © 2007