« یاد باد آن که صبوحی زده ... | صفحه اول | اقتصاد بازار و منتقدینش »

14 اسفند 84

ایران هسته ای

آمریکا در برابر بحران هسته ای ایران سه گزینه دارد: حمله نظامی، فشار سیاسی بین اللملی و یا پذیرش ایران به عنوان یک کشور دارای توان هسته ای. واحد پیش بینی اقتصادی مجله اکونومیست (EIU) که یکی از معتبرترین مراکز پیش بینی در دنیا است معتقد است گزینه سوم محتمل ترین گزینه است.



   نظرات

مهدی :

به نظرت این با واقعیتی که ما می بینیم سازگاره ...

 

بی نام :

امیدوارم پیش بینیش درست از آب دربیاید، ولی مطمئنا تمام توانایی خود را به کار خواهند گرفت که این نشود. ایران هسته ای برنامه ی استراژیک آمریکا را در خاور میانه نابود می کند. می دانی استراژیک یعنی چه.

 

محمدرضا :

اگه میشه خلاصه ای از مقاله اکونومیست را در اینجا بیاورید

 

P :

ولي بعيد است آمريكا و انگليس بپذيرند كه ايران هم توانائي هسته اي داشته باشد و هم خوزستان نفت خيز و البته ايران كنوني توان حفظ هيچ كدام را ندارد

 

مسعود :

فکر کنم پذیرش ایران به عنوان یک کشور دارای توان هسته ای به واقعیت نزیک تر باشه.
حمله نظامی که کاملا" رد شده است و در این زمینه امریکا با سه گروه تنها در داخل خاک ایران مشکل پیدا می کنه:
1: تندرو های مذهبی
2:شهادت طلبان
3: میهن پرستان
و تحریم هم ضرری و دوجانبه داره و امکان نفوذ بیشتر شرق در ایران رو فراهم میکنه

 

Sahand :

Hayek had said something like this” There is no good economist that knows only economy” and George Soros had said” My financial success and my political outlook have rested largely on a number of abstract philosophical ideas… These concepts are fallibility, reflexivity and open society.” Unfortunately vast majority of “ number lover”, “ chart drawer “ economists knows nothing about these and other subjects and concepts. This author of EIU is no exception. The author is dead wrong, there is only one option and that is the military one. As I said before Iranian are like a man being mugged, the muggers puts a gun on the head and says:” either your wallet or your life.”, in either case he will lose the wallet. US would be ready to go a Third World War than to allow Iran to have a nuclear weapon. Iranian still has one and only one chance to save at least the life but in my opinion they cannot make this choice. All these cross talks between Iran, Russian, and etc, etc etc etc are useless, the line has been drown and there is no backward move. I can bet my life on this matter. —Just a little exaggeration ---- I wish Iranian would re evaluate the alternatives and save us from falling back for another 50 years.

 

Sahand :

Actually I should have said ” Iranian has one and only one option to save the life and big portion of the wallet……………”

 

بی نام :

بر خورد با ایران هزینه دارد. درست است. ولی بر خورد نکردن هم هزینه دارد. مهم این است که بدانیم سیاست مداران آمریکا، نقطه ی بهینه منفعت خود را کجا می دانند، و این نقطه ی بهینه با اتفاقات چگونه تغییر خواهد کرد. ایران دشمن استراتژیک آمریکا است. هزینه ای که ریگان برای نابودی دشمن استراتژیک زمان خود پرداخت کم نبود، ولی بعدا همین مساله برتری هژمنیک بی نظیری برایش ایجاد کرد.
حمله هم ممکن است، فشار جهانی هم ممکن است، قبول ایران به عنوان یک کشور هسته ای خیلی بعید تر است، ولی باز ممکن است. ولی این ضربه ای بزرگ و خرد کننده به پرستیژ هژمنیک آمریکا هست، واین هزینه ی خیلی بالایی برای آمریکا ایجاد می کند. مساله سختی است.
برای درک وضعیت، فرض کنید عراق زمان صدام بعد از جنگ ایران می خواست بمب اتمی داشته باشد. در ایران چه احساسی می کردید؟ این همان چیزی است که اروپا، اسرائیل و آمریکا احساس می کنند.

 

هژیر :

فکر میکنم که پیشبینی اکونومیست غلط از آب درآد, نه بخاطر حمله آمریکا (هرچند اون هم محتمل هستش) بلکه بخاطر اینکه ایران از نظر تکنولوژیک حدود 10 سال از بمب به دوره و هرکی تو ایران کار کرده میدونه که پروژه 10 ساله با پروژه صد ساله فرق زیادی نداره: یه روز قیف نیست, یه روز قیر نیست, یه روز دانشمند مربوطه در رفته ... و غیره.
از این گذشته, در نگاه به قضیه ایران, یه اشتباه خیلی فراگیر اینه که این موضوع رو برای آمریکا به عنوان یک بازی یکتا در نظر بگیریم, در حالی که آمریکا اهمیت زیادی برای ایران غایل نیست و به این بازی به عنوان بخشی از استراتژی درازمدتش نگاه میکنه. در نتیجه منافع اقتصادی آمریکا در این بازی نقض کمرنگتری در تعیین سیاستش پیدا میکنند. لذا تحریم یا حمله نظامی هم چندان دور از انتظار نیست.
در نهایت, بر خلاف اقتصاد دانها, من چندان هم به عقلانیت همیشگی تصمیمات کشورها در سیاست جهانی معتقد نیستم. هرچند در کار سیاست تجربه خاصی ندارم, ادبیاتی که به آزمودن تصمیمگیری افراد میپردازه موارد فراوانی از رفتار غیر عقلایی خصوصا در مسایل نسبتا پیچیده و در حضور ریسکهای متفاوت رو نشون میده. تجربه ام با مدیران صنعتی هم بر این موضوع مهر تایید می زنند. به عبارت دیگه, حتی اگر برای یک ناظر کاملا منطقی حمله به ایران برای آمریکا غیر مناسب مینمود, دلیل کافی نبود که سیاستمداران آمریکایی در نهایت به چنین حمله ای دست نمیزنند.

 

:

اگر راست میگین دست چپتون را بگیرین بالا ، پای راستتون را بگذارین عقب ، یه هورتلینگ بندازین هوا
اگر با پای چپ آمدین زمین بدونید فهمتان قدری کور نیست و میشه گفت زکی ببینیم چی میشه !!!!

 

 

all right reserved for hanif.ir & behzadbashu.com - Copyright © 2007