مریم :

دلیلش اینکه اصولا سطح و محتوای آموزش در ایران فاصله قابل توجهی با نیازهای کارفرمایان حتی در بخش خصوصی دارد.

مریم - June 25, 2007 08:20 PM

:

sarfe nazar az bahse amoozesh . be nazare man masale ye asli, adam e dark e sahih az mogheiiat e sherkathaye khosoosi e az janeb e modiran e sherkat... fek mikonam hata khode modir haye sherkat haye khoosoosi tamayoli be ijad e reghabat dar manaye vagheiish nadaran... shayad dalilesh hakem boodan e roohie ye dolati too sherkat haye khoosoosi ya mahjoor boodan e hamoon e bahse ghadimi o shakhdar too arse ye modiriat dar irane yani shayeste salari
az manzare motaghazian e kaar ham be nazare man dalil e asli adam e tashkil e reghabat baraye mashagheli dar radde ye khas ine ke asasan oon groohe motaghazi e shoghl haye bartar too iran be jahat sharayet e dastmozd va adam e vojood e etminan nesbat be ayande ye shoghlishoon az kaar kardan too in ghabil hoze haa door mishan ...va bishtar be nazare man donbale kaar haii miran ke hashie sood e motmaen tari dare dar sharayet e eghtesadi e na chandan routin

Anonymous - June 25, 2007 08:53 PM

محمد :

می دونم این تفکر ناشی از رشد در این فضا است! اما جدا ترجیح می دهم آینده شغلی ام مثل اروپا و امریکا بدیهی نباشد!

محمد - June 25, 2007 09:32 PM

icar :

در جواب سوال پاراگراف ماقبل آخر، با فرض: فارغ التحصیل مهندسی بودن، قصد برای پیوستن به یک سازمان صنعتی (در برابر ایجاد کسب و کار شخصی) و قصد برای ماندن در ایران، به نظرم ایران خودرو و سایپا. به خاطر حقوق و مزایای خوب و کار نه چندان سخت (منظورم چلنج و این جور چیزاس) و خیال نسبتا تخت پس از پیوستن به آنجا. صبر کنید! حواسم نبود! فارغ التحصیل درجه یک دانشگاه های خوب! با اضافه کردن این فرض: هیچ!

icar - June 25, 2007 11:07 PM

:

با سلام
شما که در ايران کار مشاوره انجام داده ايد آيا به همگام مشاوره به نياز شرکت و خواسته های آنها توجه کرده اید و يا بیشتر اصول علمی و تئوريک را مد نظر می گرفتید؟ من البته بيشتر بحثم در مباحث مديريتی است ، شکاف اصلی در اينجا است که وقتی در فضای علم مديريت بحث می کنيم عمدتن اين مباحث در فضای شرکت ها در کشور های توسعه یافته به وجود آمده اند و در اين بوم موضوعيت دارند با يک سابقه مشخص اما يکی از معايب ارتباطات همين است، به سرعت اخبار پيشرفت ها و موضوعات جدید در کشور های در حال توسعه می پیچد اما در حد مد باقی می ماند این باعث می شود که شرکت ها هم اسم این موضوعات را می شنوند ولی نه از عمق آن خبر دارند و نه به دنبال آن هستند خوب نتیجه هم طبق همان اصلی که شما در اقتصاد به آن عرضه و تقاضا می گوييد اين می شود که يک جامعه علمی کاربردی و مشاوره ای با متدولوژی علمی و عمیق با تاکيد بر پتانسيل دانشگاهی شکل نگیرد چون اصلن تقاضا و خريداری ندارد.
مثال بارز آن بلايی بود که در ايران در محافل مديريت و مهندسی صنايع به سر مهندسی مجدد آوردند که شما هم تعدادی شون را می شناسید، یا همين تازگی بلايی که دارند سر مديريت دانش می آورند.
من 5 سال در يکی از بزرگ ترين شرکت های خودرو سازی در چند پست کار اجرايی، کارشناسی،و تحقيقاتی کرده ام و با خيلی از اين شرکت های مشاوره ای سر و کار داشته ام. و البته که خواسته های شرکت را می دانستم.
در ايران فضای پروژه و مشاوره باز شد ولی متاسفانه همگام با اين فضا در عرصه ارائه فکر در محافل دانشگاهی کار نشد.
اين موارد را من فقط در بحث شرکت های مشاوره ای و تقاضا برای اين کار گفتم که يک بعد اين پست شما را در بر می گيرد.

Anonymous - June 25, 2007 11:50 PM

محمود :

قبلی نظر من بود

محمود - June 25, 2007 11:52 PM

پويان :

در مورد اين نظر که ميان فارغ التحصيلان فني مهندسی، هيچ رده بندی نسبی و تقريبی در مورد گزينه های جذاب کاری وجود ندارد، خيلی موافق نيستم. مثالش برای رشته های مهندسی شرکت هايي مثل مهاب قدس،آذرآب، نارگان، سازه، اويک،... است
تقريبا اکثر فارغ التحصيلان فنی "اگر" قصد حقوق بگير شدن در يک شرکت بزرگ و ممتاز از لحاظ تمایز نسبی در پرداخت و کیفیت استخدام و کار، را داشته باشند گزينه هايي از جنس فوق را در ذهن دارند ( با استثنا هايي مثل شرکت های کوچک گمنامی که فلانی داخلش کار گير آورده و مثلا 2 برابر دستمزد متعارف مي گيرد و آنجا خوش ميگذرد کار نداريم چون اصلا در آرزو های فارغ التحصيلان جاي نمي گيرد). در اين ميان آنچه تفاوت دارد، تفاوت ميان دستمزد و رفاه يک استخدام شده در اين شرکت ها با دستمزد و رفاهی است که يک فارغ التحصيل فنی در صورت کار موفق آزاد تجاری-فنی يا تاسيس شرکت نيمه مهندسی شخصی (مثلا تاسيساتی) به دست مي آورد. هنوز هم فکر ميکنم اگر انتخاب فرد، استخدام شدن در شرکت های باکلاس باشد رده بندی نسبی معنی داری داشته باشيم. پس شايد بتوان گفت رده بندی داريم اما اين رده بندی از 1 شروع نشده است و بالاهای جدول نامعلوم است که به نوعی پاراگراف آخرت را تاييد مي کند. شايد مشکل در رقابتی نبودن و (در نتيجه) کم تاثير بودن جذب نيروهایی با کيفيت کاری بالاست با درآمد و موفقيت شرکت. اين باعث مي شود با عرضه بالای نيروی کار مهندسی (فارغ از کيفيتشان) دستمزد ها در اين شرکت ها چندان متفاوت از شرکت های معمولی با کلاس کاری درجه 2 و3 نباشد و ...
در نتيجه در بالای جدول ما با هزاران گزينه در فضای نامعلوم ( و عملا هيچ) مواجه مي شويم.
راستی مطمئنی در اروپا هم فارغ التحصيلان به اين روشنی رده بندی شغلی را در فکر دارند؟

پويان - June 26, 2007 01:29 AM

:

جدای از اصل منطق بحث :

Anonymous - June 26, 2007 02:05 AM

:

با سلام و خسته نباشید
از نوشته های خوبتون واقعا لذت می برم...
جا داره به این بحث ادامه داده بشه:
ببینید در ایران تقاضایی برای نیروی کار تحصیل کرده در رده شغلی متناسب با تحصیلاتش وجود نداره...
ببینید من خودمون دانشجوی ارشد اقتصادم...
من دوستانی دارم که با سطح علمی خیلی بالا، مجبور شده اند برای گرفتن شغل در بانک به دروغ بگویند کارشناسی اقتصاد هستند تا بتوانند در بانک مشغول به کار شوند...
دربلره سازمان های و مراکز دولتی هم که کاملا بر مبنای عدم تخصص استخدام صورت می گیرد!!!با نهایت تاسف باید بگویم سازمان مدیریت و برنامه ریزی در قسمت بودجه کشوری فوق لیسانس مکانیک استخدام کرد( که این برای من خیلی عجیب بود)و حالا می فهمیم چرا همیشه ما در تنظیم بودجه مشکل داریم!!!
استخدام بانک مرکزی هم که کاملا بر مبنای روابط است...
پس باید قبول کنیم که در اینجا علاوه ب اینکه که طبقه بندی وجود ندارد...اصلا استخدامی برای نیروی متخصص وجود ندارد...و دقیقا نیروی کار بر خلاف تخصصشان بکار گرفته می شوند...و در واقع اینجا هیچ کس به دنبال طبقه شغلی بالاتر در زمینه تخصصش نیست...اینجا همه به دنبال فقط یک شغل با امنیت شغلی هستند...تمام دغدغه نیروی کار تحصیل کرده همین است...

Anonymous - June 26, 2007 09:05 AM

كمپين در شيراز :

وبلاگ کمپین یک میلیون امضا در شیراز با نام کمپین در شیراز و با شعارکمپین یعنی زندگی راه اندازی گردید خوشحال می شویم از نظرات شما بهره مند گردیم

كمپين در شيراز - June 26, 2007 09:19 AM

:

سلام
مطلب جالبي رو مطرح كردي . اميدوارم پست هاي بيشتري در اين رابطه بنويسي تا موضوع بيشتر روشن بشه .
اول از همه بگم كه در ايران در كدام يك از شئون زندگي رقابت وجود دارد ؟ همه چيز در انحصار خلاصه ميشه .
مبنا هاي استخدام و جذب افراد را بايستي در دو دسته شركت هاي دولتي و خصوصي تقسيم كرد . در بخش دولتي كه وضع كاملا مشخصه ، تنها معيار و يا شايد بهتر است بگويم بالاترين معيار ارتباطات افراد است و بعد ساير موارد . چه در بخش خودرو سازي كه بعضي از دوستان مطرح كردند و چه ساير بخش ها .
در بخش خصوصي ما شركت هاي بزرگ زيادي نداريم و معمولا در اين بخش هم بيشتر مسئوليت ها و پست هاي كليدي عموما در يك شرايط رقابتي توزيع نمي شود كه شايد دلايلي زيادي داشته باشد . در عين حال كه اين بخش خصوصي هم چندان به ارزش نيروهاي كيفي و تاثير آن در ايجاد ارزش افزوده و ارتقا شركت اعتقادي نداشته و همه چيز رو در قاموس ابتكار و خلاقيت و سرمايه خود مي بيند .

Anonymous - June 26, 2007 11:19 AM

مهدي :

پست قبلي رو من نوشتم ، ببخشيد كه نامم پابليش نشد .

مهدي - June 26, 2007 11:21 AM

بابک :

شرکت های خصوصی ایرانی دو حالت دارند. یا پیمانکار دولتند که در این صورت گرفتن پروژه بعدی ربطی به کیفیت کار فعلی‌شان ندارد و به مسائل دیگر مربوط است یا تولیدی اند که تولیدشان تکنولوژی بالایی ندارد که نیاز به پرسنل سطح بالا داشته باشند. بعلاوه کوچکتر از آنند که هر سال استخدام داشته باشند

بابک - June 26, 2007 12:49 PM

رضا :

سلام
نوشته بودید که میاین ایران چند هفته دیگه. میخواستم بدونم برنامه تدریس یا سخنرانی خاصی هم دارین ؟

رضا - June 26, 2007 12:52 PM

بهاره :

استخدام فارغ التحصیلان دانشگاههای برتر ایران در شرکتهای برتر ایران از هر دوطرف ناقص است.

بهاره - June 26, 2007 01:54 PM

روز :

من در حوزه رشته های مهندسی نظر می دهم:

روز - June 26, 2007 05:14 PM

حسين جعفري :

من فكر مي كنم شما يا سيستم اقتصادي ايران را نمي شناسي يا اصلا سيستمي نگاه نمي كني. اگر بصورت سيستمي به اقتصاد ايران نگاه كنيم و اقتصاد ايران را در قالب يك سيستم ببينيم. تماي اجزا سيستم بايد با هم هماهنگ باشند. بعنوان مثال نظام سياست گذاري برنامه ريزي و تصميم گيري با نظام اجرايي با نظام آمار و اطلاعات با نظام آموزشي و تربيت منابع انساني هم جور باشند. خانه از پاي بست ...... شما ميخواهي درون سيستم پيكان موتور زانتيا قرار بدي . شما چطوري تا پايان مقطع كارشناسي ارشد در ايران بودي و سيستم و اجزاي آن را نشناختي

حسين جعفري - June 28, 2007 09:13 AM

مجید :

برای اینکه آمریکا و بیشتر کشورهای توسعه یافته یا کشورهایی که با سرعت زیاد در حال رشد اقتصادی هستند٬ بازار کارشان مبتنی بر شرکت‌های معظم (Corporate) است. در ایران یک شرکت معظم باشد ایران خودرو است.

مجید - June 29, 2007 01:32 AM

دامپزشک :

یکی از دوستان گفت با این وضعیت مبتنی بر شانس که ما داریم(از نظر علمی واقتصادی وفرهنگی و...)فکر میکنم قیامت هم که بشه اول میگن هممه برن برای خودشون جا بگیرن وبعد میان یک خط میکشن از وسط میگن این ور بهشته اون ور هم جهنمه.
واقعا خدارو شکر که این سیستم اجتماعی حال حاضر جامعه ما در مورد اون دنیا صدق نمیکنه.

دامپزشک - July 14, 2007 12:09 PM

chase credit cards :

Useful site. Thank you:-)

chase credit cards - March 1, 2008 04:28 PM

citi credit cards :

Useful site. Thanks!!!

citi credit cards - March 1, 2008 04:42 PM

compare credit cards :

Useful site. Thanks:-)

compare credit cards - March 1, 2008 04:42 PM

citi credit cards :

Useful site. Thanks!!!

citi credit cards - March 1, 2008 04:42 PM

credit cards for poor credit :

Nice site. Thank you.

credit cards for poor credit - March 1, 2008 05:27 PM

credit help :

Useful site. Thank you!!!

credit help - March 1, 2008 06:13 PM

credit card :

Useful site. Thank you.

credit card - March 1, 2008 07:30 PM

credit card :

Nice site. Thanks.

credit card - March 1, 2008 08:16 PM

credit card :

Nice site. Thanks.

credit card - March 1, 2008 08:16 PM

credit cards for people with bad credit :

Useful site. Thanks!

credit cards for people with bad credit - March 1, 2008 08:45 PM

credit cards for people with bad credit :

Cool site. Thanks!!!

credit cards for people with bad credit - March 1, 2008 08:55 PM

credit cards :

Cool site. Thanks!

credit cards - March 1, 2008 09:39 PM

credit cards :

Cool site. Thanks.

credit cards - March 1, 2008 09:48 PM

accept credit cards :

Useful site. Thanks!!

accept credit cards - March 1, 2008 11:21 PM