P :

ٌنفهميدم منظورتان از -استدلال قانع‌كننده‌- چیه؟ به نظر من که استدلال شان کاملا قانع‌كننده بود ؟!

P - November 12, 2005 11:18 PM

Mahmoud :

ghaane' konande baraaye ki?

Mahmoud - November 12, 2005 11:33 PM

Ali T :

حامد عزيز
ترکيه را نمی دانم اما در فرانسه بحث ممنوعيت حجاب نيست بلکه ممنوعيت استفاده از نمادهای مذهبی در اماکن و مراکز دولتی است برای جلوگيری از تبليغات مذهبی در محيط های رسمی. به نظر من حجاب تبليغات نيست و دلیل قابل دفاعی را در ممنوعيت آن نديده ام.

Ali T - November 13, 2005 12:09 AM

پرستو :

حق آزادی پوشش با اين استدلال يعنی کشک!
یکی از حقوق بشره. نه؟

پرستو - November 13, 2005 02:41 AM

ژرفا :

هيچ استدلال قانع کننده ای برای گرفتن حق انتخاب از يک انسان- زن یا مرد - نمی تونه وجود داشته باشه. حق انتخاب پوشش ٬ داشتن حجاب يا نداشتنش. منع استفاده از حجاب همونقدر تجاوز به حقوق انسان ه که اجبار به داشتن حجاب .

ژرفا - November 13, 2005 03:47 AM

مازيار :

همانطور كه حجاب زوركي را نمي پسنديم، كشف حجاب اجباري را هم نبايد روا بدانيم. پاسخ دادگاه مشخص نمي كند كه آيا تحت فشار قرار گرفتن دختران محجبه توسط زنان بي حجاب درست است؟ جامعه سكولار جامعه اي نيست كه يكسره خالي از دين باشد، بلكه سامانه اي است كه در آن دين به عنوان امري شخصي، حرمت خود را حفظ كرده و از آن به عنوان ابزاري براي اغراض ديگر استفاده نمي شود. در تركيه زنان بي حجاب و محجبه در خيابان ها، فروشگاه ها و اماكن عمومي در كنار هم بدون هيچ مشكلي وجود دارند و با هم زندگي مي كنند. حالا چه شده كه حفظ حجاب فقط در دانشگاه، كه خود مكاني براي تفكر و يادگيري تساهل است، موجب خدشه وارد شدن به اين نظام مي شود؟ هيچ وقت يادم نمي رود وقتي كه براي ارائه يك مقاله در دانشگاه استانبول به تركيه سفر كرده بودم، يك دختر دانشجوي ايراني مقاله خود را توسط پدرش ارائه كرد(!)، زيرا حاضر نشد براي ورود به دانشگاه چادر از سر خود بردارد.
آزادي گوهري است كه به شدت از سوي دو گروه تهديد مي شود: سنت گرايان دگم انديش و نوگرايان دين ستيز

مازيار - November 13, 2005 11:14 AM

کاوه :

سلام،
من فکر می کنم موضوع ترکیه و فرانسه خیلی خاص هستند. قانون آنها دقیفا این است که استفاده از نماد های دینی در اماکن عمومی(دولتی) ممنوع است. این موضوع پیشینه تاریخی سوء استفاده شدید از دین به عنوان ابزار سیاسی در این کشور ها را دارد. مثلا، در ترکیه، زمان جنگ استقلال عثمانی در مقابل انگلستان، علمای درباری دین اسلام تر کیه از پادشاه و انگلستان طرفداری کردند. اتفاقات بعدی و استفاده ابزاری از دین بعد از تشکیل دولت ترکیه باز ادامه داشته است. حساسیت امر از اینجا ناشی می شود. ولی به نظر من در حال حاضر شرایط تغییر کرده، ولزومی برای این قانون وجود ندارد. در فرانسه هم شبیه همین اتفاقات در دربار پادشاه و جنگ پادشاه و جمهوری خواهان روی داده است. وقتی که از نماد های دینی به عنوان ابزار سیاسی استفاده می شود، از حوضه مسائل شخصی خارج شده است. پس استدلال حقوق فردی را نمی توان اینجا به کار برد. (البته متن صریح اعلامیه حقوق بشر، این مورد استفاده ابزاری از نماد ها مذهبی را استثنا نمی کند، و آزادی کامل در دین در اعمال فردی و عمومی را شامل می شود.)

کاوه - November 13, 2005 09:54 PM

Ali T :

توضیحی برای پرستو:منع استفاده از حجاب به نظرم ۳ حق از حقوق بشر را نقض می کند: ۱- آزادی انتخاب پوشش ۲- آزادی در عمل به مناسک دينی و ۳- حق بر ابراز

Ali T - November 13, 2005 11:18 PM

a :

آزادی هر انسان تا آنجا محترم است که به آزادی دیگران صدمه نزند.حجاب در محيطههای عمومی نوع تبليغ اسلام سياسی است و چون دين در يک جامعه سکولار مربوط به حوزه شخصی انسان متمدن است و حجاب یک نوع پیغام سیاسی متضاد با ارزشهای این جامعه را ارسال می کند غير قابل قبول است.

a - November 13, 2005 11:41 PM

mina :

moshkel-e in estedlal in ast keh asl ra bar bagha-ye hokumat-e secular migozarad...beh nazar-e man hamin estedalal raa regime-haa-ye islami-ye bonyadgara ham mitavanand beh kaar begirand....aslan ghaneh konandeh nist...hoghugh-e bashar secular o islami nadarad...har kas har jur rahat ast labas bepushad...

mina - November 14, 2005 01:19 AM

afra :

کاملا شخصی است...فقط می توان نگران وضعيت تحصيل اين دسته نبود چون در صورت برگشت به ايران يا به راحتی وارد دانشگاههای تهران می شود و يا دکترای افتخاری ميگيرد!مصطفوی خودمان که يادت هست(البته اون به دليل حجاب نبود!)

afra - November 14, 2005 01:26 AM

mina :

ليلا شاهين ايرانی نيست که به ايران برگردد...اينها که از دانشگاه ها اخراج ميشوند همه تبعه ترک و مسلمانند افرا جان...

mina - November 14, 2005 05:29 AM

کاوه :

سلام،
فرانسه و ترکیه، از تظر خودشون تحت تحدید ارتجاع بودند.( حکومت دینی مسیحی، اسلامی)
برای اون ها آزادی دین یک اصله، و حکومت سکولار نه، حکومت لاییک!(سکولار یعنی با دید این-جهانی، یعنی اینکه عمل کردن بر اساس مفاهیم دنیوی، لاییک یعنی اصل اینکه دین نباید در حکومت دخالت کند، تا به نا به تز لاییک ها آزادی مذهب باشد، جدایی دین و حکومت، ولی این لزوما بی دینی نیست.) پس اگر گروهی از دین به عنوان ابزار سیاسي کنند، در عمل سعی می کنند حقوق دیگران را محدود کنند، چیزی که در فرانسه و ترکیه گفته می شه.

کاوه - November 14, 2005 09:37 PM

کاوه :

ولی همون طور که گفتم، به نظر من این الان زیاد مفهوم نداره، چون تحدیدی که ادعا می کردند دین برای تصاحب حکومت داشته دیگه الان موجود نیست. برای ترک ها، دوتا اصل هست، جمهوری و لاییک ، همون طور که برای ایرانی ها دو اصل در حکومت هست، جمهوری اسلامی.

کاوه - November 14, 2005 09:40 PM