حق بيمه
قانون كار در ايران خيلي بامزه است. بامزگياش هم به اين است كه دقيقا طبق اصول انتخاب آزاد تهيه شده است. مثلا فرض كنيد كارگري باشد كه به هر دليلي علاقهمند نباشد در يك قرارداد خاص از حق بيمه استفاده كند (مثلا جاي ديگري بيمه داشته باشد يا اصولا قصد بيمه شدن نداشته باشد) و اين را هم با كارفرمايش توافق كند. حالا بازرس تامين اجتماعي از راه ميرسد و ميگويد تو اين آدم را استخدام كردي و حق بيمهاش را ندادي پس بيا چند برابر جريمهاش را پرداخت كن. هر چه كارفرما و كارگر قسم ياد كنند كه بابا ما خودمان اين طوري دوست داريم به گوششان نميرود. هيچ نوع قراردادي هم تعريف شده نيست كه بتوان حق بيمه را از آن مستثني نمود.
يك بامزگي ديگرش را هم بگويم كه در ادامه داستان فوق امثال من را بيچاره كرده است. فرض كنيد شركتي قراردادي براي يك كار نرمافزاري يا مشاوره يا پيمانكاري يا خدمات ميبندد. از اين قرارداد فورا شانزده درصد حق بيمه به اسم «عليالحساب» كم ميشود كه ظاهرا در تاريخ سابقه نداشته كسي بتواند باقيمانده عليالحسابش را پس بگيرد. حالا اگر اين شركتي با يك فرد حقيقي قرارداد ببندد كه آن فرد در ازاي دريافت دستمزد مشخصي بخش معيني از اين كار را انجام بدهد باز دوباره بايد شانزده درصد حق بيمه از اين قرارداد جديد كم شود. هيچ كس هم نميداند چرا؟
خلاصه تامين اجتماعي عزيز نشسته بالاي سر قراردادها و هر جوري دلش ميخواهد شركتها و افراد حقيقي را تيغ ميزند تا ناكارآمدياش در اداره سرمايههايش پوشانده شود.
نظرات
سروش :
آقا حامد، با حرفت در مورد ضعفهای قوانین کار و تامین اجتماعی تا حد زیادی موافقم. ولی یک مشکل اساسی کارگر و کارفرما در این حوزه ضعف اطلاعات است. یک مثال کاربردی برایت بزنم: در مورد همین حق بیمه قراردادها، اگر قرارداد توسط یک نفر انجام شود حکم پرداخت این حق بیمه، توسط دیوان عدالت اداری چند سال پیش باطل شده. البته تامین اجتماعی به روی خودش هم نمی آورد و 16 درصد را از همه می گیرد مگر اینکه شما خودت این حکم را بدانی و به آن استناد کنی. مثال از این دست زیاد است.
سروش - February 13, 2006 09:58 AM
دوستدار سقراط :
حامد سلام یک بار دیگر متنی را که نوشتی بخوان. به نظرم مثل سیاسی ها شلوغ کردی و انسجام منطقی در استدلال را از دست داده ای. توصیه می کنم این یادداشت را دوباره بنویسی
دوستدار سقراط - February 13, 2006 12:14 PM
yaser :
Nowwhere in the world, an employee can agree with the employer for 100 hours work per week, even if both are happy with. You think that's also wrong?
yaser - February 13, 2006 02:14 PM
حامد قدوسي :
Yaser my answer is quite clear. Yes I do say that it is wrong to limit the people. By the way when you say *nowhere* are you sure for example about the States? I am ignorant about that but are you sure?
حامد قدوسي - February 13, 2006 02:35 PM
yaser :
تو آمریکا ممکنه رگولیشنها کمتر باشه. ولی به هر حال آنجا هم هست. خلاصه هیچ جایی نمیگوید کارگر و کارفرما آزادند هر جور خودشان توافق کردند عمل کنند.
http://en.wikipedia.org/wiki/Working_time#United_States
این چیزی که تو میگی نهایتش این میشه که کارفرماها میرن سراغ کارگرهایی که بیمه نخواهند. بعد پس فردا که کارگر مریض شد و پول نداشت برای دولت هزار تا مشکل دیگر درست میشود. به هر حال همه چی که فقط به کارگر و کارفرما تمام نمیشه. این کارگر و کارفرما دارن تو یک جامعه زندگی میکنن. برای همین دولتها یک مقدار بد نیست دورمدتتر و کلانتر را هم نگاه کنن. این درجه راست بودن در اقتصاد که تو داری به نظر من دیگه خیلی زیاده!
yaser - February 13, 2006 08:41 PM