« نمی‌دانم اين دوستانی که اين | صفحه اول | يک اشتباه بزرگ من در »

14 مهر 84

در خيلی از شهرهايی که

در خيلی از شهرهايی که من ديدم رستوران‌ها غذای روز دارند. منوی روز معمولا مجموعه‌ای از غذاهای عادی موجود در منو (مثلا ترکيبی از سوپ و غذا و نوشيدنی) است که با قيمتی تقريبا نصف قيمت روز‌های ديگر ارائه می‌شود. دليلش هم روشن است. اولا غذا در تيراژ بالا تهيه می‌شود و در نتيجه قيمت تمام شده‌اش کم می‌شود. ثانيا تقريبا تمام آن به فروش می‌رسد و لذا ريسک دور ريختن ندارد که رستوران مجبور شود اين ريسک را در قيمت خود لحاظ کند. اين کاهش قيمت البته عامل رونق کار رستوران‌ها است چون قيمت را در حدی پايين می‌آورد که برای کسانی مثل دانشجويان يا کارمندان جذاب باشد و در نتيجه تقاضای جديد درست می‌کند. تا جايی که من دقت کرده‌ام وقتی رستورانی غذای روز دارد اکثريت مردم آن‌را ترجيح می‌دهند. حالا نمی‌دانم چرا ما اين مفهوم را در ايران نداريم. فکر کنم اگر رستوران‌ها دست به اين کار بزنند بتوانند تقاضای جديد قابل‌توجهی بين همان قشر دانشجو و کارمند ايجاد کنند و به نوعی به جايگزينی برای ساندويچی‌ها (يا غذای شخصی) تبديل شوند.


پ.س: برخی رستوران‌های ايرانی غذای روزی دارند که معمولا يک نوع خورشت است و قيمتش هيچ فرقی با قيمت نرمال ندارد. واضح است که منظورم من اين نوع غذای روز نيست.


 


 



   نظرات

AmirT :

kheyli chizaa hast ke too iraan nadaarim, akhavi!

 

Sahand :

kojayeh in shotor saf ast ke kohanesh bashed?

 

Mehdi :

تويه خيابان قرنی يه رستوران هست به‌نام موبی‌ديک که سالهاست داره اين کار رو انجام ميده ....

 

حامد قدوسی :

مهدی جان مطمئنی این کار را می کنه؟ من بارها موبی دیک رفتم و قیمت متفاوتی ندیدم

 

کپل :

پيتزا راز (خيابان ونک؛ خيابان تک) روزهای شنبه تا چهارشنبه برای ناهار (بین ساعات ۱۱ صبح تا ۴ بعدازظهر) غذای روز دارد. قيمت آن هم حدودا به جای ۳۵۰۰ تومان ۲۰۰۰ تومان است.

 

 

all right reserved for hanif.ir & behzadbashu.com - Copyright © 2007