ب ن ن :

I just wanted to mention Hamid Sabourian, who is professor at Cambridge. He's a coauthor of Douglas Gale and a great theorist. He has at least three publication in the Econometrica!

ب ن ن - November 17, 2006 04:37 AM

ali :

thanks

ali - November 17, 2006 05:47 AM

رضا :

سلام . من پا صحبت هاي شما موافقم . حتي اينو ميگم : ما در زمينه هاي علوم انساني كه اقتصادهم جز اونه .توي ايران غير از يك سري انگشت شمار افراد شاخص و مطرح نداريم . ولي فيزيكدان و شيميدان ، جراح و ... فوق العاده در سطح دنيا داريم .من خودم يك اعتقاد دارم اينه كه يك استاد اقتصاد يا اقتصاد دان بايد علاوه بر دانستن اقتصاد و تئوري هاي اون يه آشنايي كلي و نسبي به علم تاريخ ، سياست ، جغرافيا، روانشناسي ، جامعه شناسي و حتي فلسفه هم داشته باشه . چون اقتصاد يك علم دقيقه نيست . بررسي رفتار آدماست . و با علوم انساني ديگه ارتباط تنگاتنگ داره . توي ايران اقتصاددانها يا بيشتر تئوريك هستند و غرق فرمول و معادلات هستند كه از مسائل ديگه غافل شده اند . يه جورايي مطالعه اونها كمه . همون چيزي كه شما ذكر كرديد . يه مثال ميزنم : اسم Stiglitz رو شنيديد و مقالات ،كتابهاي بسيار خوب و سطح بالا در زمينه اقتصاد بخش عمومي داره . نوبل اقتصاد رو هم برده . ولي من صحبتاش رو توي مجله ها و ژورنال هاي خارجي مي خونم انگار كه يك سياستمداره . تاريخ رو مي دونه . جامعه شناسي رو كاملا درك مي كنه .از روانشناسي سر در مياره . معلومه واقعا مطالعه داره . اين رو ميشه حتي توي صحبت هاي لوكاس هم ديد . اونو با استاد بخش عمومي خودم مقايسه مي كنم : مي بينم فقط برام پاي تخته مشتق گيري مي كنه و با رياضي بازي مي كنه . نه مي تونه صحبتشو بياره توي جامعه ايران و نه تفسير اقتصادي كنه .تازه ناراحت ميشه اگه اينو ازش مي خوام . استاد اقتصاد سنجي من كه اتفاقا فرد به نامي هست توي ايران خودش مي گفت از اقتصاد توسعه متنفره . يك چنين ديدگاههايي توي ايران وجود داره . اين معضل بشتر استادهاي ايراني هست و باعث ميشه به معناي كامل اقتصاددان هاي خوب نداشته باشيم .

رضا - November 17, 2006 06:44 AM

Ali :

سلام حضورتان را در مسابقه ی وبلاگ نویسی تبریک می گویم امیدوارم شما و همسر نازنینتون روزگار خوشی داشته باشید

Ali - November 17, 2006 07:20 AM

عليرضا مجاهدي :

جقدر تاسف انگيز

عليرضا مجاهدي - November 17, 2006 08:15 AM

سلماز مصلحي :

سلام
يک چيز ديگه هم من اضافه کنم تمام اين مقايسه هايي که گفتي بين تعداد مهندسان و پزشکان و اقتصاد دانان به گذشته هاي دور هم بر مي گرده. در دوره امير کبير، تعدادي از نخبگان را امير کبير فرستاد کشورهاي اروپايي همه مهندسي پزشکي خوندند و برگشتند. در همون زمان کشور ژاپن هم اين سياست را اتخاذ کرد اما نخبگان اون ها رفتند اروپا علوم اجتماعي خوندند اومدند سيستم را درست کردند بقيه در داخل کشورشون مهندسي و پزشکي بخونند. بله اينه که ما دکتر و مهندس داريم اما سيستم نداريم که جامعه را به سمت پيشرفت هدايت کنه.

سلماز مصلحي - November 17, 2006 08:17 AM

يكي از پنج نفر :

خيلي ببخشيد كه اين رو مي‌گم، من خودم با اين جمله مخالف هستم. اما جمله‌ي معروفي هست كه واقعا گفته شده و خود همين يك جمله به اندازه‌ي كافي حرف داره و يك نگاه سريع از وضعيت ايران و نگرش به اقتصاد مي‌ده:
اقتصاد مال خر است.

يكي از پنج نفر - November 17, 2006 09:04 AM

حسن :

کشور های خارجی ترجیح میدهند دانشجویان خارجی را بیشتر جذب رشته های فنی و مهندسی کنند. زیرا به اندازه کافی علاقه مندان به رشته های علوم انسانی و علوم پایه در کشور خودشان دارند.

حسن - November 17, 2006 09:18 AM

Manoucher baghi :

شما آشنایی کافی ندارید. اشکال شما در این است که اقتصاد را فقط در دانشگاه تازه تاسیس شریف و اقتصاددان را فقط در جمع اقتصاددانان روزنامه ای می بینید.

Manoucher baghi - November 17, 2006 09:35 AM

بهاره :

در بخش مهندسی هم استادها چندان تعریفی ندارند، روشهای تدریس قدیمی و نابود کننده استعداد هستند.

بهاره - November 17, 2006 03:00 PM

Aidin Haddadi :

آقا جان اینا رو دکتر نایبی و بقیه هر ترم سر کلاسا می گن. حرف جدید بزن داداش. اگه می تونی برو تو جامعه به ملت بفهمون که برق شریف تو مملکت هیچ غلطی نمی تونه بکنه!!! این احمقای سیاستمدار دانشگاه آزاد و هاوایی هستن که من و تو رو به اف دارن می برن. ما که خرمون رد شد. اگه می تونی بکن.

Aidin Haddadi - November 17, 2006 03:11 PM

طاهری :

حامد جان؛ همان طور که خودت هم اشاره کردی، این مشکل خودش را تشدید می کند، و به عبارت دیگر پایدار است.
از طرف دیگر، نوع دیدی که اقتصادخوانده های جدید(به تعبیر تو، آنها که سرشان به تنشان می ارزد، مثلا روزبه حسینی، پویان مشایخ، و دوستان دیگری که بهتر از من می شناسیشان، و از جمله خودت البته) دارند، این است که چون وضعیت موجود، بعضی پیش فرضها را ندارد(مثلا، اقتصاد دان کافی نداریم، ربا حرام است، ...) مشکل اقتصاد حل نمی شود. برای من این مساله مبهم است، که آیا باید منتظر دخالت یک نیروی خارجی، مثلا یک دولت خیرخواه یا چیزی شبیه به این باشیم؟ راه برونرفت چیست؟ اگر همه این اقتصادخوانده هایی که با "علم روز" اقتصاد آشنا هستند، هم نظر باشند که اینجا فرق می کند، و نمی شود تغییر کند، پس این همه حرف چیست و چه درد سری است که درباره اقتصاد ایران صحبت کنیم؟

طاهری - November 17, 2006 06:19 PM

هژیر :

در ضمن تعداد دانشجویان ایرانی در آمریکا در حال افزایش نبوده که در حال کاهش است (بر خلاف دانشجویان ورودی به کانادا, اروپا, هند, و استرالیا). با توجه به تمرکز دانشگاههای برجسته در آمریکا, این امر استدلالهای بالا را تقویت میکند). برای آمار دانشجویان ایرانی در آمریکا و کانادا به مطالعه زیر نگاهی بیندازید:
http://isg-mit.org/projects-storage/IranianAcademia/ir-academia.pdf

هژیر - November 17, 2006 07:00 PM

آرش :

من فکر میکنم مشکلات اقتصادی ایران زیاد ربطی به نداشتن اقتصاد دان خوب ندارد.حل کردن مشکلات اقتصادی ایران نیازی به امثال لوکاس و ... ندارد بلکه شاید یک لیسانس اقتصاد هم بتواند این مشکلات را حل کند.مشکل اساسی این است که دولت و ملت ایران به لیبرالیسم اقتصادی و سرمایه داری اعتقادی ندارند.راه برونرفت از این مشکل هم لزوما داشتن تحصیلکرده هایی از بهترین دانشگاهها نیست بلکه ارایه چند واحد اجباری اقتصاد در دبیرستان و دانشگاهها شاید بتواند این مشکل را در بلند مدت حل کند.ارایه درسی مثل اقتصاد رفاه و اقتصاد خرد و کلان شاید بتواند کارساز باشد.

آرش - November 17, 2006 08:10 PM

موناهیتا :

آقای قدوسی سلام، منظورتان را در جواب کامنتم قبلی ام که گفته بودید خلاف به عرضم رساندم را نفهمیدم. چه کسی قرار است چیزی را به عرض من برساند؟ من برای روشن شده خودم سؤالاتی از شما میکنم و میخواهم هم تبادل نظری داشته باشم، اگر ناراحت میشوید میتوانید اینرا گوشزد کنید. ضمناً من به طور اخص میخواهم از کسی که در ایران پس از انقلاب رشد کرده و درس خوانده و مدتی را در غرب است (کسی مانند شما)بیشتر آشنا شوم، والا مسائل و سؤالهای اقتصادیم را مطمئاً میتوانم از منابع دیگری جواب بگیرم.
سؤالی که دارم این است که با توجه به اینکه شما در پست تان اشاره ای به فارع التحصیلان رشته اقتصاد از آمریکا داشته اید و برای مثال هم استادان شاغل در دانشگاههای ترکیه را آورده اید، شاخه مشخصی از علم اقتصاد مد نظر دارید؟ آن کدام است؟ و چرا مثلاً فقط در دانشگاههای آمریکا این شاخه تدریس میشود؟
در اینجا هم میخواهم یک سؤال از سؤالهای روزانه ام بکنم و آن اینکه میتوانید برای من توضیح بدهید با اینکه در سال گذشته (2005) 1،7 میلیون متر مربع مساحت در داخل شهر فرانکفورت ساختمانهای اداری خالی هستند، تندنس: روبه افزایش! چگونه است که هنوز دارند ساختمانهای اداری میسازند؟ خوب از آنجائیکه من به خاطر شغلم با شرکتهای ساختمانی و بانکها سروکار دارم از مشاورین اقتصادیشان این سؤال را پرسیده ام. جواب این بود که خیلی از این ساختمانها به خاطر قراردادهایی است که در سالهای 2002 2003 بسته شده و خوب حالا فسخ کردن آنها برایشان صرف ندارد. سؤال اینجاست که این مشاورین اقتصادی اگر واقعاً میدانند از چه صحبت میکنند نباید در همان سالهای 2002 و یا 2003 این رکود اقتصادی را پیش بینی میکردند؟

موناهیتا - November 17, 2006 08:17 PM

طفل شیر خواره :

ببین. فکر کنم خوب بود کسایی رو که تو ایران اقتصاد میخونن رو هم در مقایسه با کسایی که مهندسی میخونن در نظر میگرفتی.به طور میانگین البته.خوب معلومه ((دور علی )) هر رشته ای رو خونده بود الان هم همین قدر منشاء تحول بود .به نظرم میرسه که باید بررسی کرد که چراامثال((دورعلی))با پایه تحصیلی بالا خیلی بیشتر((البته به طور میانگین))به رشته های مهندسی گرایش دارند تا اقتصاد.یکی از عوامل تاثیر گذار در همین موضوع (اینکه که ملت مهندسی بیشتر میخونند تا اقتصاد) اساتید اقنصاد در ایران هستند که شما به طور مبسوط اشاره کردیدولی کاش توضیح میدادید که آیادر حال حاضراین عامل تنها عامل هست یا نیست؟
من خودم ((احساس)) میکنم ((اولین)) عامل همین اساتید اقتصاد هستند ولی تنها عامل نیست .ولی تحلیل دقیق اینکه اصولا تاثیر عوامل دیگر در غیاب و هم چنین حضور این فاکتور چیست و اصلا اینکه آیا عوامل دیگری هم وجود دارد کار شماست.ممنون.

طفل شیر خواره - November 17, 2006 08:40 PM

:

I think you're evaluation means are not correct. I'm a student in US,in George Washington. In US the graduate ranking is totally different from the undergrad. For instance in my field ,chemistry, University of North Carolina Chapel Hill has a far better chemistry grad program than Harvard or Yale or the whole Ivy League has. Being an IVY Leage Graduate is always prestigous, but you may get a much better education in a smaller less wll known school. For an accurate ranikng in each field you could refer to US News magazine.I agree on the point that more gradutes from good western schools could help iranian educational system, but as a Sharif grad I have to say that I have seen very knowleged faculty memebrs who were eduacted inside Iran.

Anonymous - November 17, 2006 08:45 PM

طاهری :

حامد عزیز، در جواب موناهیتا گفته ای "این شیوه لزوما ایدئولوژی خاصی را نمایندگی نمی کند بل که زبان خاصی را (ریاضیات) نمایندگی می کند". یعنی واقعا شیوه ای که تو نامش را آمریکایی می گذاری، هیچ ایدئولوژی ای را بیان نمی کند؟ یعنی نهایتا فارغ التحصیل آن، هیچ سمت و سویی ندارد؟ اگر به قول تو این یک زبان خاص است، آیا معنا یکی است و در اروپا هم همان حرفها را به زبان دیگر می زنند؟ یا با چیزی بیش از "زبان خاص" روبرو هستیم؟
(منتظر جواب کامنت قبلی هم هستم)

طاهری - November 18, 2006 08:46 AM

کاساندرا :

به عنوان یک فیزیک پیشه و کسی که تازگیها یه کمی اقتصاد داره یاد می گیره، رقابت ریاضیات مورد نیاز در اقتصاد را با فیزیک تایید می کنم.

کاساندرا - November 18, 2006 12:35 PM

محمدرضا فرهادی پور :

سلام حامد جان
این روزها دغدغه ذهنی تو در مورد جایگاه اقتصاددانان، اهمیت حضور آنها و چگونگی بهتر شدن علم اقتصاد در ایران است من در این خصوص یکی دو نکته دارم که می توانی آنها را از وبلاگ من بخوانی. اما تاریخچه زیبایی از علم اقتصاد در ایران نوشته ای. واقعا دست مریزاد.

محمدرضا فرهادی پور - November 19, 2006 09:48 AM

طاهری :

(در مورد توضیحی که برای کامنت اولم دادی)
من بیشتر علاقه مندم که دیدگاه و برخورد سیستماتیک تو را در مورد این موضوع بدانم. این "ارائه راه حل های دقیق و قابل اجرا"، با توجه به تجربه ای که خودت از سیستم دولتی، و حتی خصوصی داری، چه میزان بهینه است؟ به عبارت دیگر، در مفید بودن این کار، تشکیک نمی کنم، اما بهینه بودن آن را واقعا نمی توانم بفهمم یا بپذیرم؛ چه میزان از بستر اقتصادی و اجرایی کشور، طالب راه حل دقیق و مفید است؟ آیا وضعیت ایران، بیشتر به گرفتاری در یک تله فرهنگی، سیاسی(اقتصاد سیاسی) شبیه نیست؟ اتفاقا به نظرم راه حل دیگرت، یعنی "همین نوشتن ها" راه حل کارآمد تری است. یکی از دوستان، در همین کامنتها، پیشنهاد ارائه چند واحد اقتصاد در دبیرستان ها را داده است. فکر می کنم این خیلی ضروری تر است، برای جامعه ای که با سیگنال های نادرست، به مرور توانایی تحلیلش را از دست داده است.

طاهری - November 19, 2006 10:29 AM

:

sasasa

Anonymous - November 27, 2006 02:07 PM