یک لیوان چای داغ: بچه؟

17 دی 85

بچه؟

یکی از چیزهایی که من و مریم بر سرش توافق صد در صد داریم احساسمان نسبت به «نمک زندگی» است. راستش این موقعیت بشری خودش آن قدر تلخ و سوخته و کپک زده و بد بو است که من یکی نمی توانم به این فکر کنم که "نمکی" هم به آن اضافه کنم تا اوضاع از این که هست بدتر شود و یک نفر دیگر هم برای "دل خوشی" و "سرگرمی" و "طراوت زندگی" پدر و مادر و پدر بزرگ مادر بزرگ ها و فک و فامیل وارد این گرداب درد شود. حتی اگر این قدر بدبین هم نبودم و مثلا فکر می کردم که می شود یک وقتی به داشتن این نمک فکر کرد باز در خودم تقریبا هیچ امکان عملی برایش نمی بینم. تا چشمم کار می کند افقی که می بینم این است که باید درس بخوانم و بگردم و جا به جا شوم و کار پیدا کنم و بنویسم و کارهای ناتمامم را تمام کنم و الخ. بچه داشتن و بچه بزرگ کردن، وقت و پول و حوصله و انرژی و فراغت و قرار و سکونی می خواهد که فکر نکنم آدم هایی مثل ما تا ده پانزده سال دیگر هم داشته باشیم. بعد از آن هم که دیگر خوش بختانه خیلی دیر است ...

یکی از چیزهای جامعه ایران که حال من را به هم می زند همین کوچک و نینی گولو دیدن ماجرا و بدیهی انگاشتن توجیه آوردن یک نفر دیگر به این دنیا و غیر طبیعی دیدن تصمیم امثال ما است. ندیده اید در این سریال های آبکی تلویزیون وقتی زوج جوان اختلاف دارند دنیا دیده های فامیل به زن توصیه می کنند که "بچه ای بیاور" که زندگی تان به تر شود.

پ.ن: پای این پست را وسط نکشید. آن جمله با اگر شروع می شود.

لينك نوشته

نظرات

سعید پوردلیر :

ما در قبال کسی که به دنیا می آموریم خیلی مسولیت داریم.
اما به قول رییس جمهور : هر آنکس که دندان دهد نان دهد !!!!!
پیش به سوی ایران 120 میلیونی !

LOL

سعید پوردلیر - January 7, 2007 08:44 AM

خاطره و طن خواه :

برادر سخت نگیر.البته با قسمت اول بحثت موافقم.اما زندگی به این سختی نیست که توصیفش کردی.می شه راههای بهتری برای نمک زندگی پیدا کرد مثل سرپرستی یه گوله نمک که کسی رو نداره.

خاطره و طن خواه - January 7, 2007 08:55 AM

وحید :

آسان گير بر خود کارها کز روی طبع. سخت می گيرد جهان بر مردمان سخت کوش

وحید - January 7, 2007 09:14 AM

اسماعيل عبادي :

خيلي با چيزهايي كه گفتي موافقم. اين ني ني گولو ديدن مادر و پدر و فاميل و... ما را كشته! 7 سال است كه فرصت قبول مسئوليت ديگري را نداشته ايم. آنقدر چشمها دنبال ما بود كه: الهي بميرم! بچشون نمي شه كه من هم در افكار بچگانه مجبور شدم آزمايش بدهم تا سند داشته باشيم كه: بچه مي شود ما نمي خواهيم. حالا يكي نبود بگويد گور باباي حرف مردم. ول كن بابا زندگي رو بچسب. اگر هم وضع مالي و حالي خوب بود ترجيح مي دهم يكي را از شيرخوارگاه آمنه به فرزندي قبول كنم تا بچه دار شوم! البته اين همخانه ما كه بعضي وقتها بغضش مي تركد و غريزه مادري اش كولاك مي كند! ولي من هنوز مقاومت كرده ام و مي كنم. بگذريم. در مورد نوشته قبلي هم بگويم كه: حالا كه نه مشاور شركتي و نه مشاور بانك و به عنوان يك منتقد قلم مي زني كارت خيلي سخت تر است. فقط يك جنبه را ديدن و به بقيه جوانب نپرداختن نقد را خام مي كند. مثلا اينكه با ورود تكنولوژي كارگران غير ماهر بيكار مي شوند و يا دستمزدشان كاهش مي يابد درست است. با ورود تكنولوژي و افازيش سهم سرمايه در ساختار توليد نيروي كار بايد كاهش يابد تا تعادل برقرار شود البته با فرض اينكه توليد ثابت بماند( در صورتي كه توليد افزايش يابد و سرمايه فيزيكي بيشتري به صنعت وارد شود نيروي كار بيشتري هم لازم است كه اشتغال را افزايش مي دهد). در همين جريان هم نيروي كار غير ماهر اولين گزينه اخراج است. اما چيزي كه به همراه ورود تكنولوژي بايد به آن توجه شود سياستگذاري در امر آموزش است. آموزش مستمر و به روز نيروي كار. حالا در اين مدتي كه نيروي كار غير ماهر بيكار است بايد سيستم تامين اجتماعي در جهت جبران نيروي كار بيكار توسعه داده شود. بنابراين اخراج نيروي كار با تمامي آثار منفي موجود بر سطح رفاه كارگران مي تواند به تعديل بازار نيروي كار و افزايش بهره وري صنعت نيز منجر شود. منتهي سياستگذاري بايد در جهت افزايش سرمايه گذاري در صنعت، آموزش نيروي كار، گسترش سيستم تامين اجتماعي باشد. حالا اگر صرفا بگوييم: نيروي كار حتما بايد تعديل يا اخراج شود چون بهره وري شركت پايين مي آيد خواننده را قانع نخواهد كرد. بلكه بايد به بيشترين جوانب قضيه اشاره كنيم. صرفا با اشاره به آثار منفي عدم تعديل يا اخراج نيروي كار، اخراج توجيه پذير نيست.

اسماعيل عبادي - January 7, 2007 10:00 AM

مصطفي :

چه خوب كه با هم تفاهم داريد. امّا اون طفل معصوم چه گناهي كرده كه شما نمي‌خواهيدش؟

مصطفي - January 7, 2007 11:08 AM

Ahmad Reza :

This is a general trend that I am observing in our generation Hamed jan. What is still unsolved in my mind though, is that the issue is irreversible: If you change your mind 15 years from now, as you said, there's no way out of it... That's my only problem with it.

Ahmad Reza - January 7, 2007 11:47 AM

دوپا :

سلام

كاملا متوجه نشدم: منظورت اينست كه اصولا كه داشتن "نمك زندگي" را دوست نداري؟ يا اينكه "نمك زندگي" را دوست داري ولي به دليل مشكلاتي كه نوشتي، امكانش برايت نيست؟

توصيه شدن به "نمك دار كردن" زندگي توسط اطرافيان، احتمالا عموميت دارد، من كاملا موافقم كه استدلالات اطرافيان بيشتر جنبه عاطفي دارد و هركسي از ظن خود يار مي شود، اما اگر همه آنهارا هم رد كنيم، بالاخره داشتن "نمك زندگي" مساله اي است مشابه با "ازدواج".
مي تواني هزاران دليل محكم تر در باب ازدواج نكردن بياوري (از زاويه ديدي كه نوشته اي با ازدواج نكردن مشكلاتت بسيار كمتر بود) ولي بالاخره ضرورت ازدواج حس مي شود.

به نظر من انساني كه "نمك زندگي" ندارد نمي تواند ديد همه جانبه اي نسبت به زندگي داشته باشد. حتي اگر بزرگترين اقتصاددان شود، تحليل هايش از يك بعد مهم كه خود لمس نكرده مي لنگد.

البته ديدگاهت نسبت به مشكلات هم قدري دور از واقع است، يكي از دوستانم كه دوران ليسانس هم اطاق بوديم الان فرانسه دكتراي كامپيوتر مي خواند و همانجا صاحب "نمك زندگي" شده و باتوجه به امكانات رفاهي آنجا بسيار هم راضي است. ضمن اينكه به فرزندش اين خدمت راهم كرده كه شناسنامه فرانسوي هم دارد.
*********
از اين حرفها كه بگذريم، واقعا حيف است كه افراد فرهيخته اي چون شما "نمك زندگي" نداشته باشند و عده اي بي فرهنگ، مملكت را با توليد "نمك زندگي" شور كنند :)

دوپا - January 7, 2007 12:21 PM

قاسم :

احساس پدر یا مادر بودن یک احساس طبیعی و غریزی است. تجربه ی داشتن و بزرگ کردن کودکی نیز باید تجربه ی بس زیبا و ارزشمنندی باشد. چرا می خواهید با این احساس مبارزه کنید؟ سرکوبِ این احساس احتمالن ضررهای جانبی ی دیگری را سبب می شود. به تر نیست که الگوریتمی را طراحی کنید که احساستان را بر آورده کند؟

قاسم - January 7, 2007 02:04 PM

... :

آقا!از این زنهایی که انقدر منطقی قبول میکنند بچه دار نشوند از کجا میشه پیدا کرد؟شایدم ته دلش یه چیز دیگست از ترس تو میگه؟ولی به هر حال یه دونشونو بشدت احتیاج دارم.ما که ندیدیمتا حالا!

... - January 7, 2007 03:27 PM

Saeed :

With all respect that I have for you, your argument is ridiculously stupid. Honestly it shows that you are not mature yet, and you have not realized that this natural phenomenon is a chance for you to develop and improve many of your characteristics like patience, kindness, generosity, ... You may raise a good kid and make this so called dirty world a better place.

Saeed - January 7, 2007 04:54 PM

Farmoon :

Ah... tell me about it

قربان کلامت

عزت زیاد

Farmoon - January 7, 2007 04:58 PM

rita :

افرین بر شما زوج روشنفکر اصلا گول کسی رو نخوریدا از من به شما نصیحت بچه سخت ترین جز اززندگیه مشترکه تا عشقی به وجودش نباشه تولیدش یه گناهه بزرگه.

rita - January 7, 2007 05:13 PM

ahmad :

I believe the philosophy of having children is not just to have more fun in the life, but it is part of the process of shaping the future. We are all responsible for the future – also the future generation - as much as we are for the current time. Therefore and for the sake of building a better future for each society it is crucial that the elite of that society think more seriously about contributing to this process.

ahmad - January 7, 2007 05:15 PM

طفل شیرخواره :

1.آقا این استدلال رو شنیدی:« باید جلوی "طبقات پایین" رو برای بچه دارشدن گرفت چون تولید جهل ونادانی وفقر میکنند ولی ما خودمان (یعنی طبقه تحصیلکرده)باید زیاد بچه دار شویم».به نظرت این منطق احمقانه نیست؟من خودم فکر کنم هست ولی تناقضش رو متوجه نمیشم.
2.از این استدلالی که کردی میشه برتری مجرد بودن بر تاهل رو هم نتیجه گرفت؟؟فکر نمیکنی در حالت کلی "درس بخوانم و بگردم و جا به جا شوم و کار پیدا کنم و بنویسم و کارهای ناتمامم را تمام کنم " در حالت تجرد راحت تر باشد تا حالت تاهل؟؟

طفل شیرخواره - January 7, 2007 05:36 PM

روزبه دانشور :

از ادامه‌ي روند تكاملي بشر يكي هم اين كه جناب حامد خان و بانو، گونه‌هايي مثل شما هم وارد مي‌شن.
به نظر من صحبت‌تون منطقيه... قبلا ملت به دنبال نمك زندگي بودن، چون ايجاب مي‌كرد. از اين به بعد شايد كمتر به دنبال اين موضوع باشن چون باز هم ايجاب مي‌كنه. يعني اين طوري بگم: شايد همين هم جزو روند تكامل باشه كه همگي دنبال مي‌كنيم.

روزبه دانشور - January 7, 2007 05:41 PM

پویان :

I do not know why my blog is not updated in the blogroll?

پویان - January 7, 2007 07:47 PM

hamed :

بابا بیخیال! بااین استدلال باید برای دوره دکتری شرط عقیم بودن یا عقیم شدن را هم اضافه کنند! من خیلی از دوستام در دوران دکتری بچه داشتن و خیلی هم آدمهای موفقی بودن . حس ÷در یا مادر بودن هم مثل خیلی از حسهای طبیعی دیگه چیزیه که برای رشد شخصیت آدمها لازمه و باید تجربه بشه.

hamed - January 7, 2007 09:50 PM

Your argument is arrogant and self-serving. It assumes that we live to maximize our comfort and ease which may be true from a pure materialistic view. If your parents had followed the same argument you would never had the chance to experience life. Of course they probably have lived a more relaxed one. History teaches us that the most successful of all have been able to achieve success with balanced lives.

Anonymous - January 8, 2007 12:17 AM

اوختای :

فقط حواستون باشه اگر نسل بشر منقرض بشه از حالا گفته باشم که یک عاملش شما بودین. :D
موفق باشی

اوختای - January 8, 2007 03:25 AM

SoloGen :

حالا که منقرض شدی و جای‌ات را رفقای چپ‌ها گرفتند حساب کار دست‌ات می‌آید! (;

SoloGen - January 8, 2007 04:31 AM

asghar :

تنبل ...

asghar - January 8, 2007 06:07 AM

بهزاد :

خیلی خوشحالم که می بینم کسان دیگری هم هستند که این نگاه را دارند. من هم فکر نمی کنم تجربه کردن این زندگی خیلی هدیه‌ی بزرگی باشد که ما به کسی بدون خواست خود او بدهیم. متاسف، نگران و متعجبم که افرادی که دچار فقر مالی و فرهنگی هستند این طور فکر نمی کنند.

بهزاد - January 8, 2007 06:52 AM

جلال آل احمد :

مثه اينكه بدجوري جو گرفته ات !!!
چند وقت پات رو گذاشتي اروپا؟؟

جلال آل احمد - January 8, 2007 07:47 AM

کیوان :

من با نظرت موافق بودم قبل از اینکه خودم پدر بشم. اگر میخوای محبت رو تجربه کنی و زندگی رو ابدی احساس کنی به نظر من راه دومی وجود نداره.

کیوان - January 8, 2007 01:04 PM

ايراني :

به نظر من جدا از هدف غايي كه خداوند در ازدواج و بچه دار شدن قرار داده، حس انسان به فرزندش آنقدر شيرين و دلچسبه كه به تمام سختي هاي موجود مي چربه. درست مثل طعم شيرين عبادت خداوند كه عليرغم داشتن سختي هاي فراوان از جمله شب زتده داري ها، مبارزه طاقت فرسا با نفس و ... آنقدر لذت بخشه كه فرد سالك مدام به دنبال آن مي گردد.

ايراني - January 9, 2007 11:13 AM

بعدا پشیمون می شی. گفته باشم!

Anonymous - January 9, 2007 02:42 PM

ندا :

تقریبا با بیش‌تر آن‌چه گفته شده موافق‌ام! هم با حامد و هم با کامنت‌گذارهای موافق و مخالف! البته بچه تجربه‌ی جدید و منحصر به‌فردی پیش روی آدم می‌گذارد، معنا، مکانیزم و پیچیدگی خیلی چیزهای زندگی را با مشاهده‌ی رشد و رفتار بچه درمی‌یابی. اما... اما اگر عمیقاً فکر کنی کارهای ناتمام و اهداف و برنامه‌های متعددی داری (که هر عقل سلیمی که خودش بچه داشته باشد می‌داند بچه مزاحم و دست و پاگیر رسیدن به اهداف بزرگ خواهد بود)، و با وجود این اگر فقط به دلیل کسب آن تجربه‌ها و لمس آن حس‌های منحصر به‌فردی که بچه داشتن برای‌ات به ارمغان بیاورد تصمیم بگیری که بچه‌دار شوی... به نظرم کار عبثی است، و مهم‌تر از آن، چنین تصمیمی، برخوردی انسانی و اخلاقی با یک انسان ( بچه) نیست. بنابراین اگر حامد این را برای شنیدن نظرات ما نوشته باشد(!) باید بگویم به نظر من تصمیم‌اش کاملاً درست و به‌جا است!

ندا - January 10, 2007 09:34 AM

نازی اصل :

سلام
من خودم یه دختر کوچولو دارم که خیلی ماهه و جیگر مامانشه ولی مامانشو از کار و زندگی انداخته درسته که بچه شیرینه ولی رژیم گرفتن بهتره

نازی اصل - January 10, 2007 10:20 AM

فروغ :

کی!
يکی مياد سر راهت....
تو دوستش نداری....
دست خدا رو نديدی!
واسه همين دوستش نداری.
توقع داری؛
واسه همين دوستش نداری.
يه چيزی ازش می خوای؛
اما هيچی در بساط نداره،
واسه همين دوستش نداری.
...
اه!
پس کی پيدا ميشه تو دوستش داشته باشی؟
....
.....
يکی مياد سر راهت...
دست خدا رو ميبينی!
دوستش داری
ازش هيچ توقعی نداری.
- مگه خودم کيم؟! -
دوستش داری.
چيزی ازش نمی خوای.
- ما چکاره ايم مگه؟ -
دوستش داری.
آره!
پس يکی پيدا ميشه که من دوستش داشته باشم.
يه عشق!

فروغ - January 10, 2007 10:54 AM

بعضی ها چه بی سبب لبخند مهربانی خوِيش را از صورت کودکان بازيگوش،از صحبت نسيم و از همراهان يک عمر با هم بودن،دريغ می کنند.

بعضی ها چه نا تمام به دستهای منتظر،به نگاه های پر سوال و اميدهای تازه،پشت پا می زنند.

آسمان چه بی دريغ نور می پاشد در سحر گاه روشن ديدار....

عشق چراغ خانه دلهای نيازمند،آدمی را می رساند به مفهوم ديدن،به مفهوم صبر...
- من بايد از چنگال خود خواهی بگريزم.

- من بايد از صدای نسيم،صحبت همراهان و صورت کودکان،خويش را برسانم به لحظه ی حضور!

Anonymous - January 10, 2007 11:00 AM

پایین :

موافقم.

پایین - January 10, 2007 12:48 PM

نازی اصل :

یادم رفت بنویسم عکس دخترم را برتون میل کردم!
یک مامان از خود راضی

نازی اصل - January 10, 2007 01:02 PM

ابوذ :

آدم‌هایی که نمی‌خوان بچه داربشن- از یه نظر- (شاید) دو دستن (دو دسته باشن)؛ یا کسایی که نمی‌خوان خودشون هم باشن-یا نمی‌خواستن که باباهاشون بچه دار می‌شدن- ( البته این فقط از جنس نیاز نیست قراره براشون جدا به تقاضا تبدیل شه)- که این جا ممکنه به یه مشکل تکنیکی مثه جسارت در خودکشی بر بخوریم، وگرنه علی‌الاصول باید شر خودشون روهم کم کم، کم کنن از این عالم عبث و ناسازگاز با وجود انسانی - یا این‌که خودشون به دلایلی که بهتر است در این مقال جایش نباشد که مطرح شود، بالاجبار این "بارِ بودن" رو تحمل می‌کنن، ولی حاظر نیستن یه "گوله نمک" پس بندازن که مثل اون شرط بندِ رفیقِ پاسکال، مجبور باشه رو بی‌نهایت شرط ببنده؛ به صورت گریزناپذیری(غیر قابل اجتنابی) این دسته‌ی دوم - احتمالا تحلیل دسته‌ی اول کاری به بار ما نداره- نسل دوم خانواده‌های مذهبی-روشنفکر هستند - حامد جان شما احتمالا این‌جای فیلم‌نامس که وارد سن بایستی که شده باشی - این دسته‌ی خسرالدنیا و الآخره، نه آنقدر ایمان آتشین دارند که مثلا مثل "ایرانی" به چیزایی مثل : "هدف غايي كه خداوند در ازدواج و بچه دار شدن قرار داده" مطمئن باشن، نه مثل اون‌چیزی که نشون می‌دن تو بلاگشون، تو مسائل جدی و خانمان برانداز زندگیشون، مثل تولید یه انسان که "امکان رفتن به جهنم داره"، رشنال - به معنی متعارف کلمه- عمل کنند و مسئله براشون فقط در حد " امكانات رفاهي آن‌جا [تغییر "آنجا" به "آن‌جا" از نویسنده‌ی این کامنت است] " یا این جا باشه. البته- خدا به دور- آن‌قدرهم ساده لوح نیستند که با حرف‌های نچرالیستی‌ای مثل : "احساس پدر یا مادر بودن یک احساس طبیعی و غریزی است" تصمیمات کبری بگیرن- آخه یکی به این دوست حامد بگه مگه شما به هر احساس طبیعی و غریزی ای که داری - تاکید صدای من روی غریزی است ؛) - خدای نکرده جامه‌ی عمل می‌پوشونی-.

البته به نظر من استدلال قسمت دوم حامد بیشتر یه شوخی‌یه برا از سر بازکردن در توزیح بیشتر دادن در مورد قسمت اول. قسمت اول یه مشکل جدی فلسفی‌ یه ولی تیکه‌ی دوم یه مسئله‌ی تکنیکی نه چندال غیرقابل حل می باشدندندنده (حدس منم اینه که اصولا مریم و حامد درسته با هم توافق دارن، ولی حامد تاکید بیشترش بر برهان اوله، ولی مریم دومی براش جدی تره - البته مریم تا چند وقت دیگه نظرش احتمالا برمی‌گرده (می‌دونی! آخه آدم تو سن‌های مختلف به منافع و مضرات عوامل مؤثر بر یک تصمیم وزن‌های مختلفی می‌ده؛ البته این طبیعی‌یه من می‌فهمم! آه حس مادری، آه ) - ).

البته امیدوارم اشتباه کرده باشم و مسئله برا حامد خیلی ساده تر از این ذکر مصیبت در باره‌ی برزخ ایمانی و این روشنفکر بازیا باشه؛ چند وقت پیش وقتی داشتم ریسه می‌رفتم از خنده سر یه موضوعی -که نگید که بگو-، یکی برگشت در گوشم گفت : آن که می‌خندد هنوز خبر آن مصیبت بزرگ را نشنیده است ؛ حالم بد شد. من برم آقا بچم رو اُجاقه.

ابوذ - January 10, 2007 08:30 PM

maba :

خيلي عجيب است! افرادي مثل شما که ادعاي تجزيه و تحليل و فهم مطالب و مسائل را داريد فکر مي‌کنيد که هستيد؟ فکر مي‌کنيد واقعا اين همه پدر و مادر کار بيهوده و مسخره انجام داده‌ و مي‌دهند. حتي پدر شما؟! براستي کشورهايي که اينگونه طرز تفکر در کشورشان شديداً رواج دارد امروزه به تشويق بيشتر چنين افکاري اقدام مي‌کنند؟جناب آقاي اقتصاددان از خود راضي

maba - January 13, 2007 05:42 AM

harkins theater :

Very good site. Thanks!!!
harkins theater

harkins theater - April 11, 2007 11:00 PM

south central cartel :

Very good site. Thank you!!!
south central cartel

south central cartel - April 12, 2007 09:50 AM