« ... | صفحه اول | بهينه پارتو در نانوايي »

15 بهمن 84

مقاله‌نويسي تعاملي و مالكيت معنوي

اگر اشتباه نكنم مديا كاشيگر بود كه يك بار ايده داستان نويسي تعاملي روي اينترنت كه در آن خوانندگان بخشي از داستان را بنويسند را مطرح كرد. البته نمي‌دانم به نتيجه رساندش يا نه. حالا من ديروز شروع كردم به نوشتن مقاله‌ روزنامه‌اي در مورد درآمد‌هاي نفتي و از ايده مشابهي استفاده كردم. عملا مقاله من جمع‌آوري است از خوانده‌هاي خودم به علاوه كامنت‌هايي كه دوستان ذيل مطالب مختلف اين‌جا گذاشتند و نوشته‌هاي روزبه و پويان و علي حيدري و اسماعيل و صالح و بقيه و باز كامنت‌هاي خوانندگان آن‌ها و ايميل‌هايي كه با بورگان نظامي و احسان ابراهيمي و مصطفي بشكار و بقيه رد و بدل كرده‌ايم. حالا مانده‌ام كه وقتي ارجاع به مراجع در چنين مقاله‌اي معمول نيست ماجراي حقوق مالكيت معنوي اين وسط چه مي‌شود؟ من به هر حال پس از خواندن همه اين مطلب چيزهايي راجع به موضوع مي‌دانم و نمي‌توانم دانسته‌هايم را از مغزم بيرون كنم ولي از طرف ديگر كاملا محتمل است كه يك پاراگراف نوشته‌ام دقيقا يا تقريبا حرفي باشد كه كس ديگري توي وبلاگش يا توي كامنت‌دوني يا ايميل گفته است. به نظرتان چه كنيم؟

پ.ت: از تبريك‌هاي ايميلي و اوركاتي و وبلاگي تمامي دوستان براي تولدم خيلي تشكر مي‌كنم. سعي مي‌كنم تك تك جواب بدهم. اگر نشد به بزرگ‌واري ببخشيد.



   نظرات

ب :

به نظر من کاری رو بکن که برای هر مقاله ی دیگه ای هم باید علی الاصول کرد: اگر می دونی که اون حرف خاص رو کس دیگه ای هم زده بهش ارجاع بده. اگه نمی دونی که دیگه نوش جونت! منتظرم که نتیجه ی کارت رو بخونم.

 

Nikahang :

حامد! با تاخیر تولدت مبارک. من چون با تاخیر بدنیا آمده ام همه کارهایم اینجوری است.

 

sh :

ُسلام .مطمئنا جالب خواهد شد. درست مثل يك ميزگرد اقتصادي .

 

علی :

کار عالیی داری انجام میدی ای ول. امیدوارم چارچوب خوبی برای دسته بندی بتونی ارائه بدی. رفرنس دادن خیلی مهم نیست. به هر حال میتونی فضای غیر رسمی و نادقیق وبلاگ رو حفظ کنی. ضمن اینکه وبلاگ تلاشی است برای گردش آزاد و سریع اطلاعات. پس حقوق مالکیت خیلی براشون مهم نیست. مهم اینه که ایده درست بیان بشه. موفق باشی.

 

حجت :

خیلی مهم نیس
بیاید یه اسم رو این جور مقاله ها بذاریم و اول هر نوع مقاله از این نوع بگیم این یه مقاله x است

 

afra :

برداشتم از اين پست اين بود كه همه اين منابع خودشون بياند برات كامنت بذارند كه "آقا ما راضي هستيم از نظرات ما استفاده كني و بعدا هيچ ادعايي در مورد مالكيت معنوي نظراتمان نخواهيم داشت"!! درسته؟؟؟;-)

 

AmirT :

I wanna suggest something similar to what Hojjat said: You can right something similar to what you wrote in this post at the beginning or at the end (the Acknowledgement" part) of the article, or even in a footnote

 

AmirT :

Apparently I was so thinking about "right" that I misspelled "write". Sorry

 

عاطفه. :

من تازه وبلاگ جالبت رو پيدا كردم .تولدت مبارك .راستش وقتي ديدم اين همه كامنت داري بهت حسوديم شد .منم راهنمايي كن.

 

محمد رضا ویژه :

با سلام. به نظرم اگر مطالب را عیناً نقل کنید باید به نویسنده ی آن نیز استناد کنید ولی اگر ایده را از کسی بگیرید و خود آن را بپرورانید مشکلی نخواهد داشت چون اساساً گذاشتن پیان برای تبادل اطلاعات است.
پیروز باشید

 

مهدي :

سلام. اگر بخواهي اينطوري حساب كني، آن چيزهايي كه از خودت نوشته اي هم بالاخره از آموزش يا مطالعه آمده اند. براي همين، كار خوب اين است كه حرف هايي كه خودت قبول داري را از جانب خودت بزني، و حرف هايي كه شنيده اي و قبول نداري، در صورت لزوم بعد از نقل قول از فرد مجهول، رد كني يا نقد كني....

 

روزبه :

حامد
به نظرم بستگی به نوع مطالب داره و نوع وبلاگ داره. مثلا مطالبی که من توی وبلاگم می نویسم بیشتر حالت گپ زدن خودمونی داره تا یه مطلب جدی علمی. علاوه بر این که به نوعی بیان کردن نکاتی است که خودم از جای دیگه خوندم یا حاصل تحلیلهای خیلی ابتدایی هست که بر مبنی خوانده های من نوشته شده. فکر می کنم بقیه وبلاگهایی که نام بردی هم همینطور باشند. به نظر من اینها رو می تونی توی طبقه بندی گپهای دوستانه قرار بدی و خیلی خودت رو ناراحت حق مالکیت معنوی نکنی.
البته نکته ای گفتی تا حدی من رو به فکر فرو برد. توی دنیای آکادمیک و در مقالات علمی و جدی این داستان یه استاندارد و آداب خاصی داره که باید بهش احترام گذاشت. و لی در مورد استفاده از مطالب وبلاگها هیچ کد و استانداردی وجود نداره. این شاید یه مقدار به غیر رسمی بودن این مدیا بر می گرده. ولی به هرحال چیزیه که باید راجع بهش فکر کرد. مثلا برداشتن چیزی از وبلاگ من خیلی اهمیتی نداره به دلیل اینکه ۱) آنچه من می نویسم اونچنان اوریجینال و بنان برافکن نیست. یه محاوره ساده است۲) خیلی های دیگه هستند که باهمین و سبک و کم یا بیش با همین درجه از دقت مطلب می نویسند. هیچ جوری هم نمی شه گفت «کی» «چه ایده ای» رو از «کجا» آورده؟
ولی در مورد استفاده از مطالب مثلا وبلاگ گری بکر قضیه خیلی فرق می کنه. اونجاست که آدم باید وسواس داشته باشه که قانون و نرم و استاندار بازی چیه وی چه باید کرد؟
بنویس بده بره بابا! هر وقت هم چاپ شد یه ندایی به ما بده بریم بخونیم

 

کاوه :

سلام. اگه مقاله قراره تو روزنامه یا یک جای غیر آکادمیک چاپ بشه، فکر نمی کنم مشکلی داشته باشه. بلاخره یه چیزهایی هست که تو هواست و به گوشت می رسه. من حتی در خیلی از مقاله ها دیدم که اونقدر مشخص نیست که ایده اصلی مال کیه، نوشته می شه که مثلا امکان نوشتن تمام کسانی که در این متن از کمکشان استفاده کرده ام ممکن نیست. یا مثلا مهم ها رو می نویسند و از بقیه عذر می خواند که اسم همه رو ممکن نبوده بنویسند. منتظر مقاله هستیم. تازه، نظر من اینه که کامنت هایی که گذاشته می شه یه جوری متعلق به تو هست، البته نظر شخصیه منه. بلاخره کسی که بلاگت رو می خونه، حتما دلیلی داره که می خونه.

 

Pouyan :

من تو وبلاگم هم نوشتم. مسئول نوشته هام هستم ولي حقي براي خودم قائل نيستم. وبلاگ مينويسم چون فكر ميكنم باعث روشن شدن يه سري مسائل ايران ميشه. هرچي هم اين نظرات توسط هركس بهرطريقي, بيشتر منتشر بشه من خوشحالتر ميشم.

 

hazhir :

I guess you can reference to your weblog or whatever other forum on which the ideas have evolved and shared. Then interested parties who are writing and commenting there get their share of credit. In general I like this idea of writing articles together and if you create a wiki for this type of articles , probably with an initially invited set of contributors, you can get more articles out. Like wikipedia, but on specific economic issues which are related to an Iranian audience and in Persian. I suspect you may need to start by invitation only for authors given the small number of people capable of writing coeherently about economics, in persian.

 

بهناز :

در مورد مثال شما در صورت کاهش تولید نان سوبسیدی که بسیار محتمل می شه ، تکلیف چیه ؟ ضمنآ دادن یک همچین سوبسیدی باعث تمایل نانوا به فروختن نان آزاد (حتی در مورد نانوایی تولید نان سوبسیدی) می شه . بهینه پارتو خیلی جاها به کار میاد اما حتما نیاز به زمینه سازی داره

 

Ahmad :

I have a question (in fact a criticism) about commenting on real economic issues: Can we comment on these issues based on general economic principles?
My answer is no. In my opinion, general economic principles are important but not adequate to explain what will actually happen. For that we need sophisticated models which incorporate different factors affecting the issue and the characteristics of Iranian economy along with some knowledge of the magnitude of the parameters of such models.
For example, about subside on fuel, how can we talk about the consequences of lowering subsides without having a model which incorporate what the government is going to do with the money saved or without knowing the actual price elasticity of fuel and so on.
It seems to me that the kind of comments that I have read so far in this and other blogs on these issues are based on some general economic principles rather than realistic models.
.

 

Araz :

حامد جان سلام
برداشت من اینه که این مقاله ها قراره جایی مثل روزنامه چاپ بشن. طبیعتا تو همچین جایی نمیشه به تمام منابع و مراجع اشاره کرد، خصوصا اینکه منابع، کامنتهای توی وبلاگ باشن. پس باید به یک جمله تشکر آمیز خشک و خالی (از همه) قناعت کرد.
ولی میشه مقاله رو تو وبلاگ گذاشت و اونجا کوتاه یا به تفصیل (بسته به حال و حوصله و اهمیت نظرات استفاده شده)، به منابع اشاره کرد و لینک داد.
نکته دیگه ای هم هست؛ همین دوستان هم (که نظرات اساسی شون تو مقاله استفاده شده) ممکنه تو مقاله ای از نظرات شما استفاده بکنن، خوب میشه اینطوری تسویه حساب کرد!
همچنین میشه شباهتی قائل شد بین کامنت ها و جوابهایی که شرکت کنندگان تو یه نظرسنجی ارائه میدن. نتایج نظرسنجی به اسم تحلیل کننده ارائه میشه و خوب جایی از تک تک شرکت کننده ها تشکر نمیشه. میشه تو یه پست اینو به کامنت نویس ها متذکر شد!

 

 

all right reserved for hanif.ir & behzadbashu.com - Copyright © 2007