شکست فجیع در تحقیق
نمی توانم روی نوشتن مطلب جدی تمرکز کنم. خودم را بدجوری توی دردسر انداخته ام. دیدم کلا شش هفت ماه بیش تر ممکن است در این موسسه نباشم (امیدوارم که این طور نباشد و سال بعد هم این جا باشم) و لذا باید از فرصت استفاده کنم و تا می توانم چیز یاد بگیرم. در نتیجه چند تا درس و گروه سمینار اضافی برداشته ام و حالا تقریبا هر هفته یک امتحان و یکی دو تا ارائه سنگین دارم. تا از یکی خلاص می شوم فوری آن یکی سر و کله اش پیدا می شود. کنارش هم باید دو سه تا مقاله ای که دستم است را تمام کنم. دو در هم که اصلا نمی شود کرد. خصوصا ارائه ها را که باید تک تک کلمات و نقدهایت را با دقت انتخاب کنی. این جور که برنامه ام نشان می دهد دقیقا تا سه ماه دیگر اوضاع همین طوری است (هفته ای حداقل یک امتحان و یک ارائه) و اگر بخواهم همین طور به گرفتن درس های مورد علاقه ادامه دهم فکر کنم تا آخر سال همین طور بماند. به حال اوضاع بدجوری فشرده شده است.
حالا این وسط یک دردسر جدید هم پیدا شد. مقاله اصلی ام که راجع به رفتار رای دهندگان تحت تعادل هماهنگ شده بود، داشت خوب جلو می رفت. اثبات قضیه کلیدی را تمام کردم و چند هفته متوالی سرش با استادم بحث کردیم و کلی خوش حال بودیم که از زمان بندی جلو هستیم. گفت آماده اش کن که برای جایی بفرستیمش. نشستم و مقاله را توی لاتک تایپ کردم. فقط یک چیزی کمی اذیتم می کرد و آن این که یک جوری تعادلی که پیدا کرده بودم زیادی از حد خوش رفتار بود. همش فکر می کردم یک جای کار باید ایراد داشته باشد. شب آخر که می خواستم بروم پیش استاد گفتم کمی مقاله بخوانم که در مقدمه نتایج نظری هم بگذاریم و نتیجه کار خودمان را باهاشان مقایسه کنیم. چند تا مقاله از ژورنال گیم تئوری که روی هندسه تعادل هماهنگ شده بحث می کردند را نگاه کردم و شکم راجع به کار خودم بیش تر شد. یکی از مثال های مقاله ها را حل کردم و دیدم جواب عمومی که در مقاله خودم دارم با جواب آن ها تفاوت دارد و بعد از یکی دو ساعت بازرسی معادلات تازه دوزاری ام افتاد. یک جا درست اول قضیه در نوشتن معادلات یک اشتباه فجیع مرتکب شده بودم و آن این که احتمال تجمعی رای دادن را به صورت حاصل ضرب احتمال های کناری نوشته بودم. تازه یادم افتاد که این کار در تعادل هماهنگ شده مجاز نیست و در واقع اگر این کار را بکنی مساله را از یک فضای احتمالی با بعد خیلی زیاد به بعد کم تقلیل می دهی. مثلا در مورد سه بازی گر فضا به جای هفت بعد فقط سه بعد خواهد داشت. تا نصف شب نشستم و هر کاری کردم نتوانستم جواب های قبلی را حفظ کنم. همه نتایج دو ماه اخیر کلا بر باد رفته بود. صبح آویزان رفتم پیش استاد و وقتی قضیه را گفتم زد توی پیشانی اش و یک دقیقه سر تکان دادیم و خندیدیم که از عصبانیتمان کم کنیم. خلاصه این که برگشته ام سر جای اول و فعلا هم کار پیش نمی رود چون هیچ امکانی برای ساده کردن معادلات نیست. از آن برج عاج جواب عمومی برای همه حالت ها مجبورم برگردم و مساله را در حالت های بسیار خاص امتحان کنم شاید که جوابی پیدا بشود.
بدی اش این است که این مقاله ای بود که می خواستم به عنوان نمونه کار برای دانش گاه هایی که اپلای کرده بودم بفرستم و حالا دستم خالی شده است و باید یکی دو روزه چیزی جور کنم.
نظرات
سينا هدا :
سلام!
مثل هميشه پرانرژي و بالنده...
سينا هدا - January 24, 2007 06:38 PM
محمد صالح رزم حسینی(ابو کوروش) :
http://www.abukoorosh.blogfa.com/
محمد صالح رزم حسینی(ابو کوروش) - January 24, 2007 07:49 PM
علی خسرو :
بفرست و نگران هم نباش، کسی مقاله ها رو نمیخونه و احتمال اینکه کسی که به مدارکت نگاه میکنه به اون بحث آشنایی داشته باشه خیلی کمه. موفق باشی.
راستی مقاله خوبی باید باشه از اینهاست که استاد اقتصاد سیاسی ما هم شدید علاقه داره :)))
علی خسرو - January 24, 2007 07:52 PM
روزبه حسینی :
welcome to the club!:)
That's how research works!:)
good luck
روزبه حسینی - January 24, 2007 08:12 PM
Faezeh :
salaam
I hope everything will work out great at last. As I was reading it, I just thought to myself "welcome to the club" and not surprisingly Rouzbeh has mentioned it too.
In this situations the best thing I think is to consult your advisor whether to send your work as part of application package or not. You definitely have to mention your results are not valid but it might still be a good signal. People are very understanding in these situations.
):
Faezeh - January 24, 2007 10:07 PM
ehsan :
salam :)
man ham sanaye khondam . ye mah dige ham emtehane arshad daram . say mikonam az in be bad neveshte hato donbal konam . chon kheyli be didi ke to neveshtehat vojod dareh ehtiyaj daram , agar ham ejaze bedi linketo to webam mizaram . fagaht harvaght up kardi linket ro ham bara man befrest plz age zahmati nist
take care
ehsan - January 24, 2007 10:18 PM
سولوژن :
ای بابا ... زیاد ناراحت نباش. پیش میآید. یک چند وقتای روشای کار نکن و بعد دوباره برو سراغاش. شاید بتوان دوباره مساله را حل کنی.
سولوژن - January 25, 2007 12:13 AM
اسکارلت :
سلام . براتون یا ایمیل زدم میشه لطفا وقت کردین بخونیدش. ممنون.
اسکارلت - January 25, 2007 12:39 AM
هادی نیلی :
واقعا دلم سوخت! به قول برادران همیشه در صحنه "خیره ایشالا"! راستی لاتک چیه؟!
هادی نیلی - January 25, 2007 12:52 AM
Nargess :
First thing you hear in these cases is "that is why this is research, it is normal, do not worry". Everyone really understands this only after such experiences. So, remember these moments in future when someone works and studies under you :) Second, be happy that you found this before submission or even worse before continuing and basing your future work on this theorem. I once found something wrong in my paper. I used a specific method for solving a more general problem. In practice, for my cases, it was working fine and it was giving good results, but theoretically it did not gaurantee to give good answers for my problem always. I went to my advisor's office so worried and scared , and wanted to withdraw the paper before even being reviewed, so that I do not embarrass ourselves. After telling the situation, my advisor was very kind, and said he is glad I spotted it, and after describing the situation, he said "but it worked well for us, no?"...I said yes, he said it is just a matter of describing all the issues and situations correctly in the paper. Now, I understand your theorem does not work, but maybe you can state the conditions and assumptions under which it becomes correct? or maybe what you learned lead you to a differnt theorem completely....
Finally, I hope your problems and troubles always be of this nature: being busy and overwhelmed with work, studies, and theorems, because at the end, they really are blessings!!
Nargess - January 25, 2007 01:51 AM
روزبه حسینی :
Hamed
There are two ways out of this. One is as Nargess pointed out to put enough assumption and structure to get the result you want. If that is not feasible, may you need to change the claim of your paper. Suppose you wanted to show if A is true, then B has certain characteristics. You fail to do that. Well maybe you can show that If A is true, B can "never" have that feature.
Negative results usually are not that appealing and interesting. But some of them are worthy of notice and report.
Good Luck
BTW1, at this point no one expects you to deliver a flawless outcome. Don't worry
BTW2, research is a learning by doing process. At least you are doing it. This is a very positive sign in your application
روزبه حسینی - January 25, 2007 05:14 AM
سعید پوردلیر :
واقعا حال تو رو درک می کنم. من هم وضع مشابهی داشتم. اما اگر واسه دانشگاهها هیچ چیز تو دست نداشتی همون رو بفرست. بعید میدونم مشکلی بوجود بیاد. البته من مطمئن هستم که حتما کلی چیز دیگه توی دستت داری. (-:
سعید پوردلیر - January 25, 2007 06:28 AM
ََAnonymizer :
دقیقه 13:20 دیدگاه اقتصادی احمدی نژاد
http://video.google.com/videoplay?docid=1516037079798471573&q=ahmadinejad
ََAnonymizer - January 25, 2007 07:04 AM
ََAnonymizer :
دقیقه 13:20 دیدگاه اقتصادی احمدی نژاد
http://video.google.com/videoplay?docid=1516037079798471573&q=ahmadinejad
ََAnonymizer - January 25, 2007 07:05 AM
Ahmad Reza :
There are people who KNOW that you can not write the probability as the product of the marginal probabilities; and there people who FEEL it!
Ahmad Reza - January 25, 2007 07:06 AM
بهاره :
مطمئن هستم راهش را پیدا می کنی.
موفق باشی.
بهاره - January 25, 2007 07:13 AM
احمدسیف :
حامد عزیز: من اصلا با عنوان این پستت مسئله دارم. طوری نوشته ای « شکست فجیع» که من ابتدا فکر کردم از جائی افتاده ای و دست و پایت شکسته است! مردحسابی، یعنی تو نمی دانی بازی اشکنک داره.... یعنی، تحقیق هم اگرآن طور که نوشته ای همه چیزش و همه جایش « خوش رفتار» باشه، من فکر می کنم یک جایش می لنگه. یعنی احتمالا داری دنبال « بدیهیات» می گردی که دیگران قبل از تو کرده و عیوب اش را مرتفع کرده اند. اگر کارت جدید است، که هست، در آن صورت از این نوع تپه چاله زیاد برسرراهت خواهد بود. این را نوشتم که بگویم حامد آماده باش که باز هم در فرصت دیگری که خیلی از نتیجه تحقیقت خوش خوشانت می شود، بخورد توی ذوقت. باور کن حامد اتفاق عجیبی نیفتاده است و اگر باز هم این گونه بشود باز هم عجیب نخواهد بود. مهم این است که تو زیادی نخورد توی ذوقت و کارت را ادامه بدهی که می دانم می دهی. موفق باشی.
احمدسیف - January 25, 2007 11:20 AM
حسین :
حامد جان ممکنه آخرین نظر در مورد پست ازدواج رو بخونی و جواب من رو هم بدی؟
حسین - January 25, 2007 03:02 PM
مریم سامی :
سلام
شاد باشید
امیدورم که برای این مسئلع راهی پیدا کنید .
به خودتان ایمان داشته باشید
راستش حسابی قبطه خوردم وقتی دیدم اینجوری در بطن کار تحقیق هستید
باید به خودتان تبریک بگویید که یک محقق واقعی شده اید چرا که دارید با سختیهایش دست و پنجه نرم می کنید
مریم سامی - January 25, 2007 06:06 PM
سینا شعبانی :
امیدوارم، که هرچه زودتر مشکلات رو از پیش رو بردارید.
سینا شعبانی - January 25, 2007 07:29 PM
مصطفي :
من فكر ميكنم بتواني يك مقاله در مورد اين كارت بنويسي كه به صورت كامنت، يا به صورت گزارش باشد و اهمّيّت نكتهاي را كه ناديده گرفتهبودي در حلّ مسأله مورد نظر(و مسائل مشابه) نشان دهد و اين كه ناديده گرفتن آن نكته ميتواند به چه نوع اشتباهاتي منجر شود. ممكن است چنين مقالهاي به عنوان كار جديد نباشد، امّا كاملاً ارزشمند و جدّي است و در ضمن فعلاً براي اپلاي كردنت مشكلات زيادي را حل ميكند و لااقل دپارتمانهاي مورد نظرت ميفهمند كه اهل تحقيق و درگير شدن جدّي و سيستماتيك با اين نوع مسائل هستي.
مصطفي - January 26, 2007 11:57 AM