اون مطلبي كه در مورد وبلاگ‌هاي اقتصادي نوشتم هرچند خم به ابروي بعضي‌ها كه دنبال توجيه اقتصادي براي وبلاگ نوشتن بودند نياورد ولي عوض يك آدم شديدا كاردرست را وارد فضاي وبلاگ‌نويسي كرد. پويان مشايخ آهنگراني را اكثر كساني كه تو ايران اقتصاد خوندن مي‌شناسن. من اولين بار كه ديدمش سال 76 بود. آن موقع جايي كار مي‌كردم كه يك چيزي مثل جشنواره داشت كه يك سري آدم نخبه را انتخاب مي‌كردند و بعد برايشان برنامه‌هايي را تدارك مي‌ديدند. پويان هم يكي از برگزيدگان جشنواره بود. تازه از برق شريف فارغ‌التحصيل شده بود و داشت توي موسسه نياوران  - كه به لطف درك عميق آقاي خاتمي از اقتصاد، كينه توز نبودن و اندكي سواد داشتن جناب ستاري فر و بازيچه نشدن مرحوم عظيمي نابود شد!- اقتصاد مي‌خواند.

اولين بحثي كه با هم داشتيم را قشنگ يادمه. من دانشجوي سال دوي ليسانس بودم و چيزي از اقتصاد نمي‌فهمم. يك كاري داشتيم مي‌كرديم و يك رفيقي كه يك رشته ديگر علوم انساني خوانده بود تئوري داده بود كه چاله‌چوله‌هاي توي خيابون خيلي هم بد نيست. بايد ديد همه جانبه داشت. براي اين‌كه ماشيني كه توي اين‌ها مي‌افتد مي‌رود پيش تعميركار و اين طوري تقاضا براي تعميركار ايجاد مي‌شود و شغل درست مي‌شود و الخ. بهش كه گفتم حرف بامزه‌اي زد. گفت پس توپ بياوريم و بزنيم همه ساختمان‌ها را خراب كنيم كه تقاضا درست كنيم براي بنا‌ها و معمارها.
پويان فكر كنم الان آخرهاي كار دكتراش باشه توي دانشگاه كاليفرنياي جنوبي. وقت رفتن ديدمش و گفتم چرا مي‌ري اون‌جا؟ گفت چون تا حالا ايراني‌ها اون‌جا نرفتن. مي رم كه راه را براي بقيه باز كنم. اين طوري هم شد و چندتايي از بچه‌ها بعدا رفتندهمون جا. خلاصه پويان كه توي حوزه اقتصاد مالي حسابي كارش درسته يك وبلاگ پر و پيمون درست كرده. از اون وبلاگ‌هايي كه سطح بحث اقتصادي را در وبلاگستان يك درجه بالا خواهد برد و كار ما را سخت خواهد كرد.