« آیا اقتصاد همه چیز را توضیح می دهد؟ | صفحه اول | ما و این ها »

7 فروردین 85

تصمیمات سخت برای سیاست مداران

وضعیتی را تصور کنید که گروگان گیری در کشوری در حال گسترش است. مثلا لبنان دهه 80 یا عراق یا ماجراهای اخیر در سیستان و بلوچستان. در چنین شرایطی اگر دولت اعلام کند که به هیچ وجه به خواسته های گروگان گیران تن در نخواهد داد حتی به قیمت کشته شدن گروگان ها در این صورت می توان انتظار داشت که در درازمدت کسی دست به گروگان گیری نزند. به این دلیل که فایده ای از گروگان گیری عایدش نمی شود (چون دولت اعلام کرده که تسلیم نمی شود) ولی باید هزینه ای مثل خطر گیرافتادن یا مورد حمله قرار گرفتن یا دست گیر شدن را تحمل کند و در نتیجه عملا مجموع سود ناشی از گروگان گیری منفی می شود. فرض این است که انگیزه گروگان گیران فشار به دولت برای تغییر سیاست ها، گرفتن پول یا نجات همکاران دربند خود است و از کشته شدن ماموران دولتی یا گروگان ها فایده خاصی عاید آن ها نمی شود.
حال اگر دولت در مقاطعی از این سیاست خود دست بکشد - مثلا به خاطر فشار خانواده گروگان ها یا اهمیت فرد گروگان گرفته شده- این علامت را به گروگان گیرها می دهد که در مواقعی از سیاست خود فاصله خواهد گرفت و لذا سود مورد انتظار گروگان گیری مجددا مثبت می شود.
تصمیم برای پایبندی به سیاست اعلام شده و یا فاصله گرفتن از آن یک تصمیم بسیار سخت برای سیاست مداران است. اگر به تصمیمشان پایبند باشند باید در کوتاه مدت هزینه کشته شدن گروگان ها و تبعات آن روی افکار عمومی را تحمل کنند هر چند ممکن است در بلند مدت انگیزه این کار را از بین ببرند و اگر به خواسته های گروگان ها تن بدهند مشوق لازم برای گسترش گروگان گیری را فراهم کرده اند.



   نظرات

Binaam :

gerogan giri ke fagat bine afrad wa dolat nist, dar iraq wakolombiya wa afganestan wa... bishtar gerogangiri az afrade wa tojjare serwatmand hast, wali ma fagat akhbari ro mishnawimke dar morede gerogangiri dolati hast

 

نیوشا :

تبعات سیاسی گروگانگیری را البته نادیده گرفته ای...چون خود عمل گروگانگیری در منطقه ای از کشور نشاندهندهء ناتوانی دولت مرکزی از برقراری امنیت در کشور است و قتل گروگانها عمق فاجعه را بیشتر میکند و به این ترتیب چنانچه گروگانگیران اهداف سیاسی داشته باشنداز همین طریق به اهدافشان رسیده اند...بی اعتنایی به کشته شدن گروگانها سیاست!!! دولتی است که نسبت به جان شهروندانش بی اعتنا است و از آنجائیکه وضعیت بلوچستان ایران با وضعیت لبنان سالهای هشتاد و یا عراق این روزها بالکل متفاوت است راه عاقلانه تر نه پافشاری بر سیاست بی اعتنایی که تامین امنیت داخلی کشور است...

 

hamed :

نيوشا جان من گفته ام که به عنوان فرض سوالم تبعات سياسي را بيرون مدل فرض می کنم. در نتيجه اين تبعاتی که شما می گی برای من مطرح نيست. دوم اين که من منتظر کامنتی مثل کامنت تو بودم. اگر دولت می تواند امنيت را برقرار کند که چه خوب! بکند. طبق معمول سوالی که يک اقتصاددان می پرسد با فرض ثابت بودن بقيه شرايط و محدود بودن منابع است. در واقع سوال اين است که اگر به هر دليلی امکان تامين امنيت در عمل نباشد کم هزينه ترين سياست چيست؟ اين سوالی است که سياست مداران در عمل با آن مواجه هستند برای اين که تحقق توصيه قشنگی مثل تامين امنيت در عمل بسيار مشکل است و خارج از بحث ما می شود. دست آخر هم اين نکته که طبق معمول سوال من جنبه انتزاعی دارد و هدف نشان دادن ابعاد پنهان يک مساله را دارد و قصد ندارد سياست مبارزه با گروگان گيری در يک کشور را توصيه کند.

 

hessameddin shayesteh :

salam.
man dar edameye bahse to ye soal daram.agar dar magham tasmimgiri bashim, behtare ke be khaste gerogangir amal nakard va ejazeh bedim ke hazineye inkar ro kasani ke gir oftadan pardakht konan vali baraye moddat moayyan va masaleh tamoom besheh. va ya inke khast geroganir ro anjam dad ve hazineye inkar ro be kol jameee montaghel kard vali baraye hamisheh.bara khodesh bahsieh?

 

حامد :

حسام اين دقيقا سوالی بود که من می خواستم به ذهن خواننده ها برسه. دقت کني خودم هم جوابی ندارم چون قصد نداشتم جواب بدم. بلکه می خواستم نشون بدم که مساله دست آخر به مساله هايي از اين دست فروکاسته می شه که راه حل ساده ای برای اون نيست. آفرين.

 

bahareh :

mage na inke dolat dar har jameie masoole t amine amniate???????? man ke hadafe in soalo motavajeh nemisham!!!!!!!!!dolat baraye tamine i n amniate ke maliat daryaft mikoneh chera esrar darid masaleye joone ye ensan ro ham faghat az trighe sodo ziane eghtesadi baravord konid.bad az azadie groganha hamishe ye etemadi az tarafe mardom be dolat ijad mishe va in mitoone be pishbprde ahdafe siasi eghtesadie dolat komak kone,inam nabayad faramoosh beshe

 

حامد :

بهاره خانم
1) من کجای اين متن ارزش جان يک انسان را با سود و زيان اقتصادی سنجيدم لطفا نشان بديد و جايزه بگيريد.
2) مگه کسی می گه دولت مسوول امنيت نيست؟ نکته اينه که گروگان گيری عملی است که در هر دولتی با هر ضريب امنيتی امکان پذيره. دولت که نمی تونه برای هر کس يک محافظ شخصی بزاره. پس می تونيم از سياست کاهش احتمال گروگان گيری صحبت کنيم.
3) خيلی قشنگه که بگيم بعد از آزادی گروگان ها اعتماد مردم به دولت ژياد می شه ولی آزادی گروگان ها به چه قيمتی؟ به اين فکر کرديد؟ آيا اين کار گروگان گير های بالقوه را تشويق نمی کنه که بيشتر دست به اين کارها بزنند؟ اين هزینه اون طرف قضيه است که شما در نظر نمی گيريد.
4) من که نگفتم دولت بهتره گروگان ها را آزاد کنه يا نکنه. فقط سعی کردم نشون بدم اين سوال که سياست بهينه کدومه خيلی سوال سختی است. همين. دقت کنيد که در عمل ما هميشه با سوالاتی به همين سختی مواجه هستيم.
5) منم بلدم حرف های قشنگی مثل اين که دولت مسوول تامين امنيت است را بزنم. هدفم موضوع ديگری بود.
شاد باشيد.

 

alidi :

به گمانم حادثه سیستان بیشتر از یک گروگانگیری یک نمایش نا امنی بود.از آنجا که گروگانگیر ها با خود دوربین و نورافکن آورده بودند و احتمالا در روزهای آینده باید در شبکه های خارجی حاصل اقداماتشان را دید.

 

پويان مشايخ :

در مورد ريشه هاي اين گروگانگيري بد نيست يه نگاه به اين پست بندارين
http://pmashayekh.blogspot.com/2006/01/blog-post_16.html#links

 

 

all right reserved for hanif.ir & behzadbashu.com - Copyright © 2007