تا انسان هست،
اتوريته خواهد بود.
تا اتوريته هست،
به آن
تف کردن خواهد بود
(مردانه‌ترش: شاشيدن خواهد بود!)

و تا تُف کردن هست،
بيشتر تُف‌کنندگان همان‌هايی خواهند بود که،
اميد به روز داوری،
اميد به روزِ در دست گرفتن همان اتوريته‌ی تُف‌آلود را
نهان در دل می‌پرورند.

و سلام و درود بر تُفندگان توفانیِ تفتيده‌ذهن،
که تنها از مقوله‌ی هنر برای هنر،
و تُف به خاطر تُف،
تُف می‌کنند.

حالا دنیا رو ببین که مردم رو محکوم می‌کنند به سردرنیاوردن از «تحقیق کیفی». یعنی تحقیق می‌کنی و هر چه که بیش‌تر «کیف» و «حال» داد را به عنوان نتیجه بیان می‌کنی. تازه تفریحات و «کیف»های دیگری هم هستند. مثلا منتظر می‌مانی ببینی کسی حرفی مخالف نتایج «کیفی‌»ات زد پاچه‌اش را می‌گیری و یه مقدار «ننه‌من‌قریبم بازی» و «قرشمال‌بازی» در می‌آوری. آخرش رفیقت می‌آید می‌گوید «خودت را سر لو سلف استیم بعضی‌ها اذیت نکن» و زودی می‌رود که اعتیاد به وبلاگ‌خوانی پیدا نکند. اصلا «کیف» از این بیشتر می‌شود؟

در این رشته‌های «کیفی» فقط کافی‌است «کوریلیشن» پیدا بشود یا نشود در هر صورت تز دکترایت قبول است. اگر بشود «تز» می‌دهی که نیست و اگر نشود‌ «تز» می‌دهی که هست. بقیه‌اش آب‌بندی است که صفحات را پر کند. کسی که از تو نتیجه‌ی عملی یا آزمایشگاهی نمی‌خواهد. با رنت کردن یک ماشین یک مسافرت غرب به شرق می‌کنی با چند تا از رفقای وبلاگ‌نویس چای می‌خوری و مصاحبه می‌کنی تازه کار تزت را هم همزمان انجام می‌دهی. به این می‌گویند «تحقیق کیفی» یعنی همه‌اش «کیف» است.

حامد : ندا خانم ممنون از تذکرتان. من البته همیشه یک اصل دارم و آن این که اگر وبلاگم را به خاطر مطلبی که خودم ننوشتم آپدیت کنم حتما یک مطلب هم از خودم می نویسم. دقت بفرمایید پایین یک مطلب از خودم هست.

"یک سری از دوستان خیلی صمیمی و خوب من جزو فمینیست های فعال و تندرو هستند و در مقابل تعداد معدودی فمینیست ایرانی برایم سمبل شخصیت بیمارگونه و غیر قابل تحمل هستند. جالب این جا است که من شخصا به شدت به روی کرد فمینیستی اعتقاد دارم و در مقابل برداشت بقیه این است که ضد فمینیسم هستم. در جلسه مجله زنان دلیلش را فهمیدم. عمیقا به فمینیسم لیبرال اعتقاد دارم که خواهان برداشتن هر نوع مانع "قانونی" و "حقوقی" بر سر برابری زن و مرد است ولی با فمینیست های چپ گرا که اکثریت را در دست دارند و مساله نابرابری زن و مرد را به رفع نابرابری های دیگر پیوند می زنند به لحاظ فکری اختلافات جدی دارم. لذا عجیب نیست که ضد فمینیسم شناخته شوم."

ديشب با يکی از فمنيست های تندرو غير ليبرال ایران به این افاضات حامد می خنديدم. این روز ها در مجامع فمنيستی ليبرال مثل فحش خواهر مادر می ماند (حتی بد تر از بيمار گونه غير قابل تحمل). در يک دوران تاريخی مشخص ليبرال فمنيسم معنی کاربردی مثبت داشته ولی این روز ها بقدری نقد روی چهارچوب ليبرال فمنيسم در گرو جنبه های مختلف تعلق زنان به بازار آزاد و اقتصاد کاپيتاليست هست که ديگر ليبرال ترينِ ليبرال ها هم خودشان را ليبرال فمنیست نمی دانند. بيشتر شان در غرب لااقل خودشان را سرگرم سياست های هويتی-فرهنگی زن کرده اند و چيزی که ليبرال شان می کند عدم توجه شان به مسائل اقتصادی بزرگتری است که معنی برابری رقابتی زنان در بازار را با مردان بی معنی می کند. به قدری مسائل طبقاتی، نژادی، جغرافيای سياسی، نا برابری اقتصادی، تبعيض های فرهنگی و جنسی و جنسگونه و همانطور که حامد می گويد نابرابری های "ديگر" مسائل را برای فمنيسم پيچيده کرده است که این چهار کلمه ای که حامد در "حمايت" از «ليبرال فمنيسمیِ که به دنبال برداشتن موانع "حقوقی" برای برابری زن و مرد هست» گفته است عملاً از تقليل بی معنی هم بی معنی تر است

قسمت تراژيک ماجرا این هست که حامد می خواهد روزی با این افکار عملاً ضد زن اش- به گفته خودش در مملکت ما در بخش خصوصی و سرمايه گذاری خارجی به عنوان تحليل گر اقتصادی کار بگيرد. اشکال تراژيک تر این قضيه این هست که حامد تصورش از کار يک تحليل گر يا فعال حقوق زنان کاری است که خانم کار بنده خدا با هزار محدوديت در سال های اول جمهوری اسلامی کرده است. اشکال تراژيک ترين این است، که حامد بدون داشتن سواد کافی در مورد فمنيسم- به خيال خودش بی خطرترين انواع را برای آينده کشور عزيزمان ایده آل می بيند.

خوب به سلامتی اگر همينطوری پيش برويم نهايت فمنيسم مان این خواهد بود که زن ها به چشم مردان "خوب" باشند؛ چه از نظر اقتصادی و چه از نظر فرهنگی. يکی از دولتمران سابق ایران را که برای کنفرانسی به "خارج" آمده بود را ديدم و از او پرسيدم "وضعيت زنان چطور است؟" چشمانش برقی زد و با عشوه ای نا هنجار گفت: " زنا خوبن!"
--------
*بنده خدااحمد سيف کم مونده در کامنت دونی اش برای این حامد کلاس توتريال اقتصاد سياسی باز کنه...!!
-------------------------------------
پاسخ حامد:
نازلی جون اولش گفتم بابا ولش کن حرف های بی سر و ته سیبیل که جواب دادن نداره ولی بعد دیدم دو سه تا جوک خوش مزه توشه که بدجوری قلقلکم می ده اگر جوابش را نگیرم.

فمینیست ها ارزانی خودت ولی اقتصاددان ها را هم ذکر کردی. از رفیقم احمد سیف اسم بردی ولی چون در زبان فارسی پسوند "ها" معنی بیش از یک می ده حتما بازهم "اقتصاددان هایی" دیگری هستند که تو را قبول دارند و حرف های من را قبول ندارند و حوصله هم ندارند نقد کنند. نازلی تو را خدا یکی از این "اقتصاددان ها" را اسم ببر و گرنه من امشب از فضولی می میرم. (یادم باشه دفعه بعد که با رفقای اقتصاددان وبلاگستان به چرت و پرت های چپ گراها می خندیدیم ازشون بپرسم ببینم نکنه بهم خیانت کردن و در پشت سر طرف دار تو شدن)

این اقتصاد سیاسی هم کشته و زخمی کرد من را. جدی می گم. کشت. خدا لعنت کنه اون کسی را که وقتی چهل پنجاه سال پیش این جور درس ها را از دانش کده های اقتصاد انداختند بیرون و جاش درس های درست و حسابی گذاشتند اون را ورداشت برد و کرد درس برای "سایر رشته ها" که زیاد ریاضی و اینا نمی خونن و به داستان علاقه دارند. جون من یک دانش گاهی که سرش به تنش بیرزه و توی دانش کده اقتصادش "اقتصاد سیاسی" (البته به معنی که تو و فامیل های معنوی ات ازش می فهمید نه اقتصاد سیاسی مدرنی که من دو ترم خوندم و در مورش مقاله نوشتم) درس می دهند پیدا کن که من مکاتبه ای اینترنتی چیزی اون درس را بگیرم و از این جهل مرکب بیام بیرون.

این کشف جدیدت در منطق را هم برایم کمی بیش تر توضیح بده که سوادم بره بالا: شیوه استدلال سیبیلی :
"من خیال می کنم که در بین فمینیست ها لیبرال فحش است پس تئوری فمینیسم لیبرالیسم به درد ایران نمی خورد". من در عمق این استدلال تو بدجوری مانده ام و هر چه با رفقای بی سواد دیگر رویش فکر کردیم به نتیجه نرسیدیم. لطفا ارشاد فرمایید.

همین سه کار کوچیک را انجام بدی خیلی مخلص تر می شیم آبجی. یاشاسین فمینیست لیبرال
-----
پاسخ من به پاسخ حامد:
"فمینیست ها ارزانی خودت ولی اقتصاددان ها را هم ذکر کردی. "
خوب آقا جان من که اميد نداشتم شما عميقاً به قسمت فمنيسم اش توجه ای نشان دهی که البته آن اصل نقد بود. حالا بايد به خاطر گل روی ديبا هم که شده يک لينکی به آن مقاله انواع فمنيسم امشاس بدهدم و توضيح بيشتری دهم که چرا ليبرال فمنيسم این روز ها در مجامع فمنيستی همچون فحش خواهر مادر است.

قدوسی جان -گارداش -با "خندیدن به چرت و پرت های چپ گرا ها" سعی می کنی جوری جلوه دهی که انگار همه ی دنیا مثل خودت عاشق سینه چاک سرمایه داری اند و فقط عده ای عنصر ناباب مانده اند که خرند و اقتصاد سیاسی را به جای لابد اقتصاد واقعی گرفته اند. از شهرستان شما بی خبریم ولی در هر دپارتمان اقتصادی را در آمریکای شمالی باز کنید و می ببینید چند نفر "لیبر اکونومیست" و "مارکسین اکونومیست" و متعلق به کمپ چپ هستند. خواهش می کنم يک سری به وب سايت دانشکده اقتصاد هاروارد بزنيد که مثلاً از دانشکده های دست راستی است و تعداد کسانی را که ترجيح تحقيقاتی شان ليبر اکونومی، سوشاليست اکونيمی، ولفير ريفورم و انواع غيره چپی آن که به اینوايرمنتال اکونومی نگاه مارکسيستی دارند را فقط بشمريد.

"خدا لعنت کنه اون کسی را که وقتی چهل پنجاه سال پیش این جور درس ها را از دانش کده های اقتصاد انداختند بیرون و جاش درس های درست و حسابی گذاشتند اون را ورداشت برد و کرد درس برای "سایر رشته ها" که زیاد ریاضی و اینا نمی خونن و به داستان علاقه دارند. جون من یک دانش گاهی که سرش به تنش بیرزه و توی دانش کده اقتصادش "اقتصاد سیاسی" (البته به معنی که تو و فامیل های معنوی ات ازش می فهمید نه اقتصاد سیاسی مدرنی که من دو ترم خوندم و در مورش مقاله نوشتم)"

نمونه ی کلاسیک آشفته ذهنی و کلاشی جهان سومی؛ کدام آدم آکادمیک "اقتصاد دانی"را سراغ دارید که در جواب منتقدین نئولیبرالیسم گفته باشد اصلا این حرفهای شما را پنجاه سال است دور انداخته اند و به جای اش چیزهای حسابی درس می دهند." اصلا شما چپ هستید چون ریاضی بلد نیستید وبه داستان علاقه داری!!" فکر می کنم هيچ کس بهتر از دريدا جواب کسانی مثل فرانسيس فوکوياما را که با ا بين رفتن بلوک شرق جشن "پايان تاريخ" را گرفته بودند نداده است. کتاب "ارواح مارکس" یا همان "سپکترز آو مارکس" را با تمام ایراد هايش بايد کتاب درسی شما اقتصاد دان های رياضی محور کنند که متوجه شويد که حل مساله هميشه جواب نيست. نگاهی انسان گونه و نگرانی منصفانه بايد تا آدم بفهمد تاثير مارکس را و روح زنده اش را در اقتصاد سياسی. حالا البته بگذريم که حقير تمام آندرگرد ام را با ليسانسه های رياضی درس برداشتم و غلط نکنم رياضيات (و آمارم) از مهندس های معمولی هم يک سر و گردن بالاتر است. انصافاً تنها چيزی که معدل ام را هميشه بالا نگه داشته علاقه ام به رياضی بوده...ترانسکريپت بفرستم خدمتتون؟

هیچ جامعه ای خودکشی نمی کند و هیچ جامعه ای بدون مقاومت تسلیم نمی شود. هرقدر هم "اقتصاد واقعی دانان" کشورهای در حال توسعه با ایمان و عشق و شهادت طلبانه از "اقتصاد واقعی شان" که فقط خودشان از آن اطلاع دارند دفاع کنند در پس هر پیچ تاریخ آدم هایی را در مقابل خودشان خواهند یافت که تا جایی که بتوانند در مقابل این اقتصاد واقعی می ایستند.

ياشاسين صمد

حامد : زهرا خانم ممنون از تذکرتان ولی دقت بفرمایید که من در آن پاراگراف هیچ حکمی در باب فمینیسم ندادم. در واقع کاملا حواسم هست که راجع به موضوعی که تخصصم نیست نظر تحلیلی ندهم. هیچ وقت هم کلمه ای راجع به فمینیسم به عنوان یک مکتب کلی نگفته ام.

تنها گزاره هایی که صادر کردم این بود که اولا از برخی فمینیست ها به خاطر نوع برخوردشان بدم می آید و ثانیا نوع عقیده ام نسبت به فمینیسم با جریان اکثریت فرق می کند. گزاره دوم را فکر نمی کنم کسی اعتراضی داشته باشد و من هم نظری نداده ام فقط گفته ام که عقیده من در اقلیت است. حالا این رفقا برداشته اند و نقد من بر رفتار یک عده "فمینیست" را ربط داده اند به نقد" فمینیسم" به عنوان یک مکتب و از کلمه بیمارگونه که من دقیقا هم توضیحش دادم برای خودشان تئوری بافته اند. این را هم فراموش نکنید که همین آدم ها صبح تا شب برای علم اقتصاد و به قول خودشان اقتصاد تئولیبرال! خط و نشان می کشند و عین خیالشان هم نیست که کلمه ای در این مورد نمی دانند. این جواب هم نمونه ای از پریشان بافی ها و ربط دادن گودرز و شقیقه مدعیان باسواد این حوزه بود.

در جواب نوشته سیبیل راستش بحث مجبور بودن نبود بل که نوشته اش این قدر سخیف و بی ربط و فاقدمحتوی بود که فقط با زبان خودش می شد جوابش را داد. در جواب های بعدی اش هم که وضع را خراب تر کرد. خصوصا آن جایی که در جواب اعتراض من که پرسیدم کجا این حرف هایی که شما می زنید را می گویند گفت برو ببین چند نفر لیبر اکونومی و سوشال اکونومی کار می کنند. بنده خدا از بس عاشق برچسب است که فکر کرده بود لیبر اکونومی حتما یک ربطی به پرولتاریا و اینا دارد و خبر نداشت که اگر یک مقاله در این حوزه را بخواند دادش به هوا خواهد رفت.

به هر حال باز هم ممنون از کامنتتان.

Hamed: Salam, I didn't put the link there to argue anything. It is just to give an idea about the basics of qualitative research so that the others also understand what does it mean. I don't see any different point of view between myself and Sima regarding this issue.

حامد : امیر جان سلام. راستش نفهمیدم این حرف هایی که می زنی شوخی می کنی یا جدی می گی؟ فکر کنم متوجه نکته من و طنز موجود در آن نشدی. معلومه که نئولیبرالیسم وجود داره. این کلمه که از آسمان نیومده. منظور من اولا رایج نبودن چنین کلمه ای در بحث های آکادمیک اقتصاد است و ثانیا کاربرد نابه جای کلمه توسط برخی رفقا که هر جه که می خواهند راجع علم اقتصاد (یا دقیق تر علم اقتصاد مین استریم) صحبت کنند فورا برچسب نئولیبرال به آن می چسبانند. شبیه به این که به هر کسی که عقاید چپ داشته باشد فوری بگوییم نئو مارکسیست. دوستان یک تصوری از این کلمه دارند و تقریبا هیچ تصوری از علم اقتصاد و نظریه هایش ندارند و فکر می کنند هر کسی که از اقتصاد بازار یا حتی پایین تر از آن از مدل سازی مبتنی بر رفتار عقلانی عامل ها دفاع کرد حتما نئولیبرال است. یک جریان سیاسی چه ربطی به مسایلی دارد که ما در موردش می نویسم. هر ژورنال اقتصادی معتبر را باز کنی همین جوری استدلال می کند.

Hamed: Thanks. I think you should notice that this is not a full proposal for a Phd research. This is an introduction of a commercial/consultancy proposal. I also have't put the whole document here so that you see the reference, etc, it is just an introduction to that to give a summary to the readers. I have not seen any commercial or professional proposal which cites references in its introduction!

ديگه اينكه اينم بگم كه: اصولا مرد ايراني از برخورد سريع خوشش نمي آيد خصوصا اگه از جناح خانم ها باشد. در صورتيكه عكس العملش در مقابل يه مرد با همون شرايط خيلي فرق دارد

يه چيز ديگه هم هست به عنوان "يه خواننده صرف" فكر ميكنم صحبت هاي سيما خانم اگرچه كمي به مذاق مردها خوش نمي آيد اما در مقايسه با صحبت هاي شما علمي تر و منطقي تر است. صحبت هاي شما بيشتر شبيه يه موضع گيري و مخالفت لجبازانه است. ببينيد گفتم اين فقط يه نظر و فكره و ممكنه كلي مخالف داشته باشه

حامد: سلام. راستش طبق معمول من از حرف های شما و روش استتناجتون سر نمی آورم. کی بحث فایده دار بودن اقلیت و اکثریت را کرد؟ کی خوشش می آید توی اقلیت باشه؟ مساله من اختلافی است که با روی کرد این تیپ حرکت ها دارم و دلیلی هم نمی بینم که به خاطر غلبه آن ها در فضای روشن فکری در مقابلش سکوت کنم. هر وقت احساس کنم زدن حرفی لازم است این کار را می کنم.

3) البته شايد همانطور كه يكي از دوستانت يكبار درباره ي نظرات من نوشت من آدم شوتي باشم و كاپيتاليسم همان بهشت موعوده كه در زمين تجلي پيدا كرده، اما بقول شاملو زين بهشت گندتان ما را جاودانه بي نصيبي باد.

حامد: حق پرست عزیز سلام. فکر کنم فایلی که در باب تحقیق کیفی گذاشتم را دقیق نخواندی. من در آن جا به برتری های متعدد روش تحقیق کیفی به روش کمی در موارد مشخص اشاره کرده بودم. خودم هم بارها با روش تحقیق کیفی کار کرده ام. تازه من که در این نوشته چیزی ننوشته ام. فقط کامنت یکی از مخالفان را گذاشته ام که بقیه هم از منطق دوستان مخالف آگاه شوند.

PS. About commercial proposal I'm not pretty sure but about professional proposals (especially in the cases like this) I don't think that you are right to say there is no need to cite the references.

Hamed: Dear Bamdad, thanks for the second comment. I like to continue the discussion because I learn through that.

When I said nobody cites reference in the introduction of a professional proposal I mean the same thing like you suggest here. Not the list of references but the subnumbers which you explained very vell. You are fully right that if the paragraphs of introduction has been referenced in the end you should see some footnote there but my point is that the very nature of professional/consulting proposal is different from research one. I beleive (may be I am wrong and that is why I am discussioning you the learn more) that in the prefessional proposal (or any other report) you should reproduce the content by yourself after having read and digest several sources also adding some content from the exprience. The client doesn't care at all about issues like plagiarism, etc. The only important thing is here the practical impact of the results of the project.
Indeed if someone writes the professional proposal like an academic paper I would be the first person to assume that she/he is a naive unexprienced guy who is repeating the adacemic style in the professional world. (as I said, I may be wrong). Thanks

Hamed: Thanks again. I think we got to the agreememnt. You are right, it depends on the field. If it is a rapid chaning technology base field you should refer the last latest works in the field but if it enjoys some sort of accumulative (instead of break though) progress (e.g. economics) which the robustness of concept is much more important than being recent then you should present a reliable, cohenrent and relevant reproduction of concenpts in your paper so that they are ensured that you have enough overal view and mastery on the topic.