صالح :

آقا من مقاديري توضيح واضحات بدم اين جا. همه مون اين ها رو مي دونيم البته:
يك. توي ايران احتمالن راي دهنده ها درك درستي از "سرمايه گزاري هاي بين نسلي"، "منافع ِ آزادسازي ِ تجاري"، "بهره بري از منابعِ/فرصت هاي خارجي ِ سرمايه گذاري" و "تعامل هاي غير تجاري با غرب" ندارند. دولت ها هم. تعداد اندكي كارشناس افق هاي ناجور روندهاي جاري رو مي بينند. آزادي رسانه اي، امكان ساماندهي ِ سياسي و تجربه ي عمل سياسي ندارند. اثرگزار نمي شن. چه اتفاقي مي افته؟ دولت ها فرصت ِ پيش بردن سياست هاي نادرست ِ پوپليستي پيدا مي كنند. (من خيلي مطمئن نيستم كه واژه ي پوپليستي راست كار اينجا باشه ها! ولي به هرحال سنگ مفت گنجشك مفت!) حالت افراطي ش مي شه كابينه ي احمدي نژاد. توي چنين شرايطي خيلي از اقدامات اصلاحي شانس كمي براي عملي شدن دارند.
دو: يك مجموعه "انحراف از وضعيت هاي بهينه" توي اقتصاد وجود داره كه گاهي اوقات اقدامات ِ اصلاحي رو از اساس ناممكن مي كنه. به همين دليل، حتي اگر به هر دليلي بخشي از سياست هاي پيشنهادي اون رده ي كارشناسي مورد قبول ِ كابينه ها بيفته ( خدا رو چي ديدي؟!) پيش بردن اون ايده ها به واسطه ي انحرافات پيشيني با مشكل هاي جدي مواجه مي شه.
حالا از اين دو تا چيزي كه همه مي دونستيم چه استفاده اي مي كنم؟
ترجيحات ِ راي دهنده ها طوري ست كه اجازه ي عملي شدن به پيشنهاد دوم تو ( و يا پيشنهاداتي نزديك به اون رو كه بازدهي هاي آتي شون در نيروي انساني ِ آموزش ديده منعكس مي شه ) نمي ده. راي دهنده ترجيح مي ده به ايده ي صندوق مهر رضا راي بده تا تخصيص سرمايه براي فرستادن دانشجو به خارج از كشور. با توجه به مجموعه ي اطلاعاتي اي كه در دست ش اه، با تقريب خوبي رجحان ش كاملا عقلايي اه. به همين دليل قابل پيش بيني هم هست.اين از اين. واقعيت هايي مثل تحريم بازرگاني بين المللي(موردهواپيما، بخشي از سرمايه گزاري هاي زيرساختي(مثال:توربين ها)موردقطارها)و شبكه هاي تاثير گزار ِ سياسي/ اقتصادي ِ انحصارگر(مورد خودروي كم مصرف، ناوگان اتوبوس)يك سري انحرافهاي پيشيني هستند كه دست سياست گزار رو براي ترميم مي بندند. اين رو نمي گم كه ارائه ي پيشنهادهاي دقيق اي از اين جنس، كه به وضوح از كلي گويي هاي رايج بهتره، دركل خالي از فايده است. نه! اما مي گم كه باز هم بسياري از اين پيشنهاد ها امكان عملي شدن ندارند. من پيشنهاد سر راست تر از اين سراغ ندارم كه "يك كشور بد نيست اگه يه خط هوايي ملي ِ آبرو دار داشته باشه". درست يا نادرست! كاري با اين ندارم. اما چرا دولت ها مي آند و مي رند و همه هم اين رو بهشون گوشزد مي كنند و اوضاع همينه كه هست. هرسال دريغ از پارسال! احتمالن خرد شدن روي پيشنهاد ها لزومن نمي تونه كمكي به عملي تر شدن ِ اونها بكنه.

صالح - September 7, 2008 01:01 AM

:

پیشنهاد دومت حتی از پیشنهاد اول بهتره. درحال حاضر مدارس عالی بسیار خوبی (بخوانید دانشگاههای درجه یک) در کشورهای حاشیه خلیج فارس درحال بازشدن هستند که می توانند بازده پیشنهاد دومت رو بیشتر کنند (احتمال بازگشت فارغ التحصیلان).

Anonymous - September 7, 2008 02:56 AM

بشير :

خيلي عالي بود، اما به نظرم تقسيم بندي جامعي نبود، اگر واردات آموزش را صرفا به دانشگاهها محدود نمي كري و سيستمهاي آموزشي در مقاطع مختلف تحصيلي را مد نظر قرار مي دادي بهتر بود. اين شيوه فكري يكجور نخبه پروري را ترويج مي دهد، و امتيازات خاصي كه در اختيار نخبگان قرار مي گيرد، به نظرم سرمايه گذاري درست روي مهدكودكها از سرمايه گذاري روي دانشگاهها در دراز مدت مي تواند موثرتر باشد.

بشير - September 7, 2008 07:08 AM

بشير :

خيلي عالي بود، اما به نظرم تقسيم بندي جامعي نبود، اگر واردات آموزش را صرفا به دانشگاهها محدود نمي كري و سيستمهاي آموزشي در مقاطع مختلف تحصيلي را مد نظر قرار مي دادي بهتر بود. اين شيوه فكري يكجور نخبه پروري را ترويج مي دهد، و امتيازات خاصي كه در اختيار نخبگان قرار مي گيرد، به نظرم سرمايه گذاري درست روي مهدكودكها از سرمايه گذاري روي دانشگاهها در دراز مدت مي تواند موثرتر باشد.

بشير - September 7, 2008 07:08 AM

مهدي :

مطلب خوبي بود. اما در توصيه سرمايه گذاري ها يا واردات داخلي بايد به يك نكته توجه كرد و آن تقاضاي القايي يا آثار اين سياستها بر الگوي مصرف است. به عنوان مثال بيمه هاي درماني در ايران با چالشي مواجهند كه از ورود فناوري جديد ناشي شده. مثلا ورود امكانات مدرن تشخيصي باعث گسترش بي ضابطه استفاده از آنها (حتي در مواردي كه قبلا هيچ مشكلي نبوده) مي شود.
در هر حال فكر مي كنم سرمايه گذاري در توسعه ظرفيت توليد نفت و گاز و يا انرژي هاي نو و يا سرمايه گذاري در توسعه بخش ارتباطات و حمل و نقل توجيه بالايي داشته باشند.

مهدي - September 7, 2008 07:34 AM

Aydin K :

آقا ما داريم گندم و برنج و ... وارد مي كنيم! سرمايه گذاري در كشاورزي و روي آوردن به نوع مدرن آن، مهمتر از زمينه هاي ديگر است.
البته صنعت توريسم و رسيدگي به وضع اسفناك تربيت بدني، سلامت و بهداشت هم بايد در اولويتهاي نخست قرار گيرد.

Aydin K - September 7, 2008 08:26 AM

ب ن ن :

حامد،
این پستت با بنیان «انتخاب آزاد» که پایه اکثر پستهای قبلی‌ات بوده خیلی نمی‌خونه.
من نفهمیدم معیار تفکیک واردات درست از غیر درست چی هست؟ کی گفته که واردات پفک لزوما کم بازده تر از واردات واگن مترو هست؟ اگه این طوره، واردکننده خودش تصمیم می‌گیره که عوض پفک واگن مترو وارد کنه.
اتفاقا معمولا افزایش واردات کالاهای مصرفی معمولا بعد از اینکه بازار داخلی از کالاهای سرمایه‌ای اشباع شد صورت می‌گیره.

دلیلت برای اینکه واردات کالاهای سرمایه‌ای تورم‌زا نیست هم برای من اصلا روشن نیست. شاید بخواهی استدلال کنی که چون واردات کالای سرمایه‌ای رشد اقتصاد رو افزایش می‌ده، با وجود افزایش نقدینگی، تورم خیلی بالا نمی‌ره. مشکل من با این استدلال اینکه تورمی که بعد از افزایش قیمت نفت تو کشورهایی مثل ایران رخ می‌ده به خاطر افزایش قیمت کالاهاو خدمات غیرمبادله‌ای (non-tradable ) هست. افزایش رشد تولید این نوع کالاها و خدمات هم لزوما خیلی با افزایش سرمایه‌گذاری رخ نمی‌ده. (اصولا تازمانی که بهره‌وری بالا نرفته باشه افزایش سرمایه‌گذاری فقط اتلاف منابع هست (مدل سولو را یادت بنداز))
پیشنهادت در مورد واردات آموزش نیروی انسانی هم مستلزم گسترش بروکراسی عریض و طویلی که مطمئنا آخرش منجر به رانت خواری‌هایی مشابه برنامه‌های موجود اعزام دانشجو به خارج می‌شه. هر دو نقد بالا هم همچنان در موردشون صدق می‌کنه.

ب ن ن - September 7, 2008 08:55 AM

مهدي :

پيشنهاد دوم به نظرم خوب نيست. شايد تعديل يافته و بهترش مي تونه اين باشه كه فضا را براي بازگشت تحصيل كرده هاي مقيم خارج از ايران به خصوص جوان تر ها آماده كنيم. ما در ايران به جز دانشگاه ها موسسات صرفا تحقيقاتي بسيار كم داريم. ايجاد مراكز تحقيقاتي و يا دانشگاه هاي بين المللي با الگو برداري از كشورهاي اروپايي و آمريكايي علاوه بر آن كه مي تواند بسياري از سرمايه هاي انساني ما را به داخل كشور جذب كند در بلند مدت حتي مي تواند باعث جذب نيروهاي انساني كارامد از كشورهاي همسايه و همزبان (مثل عراق افغانستان تركيه كشورهاي آسياي مركزي و ...) شود ضمن آن كه كمك مي كند تا فضاي اداره كشور و مديريت آن علمي تر و معقولانه تر شود.

مهدي - September 7, 2008 09:39 AM

مهدي :

اين سرمقاله ات واقعا نااميد كننده بود و مشخص بود كه توسط نيمه مهندس تو نوشته شده است نه توسط نيمه اقتصاد خوانده ات!
شايد يك مطلبي در پاسخت بنويسم.

مهدي - September 7, 2008 09:43 AM

محمد :

چرا یه عده فوق لیسانس فیزیک وریاضی رو به عنوان معلم دبستان با حقوق مکفی استخدام نکنیم؟؟البته شاید نیاز به تبدیل دلار به ریال باشه ولی خدایی ارزششو داره

محمد - September 7, 2008 01:08 PM

امين :

آقا دمت گرم
بدون تملق مي گويم كه در بين تمام پاسخهايي كه كارشناسان تا بحال به اين سوال داده بودند اين جواب را معقولترين يافتم.
فقط يك نكته اضافه كنم كه مي شود سرمايه گذاري فراواني كرد براي راه اندازي دوره هاي مشترك علمي .
آيا واقعا نمي توان تر كيبي از اساتيد مطرح دنيا را به شورت ميهمان به ايران دعوت كرد كه پس از جندي موجب سرزريز دانش به داخل شود؟
آيا فرصتهاي مطالعاتي براي تحصيلات تكميلي و تورهاي علمي نمي توان داشت؟
به نظرم اينها را نيز مورد توجه قرار دهيد. ممنون

امين - September 7, 2008 01:34 PM

:

لطف می کنید روشن کنید که واردات با چه مکانیزمی باعث تورم می شود؟خنگ شدم؟:)

Anonymous - September 7, 2008 03:08 PM

:

لطف می کنید روشن کنید واردات با چه مکانیسمی باعث تورم می شود.خنگ شدم؟:)

Anonymous - September 7, 2008 03:12 PM

م :

سلام خسته نباشید .ببخشید من سوالی در رتباط با پست قبل داشتم اینجا دوباره مطرح میکنم
همسرم از یکی از دانشگاههای فرانسه بورسیه دکترا گرفته با توجه به اینکه گفتید ویزا برای همسر مشکلاتی داره میخواستم بدونم ممکنه ویزای همسر صادر نشه ؟یا فقط زمان بیشتری میبره ؟البته ما از دانشگاه در خواست کردیم در فرم دعوت نامه اسم من هم ذکر بشه.چقر احتمال داره ویزای هر دومون همزمان بیاد؟ضمنا من به تازگی باردار شدم این موضوع نکته مثبتی برای ماست یا منفی؟ضمنا من خودمم قصد ادامه تحصیل در مقطع فوق لیسانس دارم.با بچه اونجا امکان داره؟

م - September 8, 2008 06:59 AM

مجید :

سلام

مجید - September 8, 2008 10:33 AM

:

آقا يك سوال: عربستان با 400 ميليارد دلار درآمد سالانه نفتي چكار مي كند؟ گاهي فكر مي كنم چقدر خوب شده كه درآمد عربستان را نداريم.

Anonymous - September 8, 2008 11:13 AM

هادی :

سلام. یکی از سرمایه گذاریها هم به نظرم در IT باشه مفیده. دولت برای کاهش بروکراسی، آزادی و عدالت اطلاعاتی در بخشهای زیر مجموعه خود از قبیل وزرات خانه ها، ادارات و سازمانها بخصوص در بخشهای اقتصادی و بانکی می تونه بازده بیشتری بدست بیاره. فرصت برابر باعث رشد و توسعه کمی و کیفی بهتری میشه.

هادی - September 8, 2008 01:59 PM

:

سلام
آقا حامد شما گفتید دلارهای نفتی را کجا خرج کنیم ولی نگفتید شکم این ملت با چی سیر بشه؟

Anonymous - September 8, 2008 05:21 PM

:

شاید در این اواخر از زبان برخی متولیان اقتصاد و بازرگانی شنیده باشید که قرار است کالاهایی در حجم انبوه به کشور وارد شوند و از طریق شبکه توزیع با قیمتهای بسیار پایین در اختیار مردم قرار بگیرد. البته فارغ از تاثیری که این موضوع بر اشتغال و یا نابودی ذخایر ارزی و حتی ریالی کشور خواهد گذاشت باید ببینیم که دولت چه هدفی را دنبال می کند
روش دولت در این چند ساله آن بوده است که با دلارهای نفتی (توسط نهادهای اقتصادی عمومی و خصوصی) نارنگی پاکستانی و پرتقال مصری را وارد نموده و با درصدی سود دز جامعه به فروش می رسانده است ریال آن را هم مجدداض به خزانه واریز می نموده است تا مطالبات پیمانکاران پروژه های عمرانی را تسویه نماید. این سیاست به مهار قیمت کالاهای مصرفی در کوتاه مدت می انجامد اما با فوران نقدینگی همه میدانیم و دیدیم که چه اتفاقی افتاد.
به هرتقدیر همان طور که می دانید سیاستهای پوپولیستی این روشها را تجویز می کردند اما در مرحله بعد وقتی که متولیان خودشان به صورت شخصی تجربه می کنند که افزایش حجم نقدینگی کار درستی نبوده است و از سوی دیگر باید به این دسته از سیاستها ادامه داد اما در قالبی دیگر و مواردی از قبیل توزیع یارانه های و یا روش فوق اما این روش با توجه به اینکه به خروج بخشی از منابع ارزی (بجای تبدیل شدن آن به ریال) از چرخه اقتصاد می انجامد تا حدودی از شرایط تورمی خواهد کاست به شرط این که سیستم توزیع مناسب وجود داشته باشد و در درجه دومورود کالاهای مناسبی که جایگزی خارجی ندارند و یا همان طور که گفتیم اصل اشتغال اهمیتی نداشته باشد و سوم هم.... بنا به شرایطی دیگر که در این مجال نمی گنجد

Anonymous - September 10, 2008 07:17 AM

آرمان :

شاید در این اواخر از زبان برخی متولیان اقتصاد و بازرگانی شنیده باشید که قرار است کالاهایی در حجم انبوه به کشور وارد شوند و از طریق شبکه توزیع با قیمتهای بسیار پایین در اختیار مردم قرار بگیرد. البته فارغ از تاثیری که این موضوع بر اشتغال و یا نابودی ذخایر ارزی و حتی ریالی کشور خواهد گذاشت باید ببینیم که دولت چه هدفی را دنبال می کند
روش دولت در این چند ساله آن بوده است که با دلارهای نفتی (توسط نهادهای اقتصادی عمومی و خصوصی) نارنگی پاکستانی و پرتقال مصری را وارد نموده و با درصدی سود دز جامعه به فروش می رسانده است ریال آن را هم مجدداض به خزانه واریز می نموده است تا مطالبات پیمانکاران پروژه های عمرانی را تسویه نماید. این سیاست به مهار قیمت کالاهای مصرفی در کوتاه مدت می انجامد اما با فوران نقدینگی همه میدانیم و دیدیم که چه اتفاقی افتاد.
به هرتقدیر همان طور که می دانید سیاستهای پوپولیستی این روشها را تجویز می کردند اما در مرحله بعد وقتی که متولیان خودشان به صورت شخصی تجربه می کنند که افزایش حجم نقدینگی کار درستی نبوده است و از سوی دیگر باید به این دسته از سیاستها ادامه داد اما در قالبی دیگر و مواردی از قبیل توزیع یارانه های و یا روش فوق اما این روش با توجه به اینکه به خروج بخشی از منابع ارزی (بجای تبدیل شدن آن به ریال) از چرخه اقتصاد می انجامد تا حدودی از شرایط تورمی خواهد کاست به شرط این که سیستم توزیع مناسب وجود داشته باشد و در درجه دومورود کالاهای مناسبی که جایگزی خارجی ندارند و یا همان طور که گفتیم اصل اشتغال اهمیتی نداشته باشد و سوم هم.... بنا به شرایطی دیگر که در این مجال نمی گنجد

آرمان - September 10, 2008 07:18 AM

مصطفی :

حامد جان،
اول از همه می خواستم به سوال یکی از نظر دهنده ها تاکید کنم که واردات اجناس مصرفی چه جوری باعث افزایش تورم میشه؟ به نظر میرسه که بر عکسش درست باشه. و میخواستم اضافه کنم که این واردات تکنولوژی هست که باعث تورم میشه. با این کار شما تعداد زیادی آدم رو استخدام می کنی و بهشون ریال میدی که برن خرج کنن که باعث تورم میشه.
به نظر من در پاسخ به سوالی که مطرح کردی باید یک مکانیزم بازار ارایه بدی. مثلا میتونی پول نفت رو بین همه تقسیم کنی و مردم خودشون تصمیم بگیرن چیکار کنن و دولت هم میتونه با تعیین عوارض گمرکی حساب شده جلوی نوسانات شدید تولیدات داخلی رو بگیره....

مصطفی - September 11, 2008 05:45 PM