:

حامد جان
به نظر شما مي توان با استدلال مشابهي، در مورد ساير مواد مخدر هم به نتيجه اي كه گرفتي رسيد؟
راستي تا حالا شده جايي در مورد فوايد سيگار كشيدن مطلبي بخواني؟
فكر مي كني در جامعه نيز دستهاي نامرئي آدام اسميت كار مي كند؟

Anonymous - February 5, 2008 06:00 AM

Aydin. K :

آقا اين ديگه چه صيغه اي است؟! كافه بدون سيگار براي سيگاري ها، قابل مقايسه با فوتبال بدون توپ براي فوتباليستهاست!!

Aydin. K - February 5, 2008 06:54 AM

مانا :

وقتی شما یه دختر باشی و توی این مملکت گل و بلبل تنها جای که واسه سیگار کشیدن داری کافه باشه اونوقت معنی این ممنوعیت رو حس می کنی بله لابد همه می گن حب بهتر نکش ولی ...

مانا - February 5, 2008 09:54 AM

محمد :

موضوع بسیار جالبی رو مطرح کردین. به نظر من هیچ اکثریتی حق ممنوع کردن چیزی را که دلیل قانع کننده ای برای ممنوعیتش موجود نیست، ندارد. این مساله در سایز بزرگتر، آفت همه دمکراسی هاست. جایی که نظر اکثریت قانون تلقی می شود. در مورد ممنوعیت سیگار در اماکن خصوصی هم، من با نظر شما موافقم و فکر می کنم هیچ دلیل قانع کننده ای وجود ندارد. بنابراین حتی اگه همه مردم هم (البته غیر از صاحب محل) مخالف باشند نمیشه حرفشون رو پذیرفت.

محمد - February 5, 2008 12:03 PM

حسن :

مورد 7 خیلی خوب بود. من همیشه برای توجیه اجباری شدن کمربند ایمنی از این استدلال استفاده می کردم.

حسن - February 5, 2008 12:19 PM

خواب بزرگ :

براوو...

خواب بزرگ - February 5, 2008 12:20 PM

مرتضي آخرتي :

سلام همراه عزیز
در فضایی جدید دستان گرمت را جهت ادامه راه می فشارم.
منتظر حضور گرمت هستم.

مرتضي آخرتي - February 5, 2008 12:30 PM

:

باز فردگرایی افراطیت تحریک شده. آیا افراد حق خودکشی دارند؟

Anonymous - February 5, 2008 01:01 PM

شهریار :

یک مسئله در بحث آزادی انتخاب هست و آن این هست که آدمها را در برابر کار (وضعیت) انجام شده قرار ندهیم. مثلا اگر که فردی وسط خیابان سوار تاکسی می‌شود تازه وقتی که وارد ماشین می‌شود متوجه می‌شود که مثلا کرایه 500 تومن است و او عملا تا حدی مجبور به ادامه‌ی این انتخاب می‌شود در حالی که اگر تاکسی دارای علامتی بود که قیمت خود را مثلا با LED بالای سرش نشان می‌داد آدمها آن وقت حق انتخاب داشتند. در مورد کافه و رستوران هم به نظر من حد اجازه دخالت دولت در این مسئله این است که کافه‌ها را مجبور کند که در مورد سیگاری و یا غیر سیگاری بودن کافه در همان دم در هشدار دهند.

شهریار - February 5, 2008 03:01 PM

نوید :

"آیا دولت حق دارد که به زور این فرد را مجبور به افزایش طول عمر خود کند؟" من نمی دانم در چند درصد کشورهای اروپایی خدمات درمانی رایگان است ولی در کشورهایی که این چنین است دولت وقنی برای خدمات درمانی سیگاری ها هزینه ی بیشتری می پردازد حق دارد با راهکارهایی برای اقزایش سلامتی افراد از هزینه های خود بکاهد.

نوید - February 5, 2008 03:41 PM

محمد :

از همه این حرفها که بگذریم، تولدت مبارک !!!

محمد - February 5, 2008 04:00 PM

امیر :

سلام. من هم از مخالفان این تصمیم هستم. زیرا در مورد رستوران های سنتی تعداد قابل ملاحظه ای برای کشیدن قلیان مراجعه می کنند. که با محدودیتی که ایجاد شده نه تنها سود صاحبان آنها افزوده نمی ود از سودشان هم کم می شود. همین هم موجب اعتراض صاحبان رستوران های سنتی شده است. در ضمن دولت حق دارد در مورد مکان های عمومی و دولتی محدودیت هایی را ایجاد کند اما در مورد مکان های خصوصی صرفا باید چارچوب های کلی را وضع کند.
در ضمن بسیاری از رستوران ها که اغلب افراد به خاطر خوردن غذا به آنها مراجعه می کنند کشیدن سیگار ممنوع است. من این مساله را بارها مشاهده کردم. چون صاحب رستوران کاملا منافعش را می شناسد و خودش با ایجاد محدودیت برای کسیدن سیگار از کم شدن مشتریانش جلوگیری می کند. نهایتا باید بگم که تنها جایی که دختران در جامعه می توانستند سیگار بکشند با این رویه از بین رفت.

امیر - February 5, 2008 04:34 PM

امیر :

سلام. من هم از مخالفان این تصمیم هستم. زیرا در مورد رستوران های سنتی تعداد قابل ملاحظه ای برای کشیدن قلیان مراجعه می کنند. که با محدودیتی که ایجاد شده نه تنها سود صاحبان آنها افزوده نمی ود از سودشان هم کم می شود. همین هم موجب اعتراض صاحبان رستوران های سنتی شده است. در ضمن دولت حق دارد در مورد مکان های عمومی و دولتی محدودیت هایی را ایجاد کند اما در مورد مکان های خصوصی صرفا باید چارچوب های کلی را وضع کند.
در ضمن بسیاری از رستوران ها که اغلب افراد به خاطر خوردن غذا به آنها مراجعه می کنند کشیدن سیگار ممنوع است. من این مساله را بارها مشاهده کردم. چون صاحب رستوران کاملا منافعش را می شناسد و خودش با ایجاد محدودیت برای کسیدن سیگار از کم شدن مشتریانش جلوگیری می کند. نهایتا باید بگم که تنها جایی که دختران در جامعه می توانستند سیگار بکشند با این رویه از بین رفت.

امیر - February 5, 2008 04:34 PM

امیر :

سلام. من هم از مخالفان این تصمیم هستم. زیرا در مورد رستوران های سنتی تعداد قابل ملاحظه ای برای کشیدن قلیان مراجعه می کنند. که با محدودیتی که ایجاد شده نه تنها سود صاحبان آنها افزوده نمی ود از سودشان هم کم می شود. همین هم موجب اعتراض صاحبان رستوران های سنتی شده است. در ضمن دولت حق دارد در مورد مکان های عمومی و دولتی محدودیت هایی را ایجاد کند اما در مورد مکان های خصوصی صرفا باید چارچوب های کلی را وضع کند.
در ضمن بسیاری از رستوران ها که اغلب افراد به خاطر خوردن غذا به آنها مراجعه می کنند کشیدن سیگار ممنوع است. من این مساله را بارها مشاهده کردم. چون صاحب رستوران کاملا منافعش را می شناسد و خودش با ایجاد محدودیت برای کسیدن سیگار از کم شدن مشتریانش جلوگیری می کند. نهایتا باید بگم که تنها جایی که دختران در جامعه می توانستند سیگار بکشند با این رویه از بین رفت.

امیر - February 5, 2008 04:34 PM

پرویز :

به قول فیلم مارمولک «بهشت که زورکی نمی‌شه.» من تا حد زیادی با حرفت موافقم. در آستین هم این کار رو انجام دادند. استدلال ولی متفاوت بود.
حرف این بود که کارکنان غیر سیگاری این رستوران‌ها نمی‌توانند "به راحتی" جای مناسبی برای کار که توش در معرض دود سیگار نباشند پیدا کنند.

پرویز - February 5, 2008 04:50 PM

مرتضی روحی نژاد :

سلام حامد عزیز
درست است که کافه ملک شخصی است ولی خدمتی که در آن ارائه می شود مربوط به عموم مردم است و شرایط اجتماعی بودن خود به خود محدودیتهایی را ایجاد می کندوگرنه مانند همسایه ما در آپارتمان طبقه بالاساعت 2 نیمه شب هم می توان با پتک گردو شکست

مرتضی روحی نژاد - February 5, 2008 05:09 PM

:

Ba Salam, Dar morede Band 7 Bayad begam ke Maliyate Marbote Ba Kharide Mahsolate TABAK Be Hade Kafi Daryaft Mishwad , Hata bish az megdare lazem :)

Anonymous - February 5, 2008 06:24 PM

:

پایه ی بند هشتم ِت ام، دایی !

Anonymous - February 5, 2008 06:36 PM

نوید :

مسئله اینه که در یک سیستم دموکراتیک این در واقع تصمیم دولت نیست تصمیم اکثریت مردمه که به اون دولت رای دادند اگر مردم واقعا از این تصمیم ناراضی هستند دفعه ی دیگر به دولتی رای بدهند که این قانون لغو کنه. در مورد ایران قضیه کمی پیچیده می شه، بیسیاری از مراجع استعمال قلیلان و یا حتی سیگار و ممنوع اعلام کردند چون در اسلام هر فعلی که به بدن انسان ضرر بزند حرام است و مردم هم رای دادند که قوانین اسلام در مملکت اجرا بشه پس طبق استدلال شما از فروش گوشت خوک و مشروبات الکلی در ایران هم می شود دفاع کزد. در واقع این مردمند که با انتخابات شون این تصمیمات می گیرند.

نوید - February 5, 2008 11:00 PM

فرزانه سرافراز :

تا جایی که من می‌دانم استدلال پشت ممنوعیت سیگار در کافه‌ها و رستوران‌های بریتانیا و ایرلند شمالی "محل کار" بودن آنهاست. قانون هر مکانی را که محل کار افراد باشد بدون دود اعلام کرده است. این برای حمایت از حقوق کارگرانی است که در کافه‌ها کار می‌کنند. می‌شود فرض کرد که احتمالاً پس از مدتی که رستوران‌های سیگاری و غیر سیگاری جدا شوند دستمزد کار در آنها هم (مثل هر دو شغل مختلف دیگر) متفاوت شود و قابل تصور است که کسی برای حقوق بیشتری که از کار در رستوران سیگاری می‌گیرد سلامتی خود را به خطر بیاندازد.
البته که می‌شود استدلال کرد که این هم از آزادی‌های افراد است که تصمیم بگیرند که در شرایط ناسالم‌تری کار کنند و پول بیشتری بگیرند، اما دولت وظیفهٔ خود می‌داند که یک استاندارد بهداشتی را در همهٔ مکان‌های کار برای کارفرما اجباری کند. دویست سال پیش این استاندارد کلاه ایمنی در معدن بود و حالا نبود دود سیگار در محل‌های کار.

فرزانه سرافراز - February 6, 2008 12:50 AM

سهیل :

سلام آقا حامد،

سهیل - February 6, 2008 01:00 AM

:

نوید عزیز:
همونطور که عرض کردم «بهشت که زورکی نمیشه؛ اونقدر فشار می‌آری که از اونور جهنم می‌زنه بیرون» (مارمولک).
بله، با استدلال حامد از «فروش گوشت خوک و مشروبات الکلی در ایران هم می شود دفاع کرد» و هیچ ایرادی هم نداره؛ هرکسی خواست می‌خره و می‌خوره، هرکسی هم نخواست؛ نمی‌خره و نمی‌خوره.
اصولا وظیفه دولت بهینه کردن دنیا و آخرت مردم نیست. دولت وظیفه داره از حقوق اساسی مردم دفاع کنه. با استدلال شما اگه 51% مردم رای بدن که من نمی‌تونم در خونه‌ام قرمه‌سبزی بخورم، من دیگه «حق» ندارم این کار رو انجام بدم.

Anonymous - February 6, 2008 01:56 AM

پرویز :

این قبلی من بودم

پرویز - February 6, 2008 01:57 AM

مهدى :

آقا مشكل همون "اثر منفى" و "ديگرانه". خودكشى، مواد مخدر، سقط جنين و ...
نبايد ماليات از كافه يا قهوه خونه گرفت بايد از كسانى كه سيگار و قليون استفاده ميكنند حق بيمه بيشترى گرفت.

مهدى - February 6, 2008 02:52 AM

نوید :

"51% مردم رای بدن که من نمی‌تونم در خونه‌ام قرمه‌سبزی بخورم، من دیگه «حق» ندارم این کار رو انجام بدم." دقیقا این همون دموکراسی و یا دیکتاتوری اکثریت بر اقلیت ست. اگر این اصل زیر سوال ببرید خیلی از قوانین دنیا و سران دنیا پایه ی حقوقی خودشون از دست می دهند.

نوید - February 6, 2008 05:10 AM

محمدرضا فرهادی پور :

سلام
در اینگونه موارد باید دید مبنا چیست؟ اگر مبنا آزادی فردی است، در نتیجه هر کس هر کاری بخواهد باید بتواند بکند. در این مورد بد نیست به حجاب هم نگاه کنیم. حجاب هم در ایران از همین فرایند پیروی می کند. یکجا قلیان ممنوع است یکجا هم حجاب اجباری. در هر دو حالت شما دارید مطلوبیت افراد را کاهش می دهید. به گمان من اینها مسائلی نیستند که بتوان آنها را به همه پرسی گذاشت. فرد باید خودش تصمیم بگیرد اگر سکته هم کرد کرده. چه اشکالی دارد.

محمدرضا فرهادی پور - February 6, 2008 06:52 AM

پرویز :

نوید عزیز:
خوب عزیز دل برادر من هم عرض کردم که اینجوری خیلی مسخره است. وظیفه دولته (قوه قضائیه به طور خاص) که جلوی این دیکتاتوری اکثریت رو بگیره.
این آقای محمدرضا فرهادی پور هم لب مطلب رو گفتن.
خیلی جاها دادگاه قانون اساسی دقیقا کارش همینه که وقتی قوانینی اینچنین تصویب میشه جلوش رو میگیرند که آزادی فردی محترم بمونه.
حیف که همه امکانات فضانوردی ندارن.

پرویز - February 6, 2008 07:13 AM

نوید :

آخه آزادی تعریف مشخصی نداره شما می تونی آزادی در این ببنی که بیش از 51 درصد مردم یک کشور عقیده دارند دیدن موی زن آن هارو به گناه می ندازه پس اقلیت باید به خواسته ی اکثریت احترام بگذارد. یا می تونی آزادی در این تعریف کنی که هرکس باید بتونه هر جور دلش بخواد لباس بپوشه. شما می تونید بگید کی گفته که ازدواج خواهر با بردار باید ممنوع باشه هرکس باید بتونه با هرکی می خواهد ازدواج کنه یا شما می تونید بگید کی گفته فروش اعضای بدن( در اکثر کشورهای غربی) باید ممنوع باشه شاید یکی دلش بخواد حتی قلبشم بفروشه یا شما می تونید بگید کی گفته تحصیل تا 18 سالگی باید اجباری باشه( در اکثر کشورهای غربی) می بینید که خیلی قوانین براساس اون دیکتاتوری اکثریت بر اقلیت یا همون دموکراسی استوارند. اقلیت یک جامعه باید به خواسته ی اکثریت تن بدهند یا با خشونت و استبداد نظر خودشون به کرسی بنشونند یا سعی کنند اکثریت قانع کنند و نظر اکثریت عوض کنند یا مهاجرت کنند.

نوید - February 6, 2008 08:26 AM

هادی خلجی :

سلام آقای قدوسی من دانشجوی ترم سوم اقتصاد نظری هستم می خواستم اطلاعاتی درباره این رشته در مقطع کارشناسی ارشد داشته باشم ممنون میشم اگه منو راهنمایی کنید

هادی خلجی - February 6, 2008 09:04 AM

بهاره :

خوب. البته خودم راه حل 7 را شخصا ترجیح می دهم. راه حل 8 هم خیلی خوب است ولی بعید می دانم رخ دهد چون حدس می زنم اکثر آنهایی که کافه و اینطور پاتوقها را تاسیس می کنند خودشان سیگاری اند یا قلیان می کشند (به خصوص که زنها که اکثرا غیر سیگاری هستند به این صنف راه ندارند).

بهاره - February 6, 2008 09:07 AM

بهاره :

نوید! پاراگراف آخری که نوشتی خیلی حرفها و اتفاقات را می شود در آن جا داد. دیدگاه غالب در حال حاضر این است که خوب اقلیت اگر نمی توانند تحمل کنند خوب مهاجرت کنند و روی این مهاجرت تاحدودی اجباری خیلی تاکید می شود. ولی من از خودم می پرسم خوب حضرت محمد (ص) هم در مکه در اقلیت بود و مجبورش کردند مهاجرت کند و آن طور شد که مجبور شد در شعب ابی طالب بماند. مااهل مکه را محکوم می کنیم که حق بدیهی حضرت محمد برای اسکان در مکه را از او گرفتند. نمی گم سیگاری ها یا هر مورد دیگری در حد حضرت محمد (ص) اند ولی منظورم این است که حق اسکان را نمی شود از کسی گرفت که! البته باز یک سوال دیگر پیش می آد پس مجازات های تبعید مثلا چی؟ مجازات هایی که بر سلب یک حق استوار اند. اصلا دامنه بحث خیلی گسترده می شود و اصلا اصل سوال اولیه فراموش می شود. نمی دانم ولی فکر می کنم در اینطور مسایل هرچه بیشتر آدم فکر می کند حل آن سخت تر می شود.

بهاره - February 6, 2008 09:18 AM

امید :

پس با این حساب میشه یک قهوه خونه درست کرد که توی اون مردم بهم کارد پرت کنند چون هم صاحب قهوه خانه خودش خواسته هم افرادی که اومدن اونجا خودشون به اینکار علاقه دارند

امید - February 6, 2008 11:39 AM

یه لحظه :

با سلام با پذیرفتن حق مالکیت خصوصی بر ملک پس باید قبول داشته باشیم که کشاورزان بلخ هم می توانند بدون ممانعت همچنان به کشت خشخاش بپردازند!!!!و حال که از متوقف شدن این امر با عنوان موفقیت یاد می شود پس اشتباه است.
به نظر من هر چند کافه متعلق به صاحب آن می باشد ولی حق ندارد از به عنوان چاردیواری اختیاری تعبیر کند چه بسا مشروب سرو کردن هم مشتری جذب کن باشد/////
حال اگرطبق نظریه ای این دو نوع کافه ازهم جدا شود و شخصی خواست به کافه ای مراجعه کند و آدرس کافه ای که در آن از دود خبری نیست را نداشت چه کند؟ در به در بگردد که شاید در آن سوی شهر پیدایش کند...

یه لحظه - February 6, 2008 12:49 PM

پرویز :

نوید:
نه عزیز اینجور که شما میگی نیست. مثالش همین ممنوعیت سیگار کشیدن است که توی امریکا قراره بره دیوان عالی و تصمیمی که حدود 60% رای در یک شهر خاص در یک همه پرسی آورده لغو بشه. (عرض کردم،استدلال فرق داشت با این چیزی که حامد گفت و قضیه زورکی فرستادن به بهشت نبود)
در مواردی که اثر کاری که کسی میکنم متوجه خودش هست و نه دیگران، هیچ کس «حق» نداره در مورد اون کار برای اون فرد تصمیم بگیره. مثالش رو هم که سرکار زدین: استعمال سیگار؛ فروش اعضا بدن، رابظه دو نفر ...

پرویز - February 6, 2008 07:03 PM

اعظم :

من هم به بوی سیگار حساسیت دارم ولی این دلیل خوبی نیست که از منع سیگار در مکانهایی مثل کافه ها و رستورانها خوشحال بشم برای اینکه مکانهایی مثل این کافه ها وجاهایی که قلیان می کشند به نظر من کار کرد های زیادی دارند آن هم در جامعه ای مثل ایران ، چون آدمها مکانهای تفریحیشون خیلی کمه و خیلی از جوونها قلیان کشیدن واسشون بهانه ای برای دور هم جمع شدن و یک تفریح چند ساعته است اگه همین رو هم ازشون بگیرن کجا برن چیکار کنن که عرفی و قانونی باشه و کسی بهشون گیر نده ؟

اعظم - February 6, 2008 07:41 PM

صادق الحسینی :

من با این که این بحث را بسیار می پسندم و خب دیدگاهم
هم مشخص است که مشخصا بر دفاع از حق آزادی است که طبیعی ترین حق من نوعی است، نمی خواهم زیاد وارد بحث شوم. فقط نکته ای را چون حامد توضیح نداده توضیح می دهم.
فکر می کنم صحبتی که بهاره کرده است می تواند بسیار ابهام آمیز باشد به همین جهت سعی می کنم آن را توضیح دهم.
خانم بهاره گفته است:
"آیا این "اکثریت" سیگاری حق دارند من غیر سیگاری را اذیت کنند؟"
نه حق ندارد! ولی اینکه این اکثریت سیگاری در جایی سیگار می کشند، فی نفسه نمی تواند موجب آزار شما شود، چرا که اولا شما می توانی به مکان های دیگری مراجعه کنی که سیگار کشیده نمی شود یا کمتر کشیده می شود. ثانیا (که مهمتر از اولا هم هست و شرط کافی محسوب می شود) آن اکثریت منع **قانونی** برای حضور شما در کافه قایل نشده اند. چیزی که بنظرم مهم است این منع های قانونی است. بله اگر اکثریتی از توان خود برای تصویب قانونی که ممنوع کند شما را که در کافه ای بنشینی و سیگار نکشی، استفاده کند، کاملا خلاف کرده است(به این معنی که حق اصیل آزادی را زیرپا گذاشته است) اما اگر این اکثریت کاری به قانون نداشت، فقط داشت کارش را می کرد ولی شما از آن کار ناراحت می شدی، باید گفت "متاسفم که ناراحت می شوید ولی ما هم اگر سیگار نکشیم ناراحت می شویم!!"

صادق الحسینی - February 6, 2008 10:04 PM

صادق الحسینی :

من با این که این بحث را بسیار می پسندم و خب دیدگاهم
هم مشخص است که مشخصا بر دفاع از حق آزادی است که طبیعی ترین حق من نوعی است، نمی خواهم زیاد وارد بحث شوم. فقط نکته ای را چون حامد توضیح نداده توضیح می دهم.
فکر می کنم صحبتی که بهاره کرده است می تواند بسیار ابهام آمیز باشد به همین جهت سعی می کنم آن را توضیح دهم.
خانم بهاره گفته است:
"آیا این "اکثریت" سیگاری حق دارند من غیر سیگاری را اذیت کنند؟"
نه حق ندارد! ولی اینکه این اکثریت سیگاری در جایی سیگار می کشند، فی نفسه نمی تواند موجب آزار شما شود، چرا که اولا شما می توانی به مکان های دیگری مراجعه کنی که سیگار کشیده نمی شود یا کمتر کشیده می شود. ثانیا (که مهمتر از اولا هم هست و شرط کافی محسوب می شود) آن اکثریت منع **قانونی** برای حضور شما در کافه قایل نشده اند. چیزی که بنظرم مهم است این منع های قانونی است. بله اگر اکثریتی از توان خود برای تصویب قانونی که ممنوع کند شما را که در کافه ای بنشینی و سیگار نکشی، استفاده کند، کاملا خلاف کرده است(به این معنی که حق اصیل آزادی را زیرپا گذاشته است) اما اگر این اکثریت کاری به قانون نداشت، فقط داشت کارش را می کرد ولی شما از آن کار ناراحت می شدی، باید گفت "متاسفم که ناراحت می شوید ولی ما هم اگر سیگار نکشیم ناراحت می شویم!!"

صادق الحسینی - February 6, 2008 10:05 PM

صادق الحسینی :

من هم کامنتی گذاشتم که در صفحه نمی آید. حامد جان اسپم لیست را چک کن

صادق الحسینی - February 6, 2008 10:06 PM

خاطره و طن خواه :

سلام.اگه ممکنه آدرس وبلاگ منو در لینک هاتون عوض کنید.سپاسگذارم.

خاطره و طن خواه - February 7, 2008 05:18 AM

:

I do not think argument 3-1 regarding the rights of the owner of a private place is a valid one: Once something becomes a law for running a business or living in a society, people should adhere to it. If the government decides smoking should be banned in public places for the health of others, anyone running a public business should follow it, in the similar way that they have to comply with rules and regulations of food and drug administration regarding preparing meals, washing the dishes, providing bathrooms for customers, having firealarms, having accessible entrance for handicaps, etc. The owner cannot say, it is my own restaurant and if I want to serve food in dirty dishes, I can. To maintain his/her restaurant license he needs to comply with the government rules.

Anonymous - February 7, 2008 05:36 AM

ّبهاره :

دقیقا همینطور است و قضیه برای من مبهم است. اینکه اینطور مسایل حتی در صورت سوال برای من حل نشده اند. اصلا خود سوال برای من مبهم است چه برسد به پیدا کردن جواب برای آن! من فقط با دانسته های فعلی ام می توانم بین گزینه های حامد گزینه 7 را انتخاب کنم. ولی دلایل و فلسفه چنین تصمیماتی را بدون این که دچار تناقض نشوم نمی دانم.
در مورد اینکه گفته اید خوب من غیر سیگاری بروم جایی که سیگاری ها نیستند، خوب دقیقا منظور من همین است. به محض اینکه ما جزو یکی از این دو گروه باشیم صورت سوال را از دید خود مطرح می کنیم.

ّبهاره - February 7, 2008 09:31 AM

بهاره :

راستی این که نوشتم گزینه 7. درست است که بالا رفتن مالیات کافه های سیگاری به ضرر مالک کافه است ولی فکر می کنم اینجا دیگر روش اخذ مالیات مهم می شود طوری که این مالبات جوری اخذ شود که عملا از مشتریان کافه سیگاری گرفته شود. نمی دانم چه طوری ولی مثلا با اخذ مالیات روی هر فیش خرید. حالا این که آیا این درسته که از خود فرد مالیات اخذ بشود (برای یک خدمتی که عینا به یک سری افراد دیگر درواقع ارزان تر ارائه می شود ) و آیا عادلانه است؟ اینکه این مالیات را اگر به قصد هزینه های بهداشتی است از مالیات بر بسته های سیگار هم می توان گرفت! خوب به نظرم از نظر عددی درست است ولی فکر می کنم تاثیر روانی گرفتن این مالیات از هر فیش خرید کافه بیشتر از تاثیر مالیات بر هر بسته سیگار است.
البته یک راه حل هم این است که هیچ قانون ممنوعیتی نگذاریم و فقط مثلا بگوییم هر کافه ای بخش سیگاری اش را جدا کند. در آن صورت می توان گفت راه حل 8 حامد به ذهن می آد. که البته من احتمال رخ دادنش را خیلی بعید می دانم.

بهاره - February 7, 2008 09:58 AM

سيب :

"این زمستان داغ است!"
برایم بگو چرا؟؟؟

سيب - February 7, 2008 04:31 PM

حسن :

در پاسخ به دوستانی که سوالاتی مثل آیا افراد حق خودکشی دارند؟:
آیا شما حق تشخیص این را دارید که خودکشی خوب است یا بد؟
نهایتا برای خودتان می توانید تصمیم بگیرید که خودکشی بکنید یا نکنید! اما نمی دانم چه کسی این حق را به شما داده که این تصمیم را به دیگران هم تعمیم دهید.
حرفی می زنید که خود حرف خودش را نقض می کند!

حسن - February 7, 2008 06:13 PM

حسن :

در پاسخ به دوستانی که سوالاتی مثل آیا افراد حق خودکشی دارند؟:
آیا شما حق تشخیص این را دارید که خودکشی خوب است یا بد؟
نهایتا برای خودتان می توانید تصمیم بگیرید که خودکشی بکنید یا نکنید! اما نمی دانم چه کسی این حق را به شما داده که این تصمیم را به دیگران هم تعمیم دهید.
حرفی می زنید که خود حرف خودش را نقض می کند!

حسن - February 7, 2008 06:14 PM

:

در پاسخ به نوید:
به قول هایک اون چیزی رو که دلیل وجودش در جامعه رو نمی دونیم نباید دستکاری کنیم، چون جامعه با وجود اون قواعد به یه نظم کلی رسیده، این از ممنوعیت ازدواج خواهر و برادر و قواعد امثال اینها که از قدیم بوده اند و شاید ما ندانیم که چرا اصلا به وجود آمده اند

Anonymous - February 7, 2008 06:24 PM

محمد جواد شکری :

استدلالت درسته! ولی یه ذره عجیب و غریبه! فکر کنم یه جاهایی عقل سلیم جامعه حق داره بر اساس علم روز و اثبات شده پزشکی تصمیماتی رو بگیره!

محمد جواد شکری - February 7, 2008 09:12 PM

:

Dear friends,
Majority never should ignore minority rights basically.
However every body free to choose but public pubs follow special regulations which should be respected by minority and majority!?!

Anonymous - February 7, 2008 10:09 PM

negar :

I don’t know about Iran or Europe, but in Canada, the main reason for banding smoking in coffee shops, restaurant and bars, is second hand smoking.
I think it’s more for waiters and waitresses who are serving smokers.

negar - February 8, 2008 06:13 PM

آواز آسمان :

"... شهر یخی ... مرگ شیرین ... "
نوشته ای برای بورقانی

آواز آسمان - February 8, 2008 07:23 PM

افشاري :

سلام بر حامد خوان بزرگ. البته من قبل از اين كه اين پست را بنويسي خيلي زياد دوستت داشتم و حالا ديگر كه جاي خود دارد. واقعا عالي نوشتي و من هم از موافق آنطرف ترم. پيروز باشي

افشاري - February 10, 2008 06:46 PM

افشاری :

حامد جان ببخشيد خان را اشتباه نوشتم . از زوق زدگي ام بود

افشاری - February 10, 2008 06:48 PM

:

سلام. من سیگارو ترک کرده‌ام و به خاطر دود زیاد سیگار، مدت‌هاست که کافه نمی‌رم. ولی کافه‌ی بدون آدم‌های سیگاری هم رفتن نداره. داشتن سیستم تهویه‌ی مناسب می‌تونه از شرایط و استانداردهای بهداشتی ابلاغی توسط مثلن وزارت بهداشت باشه، که خیلی از همه‌ی این مشکلات رو حل می‌کنه.

Anonymous - February 11, 2008 10:35 AM

سرمه :

من سیگار نمی کشم و به شدت حساسم و بخاطر رشته ی تحصیلی ام و دانستن اثرات سیگار بر pasive smoker ها تا به حال از این تصمیم دفاع می کردم ... مخصوصا که خودم به شدت اهل کافه نشینی و رستوران گردی هستم و مساله ی سیگار حسابی محدودم می کرد . طوری که بیشتر کافه هایی که دوست داشتم نمی توانستم بروم ... نوشته ی شما واقعا قابل تامل و جالب بود و در کشورهای اروپایی احتمالا قابل اجرا . حالا به نظر من هم احمقانه است که دولتی که می تواند راههای دیگری پیدا کند ممنوعیت را انتخاب کند ... اما قبول که دارید برای ایران دورنمای بعیدی است ... ما هم حق کافه نشینی داریم . سیگاریها هم حق کافه نشینی دارند . راه حل سوم در کشور جهان سوم چیست ؟

سرمه - February 21, 2008 12:05 PM

روزبه :

حامد جان، در کل با ایده ات موافقم اما اینو هم مد نظر داشته باش که وقتی دو نوع کافه سیگاری و غیر سیگاری داری و از طرف دیگه به اندازه کافی مشتری سیگاری و غیر سیگاری هم وجود داشته باشه که احداث هر دو نوع کافه رو از لحاظ اقتصادی توجیه کنه، یکی از پارامترهایی که روی تصمیم صاحب کافه برای سیگاری یا غیرسیگاری کردن کافه اش تأثیر میذاره، میل شخصی خودشه و اینکه خودش شخصا سیگاریه یا نه؟ حالا اگه درصد سیگاریها در مجموعه صاحبان کافه با درصد سیگاریها در مجموعه مراجعه کنندگان به کافه مساوی نباشه، عدم تعادل بوجود میاد. اینطور نیست؟
نقطه تعادل جدید هم لزوما با افزایش تعداد کافه های غیر سیگاری ایجاد نمیشه، ممکنه با افزایش فشار روی غیرسیگاریها برای پیدا کردن یک کافه غیر سیگاری جبران بشه.

روزبه - February 23, 2008 07:12 PM