مهدی :

اصولا هر علم در یک پارادایمی شکل می گیرد و قابلیت حل مسائل خاصی دارد. ممکن است آن علم تا حدی بتواند در حوزه های دیگر نیز تاثیر گذار باشد اما اصولا برای حل یک مسئله مشخص لازم است مرتبط ترین علم را برای حل مسئله انتخاب نمود. نمی توان انتظار داشت در حوزه ای که کاملا در قلمرو جامعه شناسی است علم اقتصاد توانائی حل مسئله را داشته باشد و یا حد اقل به اندازه جامعه شناسی نمی تواند در ان حوزه موثر باشد. خاطرم هست که خودتان یک بار اشاره کرده بودید که از دانش مدیریت نمی توان در سطح فرابنگاهی و کلان استفاده نمود. به همین ترتیب نباید انتظار داشت که اقتصاد هم بتواند مسائل جامعه شناختی، سیاسی و یا فلسفی را حل نماید.

مهدی - January 3, 2006 09:24 PM

saleh s tabrizi :

حامد خان ... سلام ... با اجازه ... توي اين كامنت در اصل مي خوام يه پرسشي رو از مهدي خان پنداشت مطرح بكنم . ايشون احتمالا معتقد به چيزي هستن كه بدجوري باهاش سر ناسازگار دارم . روزگار دانش ِ خاص ، قلمرو ِ خاص سال هاست به سر آمده است ( يا حداقل آنكه سالهاست كه ميگوييم روزگارش به سر آمده ! ) من تا كنون هيچ حوزه اي از علوم انساني را نديده ام كه بگويد مسايل من مال خودم است و تحليل شما در اينجا به كار نمي آيد . البته ميپذيرم كه مهندسي نساجي حرفي براي روانشناسي نداشته باشد ( كه شايد داشته باشد ) اما ما اقتصادخوان ها چيزهاي زيادي داريم كه در مورد مسائلي كه ممكن است دور از ذهن هم بنمايد ، به روانشناس ها بگوييم ( و چيزهاي زيادي دارند كه به ما بگويند ) في المثل خوشحال ميشم اگه ايشون دقيقتر از اين روشن كنند كه كدام حوزه است كه كاملا ( با تاكيد بر كاملا ) در قلمرو جامعه شناسي ست ؟ ... با پوزش ... از مهدي ... مخلص

saleh s tabrizi - January 4, 2006 06:13 AM

شاعرمسلک :

صرفا محض اصلاع و کسب اجازه: من وبلاگ شما را لینک کرده ام. اگر ناراضی هستید، لطفا بگویید تا اسم وبلاگ شما را از لیستم حذف کنم.

شاعرمسلک - January 4, 2006 07:01 AM

كميل ملكوتي :

آقاي حامد قدوسي عزيز!
در اينكه اصحاب بقول شما موسسه نياوران كه مرحوم عظيمي را بازيچه كرد و الخ !!!! خلاق و مبدع و به منصه ظهور رسانندگان عقلانيت مطلقند و الخ !!!!! همه عالم و آدم صحه ميگذارند اما دوست رشنال من متاسفانه كمي دير به فكر افتاده ايد براي آن كاري كه شما در آينده شغلي خود سوداي لابد ارائه خدمت را داريد رشته اي تاسيس شده بنام سياستگذاري عمومي و از قضا سالهاست در دانشگاهها تدريس ميشود .
حيف طبيبيان اسمش را قبلا نشنيده بود!!!!!

كميل ملكوتي - January 4, 2006 11:33 AM

:

نزدیک شش ماه است که وبلاگ شما را می خوانم. مباحث اقتصادی همیشه برایم مثل معما بوده اند که درکشان نمی کردم اما نوع نگاه و ادبیات شما در این مباحث برای من عالی بوده. معماها یکی یکی حل می شوند و این فرصت را به من می دهند که راجع به اقتصاد هم فکر کنم و این خیلی شیرین است. اهمیت بحث " اقتصاددان به عنوان گسترش‌دهنده عقلانيت ابزاري " که مطرح کرده اید حداقل برای من کاملا ملموس است چون حلقه مفقوده بسیاری از تحلیل ها را شکل می دهد. ممنون

Anonymous - January 4, 2006 03:41 PM

مهدی :

جناب صالح. عرض من این نیست که باید حوزه های علمی کاملا از هم منفک باشند و گفتگویی بین آنها نباشند. منظور اصلی من این است که نباید سوراخ دعا را گم کنیم. ما در هر حوزه باید مرتبط ترین رشته که اصولا دغدغه اصلی اون حل مسائل خاصی است را پیدا کنیم و نه اینکه بیراهه برویم. با یک مثال حرفم رو میزنم. چند وقت پیش تو شرکت یکی از همکاران مطرح می کرد که ظاهرا یکی ازمتدولوژی های توسعه برنامه های کامپیوتری می تواند به نوعی ساختار سازمانی سازمان رو هم تحلیل و طراحی کند. من به ایشان عرض کردم که "تحلیل و طراحی ساختار سازمانی" حوزه مشخص در دانش مدیریت است که سالها دغدغه حل این مسئله را داشته و با سعی و خطا توانسته به یک سری نتایجی برسد و اصلا معنا ندارد که برای حل این مسئله از یک متدولوژی مهندسی نرم افزار استفاده کنیم چون قطعا عمق لازم را ندارد. رهنمود هائی که از این متدولوژی در این مسئله بر می آید قطعا یک سری تصورات انتزاعی است که با "تحریف صورت مسئله اصلی " سعی در ارائه یک سری راه حلهای سطحی دارد. از این متدولوژی باید در جای خودش استفاده کنیم. علم اقتصاد هم همینطوره. باید ببینیم که این علم اصولا چه نوع مسائلی را می تواند حل کند و نباید انتظار نداشته باشیم همه مسائل عالم در این حوزه قابل حل باشد.

مهدی - January 4, 2006 08:12 PM