:

من می دانم چه می گویی و لذت می برم که آدم هایی مثل تو و شاید بهتر از تو دارند بر می گردند ایران. می دانی، این مهاجرت خودش یک نوع پالایش است، آدم های کار درستی که دلشان ایران نیست می روند و به این زودی ها بر نمی گردند و آدم های کار درستی که لشان ایران است بر می گردند، آخرش در ایران یک عده کار درست که دلشان ایران است می مانند و یک عده که کار درست نیستند. امیدوارم این کاردرست ها بتوانند از پس مشکلاتی که غیر کار درست ها ایجاد خواهند کرد بیایند. در طول چند سال گذشته می بینم که هر سال تعداد بیشتری از آدم های درجه 1 ماندن را انتخاب می کنند یا بر می گردند، این متوسط ها و خوب ها درجه 2 هستند که از ایران فرار می کنند. شاید از این حرفم ناراحت شوی ولی می گویم، بگذار فعلا فرار کنند. دعا می کنم موفق باشی و بمانی.

Anonymous - January 1, 2009 02:13 AM

:

یکی چیز دیگر، داشتن اقامت یا پاسپورت کشور دیگر نقاط منفی هم دارد.

Anonymous - January 1, 2009 02:16 AM

:

من هم برای ایران کار کردن رو ترجیح می دم، ولی به نظرم قبل از چهل سالگی به ایران برگشتن منطقی نیست. آدم باید اول خوب شیره ی این غربی ها رو بکشه بعدش برای بازنشستگی و با زن نشستگی ایران رو انتخاب کنه. در ضمن اگه انتخاب کردی بدک نیست که شرکت و تخصص خودت رو هم در ایران و هم در جایی مثل دبی جا بندازه تا مهارت هات رو بهتر و به روزتر بکار بگیری و پلی باشی بین ایران و خارج از ایران. به هر حال به عنوان کسی که تجربه ی تخصصی بین المللی داره حیفه که خودت رو در آینده به ایران محدود کنی.

Anonymous - January 1, 2009 02:54 AM

:

هر چند که غلغله ی آن سوی در زاده ی توهم توست نه انبوهی مهمانان،
که آنجا تو را کسی به انتظار نیست .
که آنجا جنبش شاید ، اما جمنده ای در کار نیست: نه ارواح و نه اشباح و نه قدیسان کافورینه به کف
نه عفریتان آتشین گاوسر به مشت
نه شیطان بهتان خورده باکلاه بوقی منگوله دارش
نه ملغمه ی بی قانون مطلق های متنافی
تنها تو آنجاموجودیت مطلقی
موجودیت محض
چرا که در غیاب خود ادامه میابی و غیابت
حضور قاطع اعجاز است
گذارت از آستانه ی ناگزیر
فروچکیدن قطره ی قطرانی ست در نامتناهی مطلق...
با خواندن این کامنت و کامنت پیشین شما این شعر به ذهنم رسید . دو نکته : اول اینکه شما اختیار دارید تا هر کجا که می خواهید مسکن و شغل انتخاب کنید ( ماده 13 و 23 حقوق بشر ) نکته دوم : روزی پدرم را به خاطر بازگشت به ایران و خدمت به هم وطنان ایرانی اش سرزنش کردم چون فکر می کردم فرصت های زیادی از من گرفته شده حق با که بود ؟ من یا پدرم...

Anonymous - January 1, 2009 10:22 PM